Geven — Een bron van vreugde

Door Ontwaakt!-correspondent in Duitsland

WIE ontvangt er niet graag een mooi geschenk? Wat hartverwarmend is het te weten dat iemand om ons geeft! De vreugde van het geven is echter eveneens aangenaam. Jezus, de stichter van het christendom, zei zelfs: „Het is gelukkiger te geven dan te ontvangen.” — Handelingen 20:35.

De bijbel vermeldt veel gevallen van geven, soms van heel royaal geven zelfs. Toen de koningin van Scheba persoonlijk kennis maakte met de wijsheid van koning Salomo, „gaf zij de koning honderd twintig talenten goud en een zeer grote hoeveelheid balsemolie en edelstenen” (1 Koningen 10:10). Het goud alleen al zou bij de huidige koers ruim 46 miljoen dollar waard zijn! En Farao van Egypte schonk een van zijn dochters eens een hele stad! — 1 Koningen 9:16.

Geschenken hoeven echter heus niet buitensporig te zijn om een bron van vreugde te vormen. Misschien herinnert u zich de barmhartige Samaritaan uit Jezus’ illustratie, die spontaan hulp bood aan een medemens in nood (Lukas 10:30-37). Of de christelijke gemeente in Korinthe, die de behoeftige broeders in Jeruzalem een „liefdegave” zond. — 1 Korinthiërs 16:3.

Het bekendste voorbeeld van geven dat in de bijbel wordt genoemd, is echter waarschijnlijk dat van de astrologen — algemeen bekend als de Wijzen uit het Oosten — die geschenken brachten aan het kind Jezus. Veel mensen baseren hun gewoonte om met Kerstmis geschenken te geven op die gebeurtenis. — Mattheüs 2:2-11.

Hoe is het met het geven van kerstgeschenken gesteld?

Vast staat dat velen het oprecht heerlijk vinden om in wat zij de kerstsfeer noemen — de sfeer van het cadeautjes geven — te raken. Sommigen treffen al ruim van tevoren hun voorbereidingen en stellen er een eer in bijzondere cadeautjes te vinden en toepasselijke wenskaarten uit te zoeken. De laatste deden, tussen twee haakjes, voor het eerst hun intrede in Engeland, in de jaren veertig van de vorige eeuw, hoewel men het er niet over eens is wie er precies mee begonnen is. Maar of het nu om een cadeau of een wenskaart gaat, velen vinden het een waar genoegen dat speciale iets voor die speciale persoon te vinden.

Aan de andere kant valt niet te ontkennen dat veel gevers van kerstgeschenken niet in deze categorie thuishoren. Een Duitse winkelier merkte over de kopers van kerstcadeaus op: „Hoe dichter we bij kerstavond komen, hoe zenuwachtiger de mensen worden. Ten slotte nemen ze eenvoudig genoegen met wat ze maar kunnen vinden.”

Het zich een weg moeten banen door overvolle warenhuizen in een tijdverslindende speurtocht naar geschikte geschenken is voor sommige kopers aanleiding om te mopperen over de stress, het gedrang en de druk. Volgens een Oostenrijkse krant klaagt een op de drie klanten over „het hectische tempo” en zegt opgelucht te zullen zijn „als dat gejacht eenmaal achter de rug is”. En toen aan Duitse tieners werd gevraagd hoe zij over Kerstmis dachten, reageerden zij met opmerkingen als: „Het werkt op m’n zenuwen”, „Je weet nooit wat je moet geven”, en: „Het is allemaal zo duur.”

Kennelijk ervaart niet iedereen dat het, zoals Jezus zei, „gelukkiger te geven” is. Dit komt ongetwijfeld grotendeels doordat Kerstmis zo vercommercialiseerd is, iets wat velen al lang een doorn in het oog is. Volgens The World Book Encyclopedia „behalen veel winkels wel een vierde van hun jaarlijkse omzet in de kersttijd”. Kennelijk is het „Jingle Bells” dat de commerciële wereld het liefst hoort, het gerinkel van de kassa.

Het is duidelijk dat het geven van kerstcadeaus vaak niet de vreugde verschaft die geven zou moeten schenken. „Ik vind Kerstmis iets vreselijks”, bekende een katholieke vrouw.

Geen wonder dat er getwijfeld wordt aan de juistheid van het geven van kerstgeschenken. Is het wel zinnig?