Een blik op de wereld

Europa gewaarschuwd voor etnische conflicten

„Het is niet al te moeilijk om van mensen haatdragende moordmachines te maken”, waarschuwt José-María Mendiluce, speciaal afgevaardigde van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen. De heer Mendiluce, die 19 maanden de leiding had over het vluchtelingenprogramma van de VN in het voormalige Joegoslavië, zei dat het een „zeer gevaarlijke misvatting” is de Balkanvolken te bezien als „fundamenteel anders dan andere Europeanen”, en hij merkte op dat soortgelijke etnische conflicten gemakkelijk in andere Europese landen konden uitbreken. „Daarvoor is niet meer nodig dan een economische crisis en een paar cynische politici die immigranten of arme mensen of mensen die in enig opzicht anders zijn, als schuldigen aanwijzen”, zei hij. Volgens het verslag in The New York Times vestigde de heer Mendiluce er de aandacht op hoe gemakkelijk leiders haatgevoelens kunnen opwekken „door via de media leugens te verspreiden en tot provocaties aan te zetten”, waarbij hij verklaarde dat de ondertekenaars van vredesverdragen hun houding niet veranderden, maar bleven „haten en moorden”.

Alcoholmisbruik in Australië

In Australië is het goede bericht dat het alcoholgebruik er daalt. Maar het slechte bericht is dat alcoholmisbruik de natie nog steeds „$A6 miljard en 6000 levens per jaar” kost, aldus The Sydney Morning Herald. Uit een recent rapport, Dimensions and Effects of Alcohol Abuse, bleek dat 88 procent van de Australische mannen en 75 procent van de vrouwen drinkt. Het noemt het toenemende drankgebruik onder vrouwen en „drinkpartijen” van tieners als belangrijkste redenen voor bezorgdheid.

Geldgebrek ondermijnt vredespogingen van VN

Men verwacht dat de vredesoperaties van de VN dit jaar wel $3,7 miljard gaan kosten. Maar „het feit dat lidstaten hun deel niet betalen doet twijfels rijzen omtrent het vermogen van de organisatie om toekomstige operaties te financieren of thans bestaande vredespogingen voldoende te ondersteunen”, aldus The New York Times. De VN worden geacht landen die bij vredesoperaties helpen voor elke soldaat die zij zenden, ongeveer $1000 per maand te betalen. Maar er is al maandenlang niets betaald aan landen die troepen hebben gezonden voor operaties in het voormalige Joegoslavië en in Kambodja. Eind april waren de schulden in verband met het handhaven van de vrede opgelopen tot $1,5 miljard, terwijl er voor vaste uitgaven ook nog rekeningen ter waarde van $970 miljoen openstonden. Vanwege het uitblijven van betalingen hebben regeringen van sommige landen reeds troepen teruggetrokken of geweigerd aan nieuwe operaties deel te nemen.

Jaar van de haat

„Door een jaar als 1992 treden enkele oude vraagstukken omtrent de menselijke aard weer op de voorgrond”, aldus het blad Newsweek. „Wij hebben altijd de neiging gehad tot verdeeldheid — buur tegen buur, ras tegen ras, nationaliteit tegen nationaliteit — en de gebeurtenissen van dit jaar maken het twijfelachtig of wij wel enige vorderingen maken in het overbruggen van deze kloven.” Het blad merkte op: „Schijnbaar was ’Gij moet uw naaste haten’ dit jaar het motto.” Waarom trad „menselijke hatelijkheid” in 1992 zo bijzonder op de voorgrond? „Het geweld in het afgelopen jaar was voor een groot deel toe te schrijven aan pure anarchie”, zegt Newsweek, alsook aan de „plotselinge economische onzekerheid” als gevolg van de ineenstorting van het Sovjet-communisme. Daarbij kwam nog de door overheidspersonen aangewakkerde haat tussen raciale en culturele groepen. Zijn militaire vredehandhavers de oplossing? „Op Cyprus houden VN-troepen de Griekse en de Turkse gemeenschap nu al bijna 20 jaar gescheiden. Veilig achter dit beschermende VN-schild heeft geen van beide zijden ook maar de minste motivatie om met de andere partij tot een compromis te komen”, antwoordt Newsweek.

Ontbrekende vrouwen

In ontwikkelde landen, zoals Frankrijk, Groot-Brittannië, de Verenigde Staten en Zwitserland, bestaat een vrouwenoverschot — verhoudingsgewijs zijn er 105 vrouwen op de 100 mannen. Maar in Azië ontbreken er volgens statistische gegevens van de VN tientallen miljoenen vrouwen. In Afghanistan en Bangladesh bijvoorbeeld zijn er slechts 94 vrouwen op de 100 mannen, in India 93, en in Pakistan maar 92. Volgens de officiële cijfers voor China waren er daar onder de één- tot tweejarigen op elke 100 meisjes 114 jongetjes. Vanwaar het verschil? „Deskundigen wijzen erop dat de overlevingskansen van vrouwen kleiner zijn dan die van mannen als gevolg van de levenbedreigende discriminatie waaraan vrouwen blootstaan: abortus en babymoord op grond van geslacht, slechte voeding en gezondheidszorg, veelvuldige zwangerschappen en zware lichamelijke arbeid”, aldus The Washington Post. Bovendien komt het in bepaalde culturen wel voor dat de mannen die de volkstelling verrichten, vrouwen negeren of niet met vrouwen mogen spreken. En sommige vaders liegen over het geslacht van hun kinderen omdat zij zich ervoor schamen meer dochters te hebben dan zonen.

China’s dalende geboortencijfer

Volgens statistische gegevens over 1992 was het geboortencijfer in China lager dan ooit — 18,2 geboorten per 1000 inwoners, vergeleken met 23,33 in 1987, aldus The New York Times. Hoewel men niet had verwacht dit vóór het jaar 2010 voor elkaar te krijgen, slaagde men erin „doordat partij- en regeringsfunctionarissen op alle niveaus meer aandacht schonken aan gezinsplanning en doeltreffender maatregelen doorvoerden”, zegt Peng Peijoen, minister en voorzitster van de staatscommissie voor gezinsplanning. Krachtens dit programma waren plaatselijke functionarissen er persoonlijk verantwoordelijk voor het aantal geboorten in hun rayon te verminderen, en konden zij gestraft worden als zij hierin faalden. In veel gevallen kwam dit neer op verplichte sterilisatie van vrouwen die reeds een kind hadden en op zeer zware boeten voor degenen die zonder machtiging een kind ter wereld brachten. Wanneer dorpelingen de boeten niet kunnen betalen, worden hun bezittingen in beslag genomen of anders vernield, en vaak wordt hun huis gesloopt. De 1,17 miljard inwoners van China vormen reeds ongeveer 22 procent van de wereldbevolking.

’Ernstig gezondheidsprobleem in het jaar 2000’

Franse medische instanties voorspellen dat „in het jaar 2000 chronische hepatitis C een ernstig gezondheidsprobleem in Frankrijk zal zijn”. Volgens passages uit een medisch rapport die in de Parijse krant Le Monde verschenen, wordt het probleem door twee wezenlijke dingen gekenmerkt: De „belangrijke rol die bloedtransfusies spelen bij de verspreiding van het virus” en de „bijzonder agressieve ontwikkeling [van de ziekte] in haar chronische vorm”. Geschat wordt dat nu tussen de 500.000 en 2.000.000 personen in Frankrijk met het virus zijn besmet en dat zich bij 62 procent van hen waarschijnlijk chronische hepatitis zal ontwikkelen, met het gevaar dat zij binnen 10 tot 30 jaar levercirrose of kanker krijgen. Hoewel de meeste met hepatitis C besmette mensen vrij van symptomen zijn, zeggen artsen dat de prognose voor hen even slecht is.

Gevaar van ruimteafval

„Ruimteafval wordt steeds meer een probleem voor de ruimtevaart”, bericht de Süddeutsche Zeitung. Op de eerste Europese Conferentie over Ruimteafval, gehouden in april in het Duitse Darmstadt, werd gesproken over de vraag „wat er gedaan moet worden met de voortdurend groeiende puingordel om de aarde, bestaande uit niet meer functionerende satellieten, opgebrande rakettrappen, of verloren werktuigen van eerdere ruimtemissies”. Naar schatting ijlen ruim 7000 voorwerpen ter grootte van een tennisbal, of groter, rond de aarde, alsook meer dan 100.000 kleinere stukken. De Russische en Amerikaanse vluchten zijn verantwoordelijk voor 95 procent van het afval in de ruimte. „In de afgelopen jaren is het reeds verscheidene malen bijna tot een botsing gekomen tussen nog functionerende ruimtevaartuigen en rondvliegend afval”, voegde de krant eraan toe. „Willen ruimtevluchten in het komende millennium niet onmogelijk worden, dan is de enige oplossing gelegen in internationale overeenkomsten betreffende toekomstige ruimtevluchten en het consequent voorkomen dat er nieuw afval bij komt.”

Beroering in Japan over vlag en volkslied

In Jamato (Japan) hebben schoolhoofden volgens onlangs in de openbaarheid gebrachte verslagen „een richtlijn van het Ministerie van Onderwijs betreffende het hijsen van de nationale vlag en het zingen van het volkslied doorgevoerd . . ., ondanks krachtige tegenstand van gewone leerkrachten”, aldus de Mainichi Daily News. „De kwestie van het in schoolceremonies opnemen van de Hinomaroe [de nationale vlag] en Kimigajo [het volkslied] heeft in het hele land tot beroering geleid vanwege hun associatie met het Japanse ultranationalisme en imperialisme uit de tijd van de oorlog.” Volgens de Asahi Evening News brengen tegenstanders de vlag en het volkslied in verband met keizeraanbidding en zeggen dat kinderen, door hen te dwingen het volkslied te zingen, „een specifieke godsdienstige overtuiging zou worden opgedrongen”. Dit is een schending van de grondwettelijke rechten op vrijheid van godsdienst en geweten, zeggen zij.

Opening van zaken aangaande nucleaire rampen

Na jaren van geheimhouding is onlangs informatie over de plaats van een van ’s werelds ergste nucleaire ongelukken openbaar gemaakt, aldus de Parijse krant International Herald Tribune. In de wedloop om kernwapens te ontwikkelen liet de voormalige Sovjet-regering in de Oeral een plutoniumfabriek bouwen. Vanaf het begin van de bouw in 1948 tot 1951 loosde men het radioactieve afval van de fabriek eenvoudig in de plaatselijke rivieren, die ook voor de landbouw en voor drinkwater werden gebruikt. Later, in 1957, explodeerden er bepaalde nucleaire afvalstoffen waardoor enorme hoeveelheden radioactief materiaal in de aardatmosfeer terechtkwamen. Nog een incident deed zich in 1967 voor, toen een nabijgelegen meer waarin kernafval gedumpt was, opdroogde. De wind verspreidde het radioactieve afval over een reusachtig gebied. Volgens wetenschapsmensen zijn door de radioactieve besmetting van de drie incidenten zo’n 450.000 mensen getroffen.