Een wereldregering — Vormen de Verenigde Naties het antwoord?
DE LAATSTE jaren hebben de Verenigde Naties in de wereld weer vertrouwen gewekt en bewondering geoogst. Bij miljoenen roept de afkorting „UN” heroïsche beelden op: manschappen met blauwe baretten die zich moedig naar allerlei brandhaarden spoeden om er vrede te bewerkstelligen, hulpverleners die voedsel naar de hongerende vluchtelingen in Afrika brengen en toegewijde mannen en vrouwen die onzelfzuchtig werken aan de totstandkoming van een nieuwe wereldorde.
Volgens een negen maanden durend onderzoek ingesteld door The Washington Post, waarvan verslag werd gedaan in de International Herald Tribune, is de werkelijkheid achter dit beeld „een enorme, grotendeels ongecontroleerde bureaucratie, onderhevig aan misbruiken en gebreken die de doelmatigheid ervan in de weg staan”. Het onderzoek, gebaseerd op duizenden bladzijden van documenten en op interviews met huidige en voormalige VN-functionarissen, leverde het volgende beeld op.
Hulp aan Afrika: De VN hebben miljarden dollars aan broodnodige hulp in Afrika gestoken, een werelddeel dat te gronde wordt gericht door oorlog, hongersnood, armoede en ziekte. Er zijn talloze levens gered.
Toch zijn er ook duizenden levens en miljoenen dollars verloren gegaan door wanbeleid, nonchalance en, soms, corruptie. De VN hebben hulpgoederen geleverd aan het door honger geteisterde Somalië, waar elke dag heel wat mensen gestorven zijn. Maar Aryeh Neier, directeur van Human Rights Watch, verklaart volgens een citaat in de Tribune: „De Verenigde Naties en hun verschillende organisaties zijn zo schokkend nonchalant en ondeskundig te werk gegaan, dat ze nauwelijks een rol hebben gespeeld in het verlichten van de ellende in Somalië.”
In het rapport werd ook de beschuldiging geuit dat sommige VN-functionarissen betrokken zijn geweest bij het aan de bestemming onttrekken van voedselhulp, het verduisteren van humanitaire bijstand, frauduleuze aanvragen voor goederen of diensten, zwarte handel en manipulaties met wisselkoersen. VN-onderzoeksteams vonden in niet minder dan zeven Afrikaanse landen bewijzen voor zulke fraude.
Handhaving van de vrede: Het handhaven van de vrede is een hoofddoel van de VN, hoewel er in de jaren sedert de oprichting in 1945 meer dan honderd grote conflicten hebben gewoed en er twintig miljoen mensen in oorlogen zijn omgekomen. Sinds 1987 echter hebben de VN dertien vredesoperaties ondernomen, net zoveel als in hun hele bestaan tot op die tijd.
Hoewel sommigen misschien zullen aanvoeren dat de kosten van deze operaties te verkiezen zijn boven de verschrikkelijke prijs van een oorlog, klagen velen dat het uit de hand is gelopen. Zo zijn er vredesoperaties die al tientallen jaren duren en honderden miljoenen dollars verslinden, terwijl de onderhandelingen vast blijven zitten. Bij de VN-vredesmissie in Kambodja is meer dan een miljoen dollar uitgetrokken voor tv-toestellen en videorecorders voor de troepen en nog eens $600.000 voor abonnementen op tijdschriften en kranten.
Hervormingen: Er wordt alom geroepen om hervormingen binnen de VN, maar de meningen over wat er hervormd moet worden, lopen uiteen. Ontwikkelingslanden eisen een grotere stem bij het nemen van beslissingen en zouden de economische en sociale programma’s graag uitbreiden. Geïndustrialiseerde landen willen op deze programma’s besnoeien en een einde maken aan corruptie, wanbeleid en verspilling.
Een oudere VN-functionaris zei: „Voor echte hervormingen moet je iets doen wat absoluut ondoenlijk is in een bureaucratie: Je moet de bezem erdoor halen. Wil je iets zinnigs doen, dan moet je 45 jaar zeepokken wegschrapen, en dat zijn er heel wat.”
Hoewel christenen de noodzaak inzien van één enkel bestuurslichaam om de menselijke aangelegenheden te behartigen, geloven zij niet dat de Verenigde Naties het antwoord vormen. In plaats daarvan hebben zij hun hoop gesteld op Gods koninkrijk, de regering waarom Jezus zijn volgelingen zei te bidden. — Mattheüs 6:10.