Van onze lezers

Echtscheiding Uw artikelenserie „Echtscheiding — De prijs die ervoor betaald wordt” (8 februari 1992) bracht mij ertoe te schrijven. In 1988 ben ik gescheiden na vier jaar huwelijk met mijn vriendje van school. Ik zou mijn huwelijk hebben proberen te redden als ik toen had geweten wat ik nu weet. Een echtscheiding ruïneert je financieel. En terwijl getrouwde mannen op gescheiden vrouwen azen, vinden ongetrouwde mannen een vrouw met kinderen niets. Zij maken wel eens een afspraakje, maar het wordt niet echt wat. Ik hoop beslist dat dit artikel ten minste één huwelijk redt; ik heb het mijne niet kunnen redden.

T. R., Verenigde Staten

Jullie belichting van het feit dat er aan scheiden, al bestaan daar dan geldige gronden voor, toch pijnlijke consequenties verbonden zijn, was terecht. Soms heb ik het gevoel dat ik in een zee van emoties zwem. Het verstrijken van tijd, een routine van geestelijke activiteiten en Jehovah’s tedere mededogen hebben de frequentie en de intensiteit van deze moeilijke emoties verminderd.

M. H., Verenigde Staten

Jonge mensen vragen Dank jullie wel voor het artikel „Jonge mensen vragen . . . Is het normaal maagd te zijn?” (22 maart 1992) Omdat velen me uitlachen en bespotten omdat ik mijn maagdelijkheid bewaar, begon ik te twijfelen. Maar dit artikel opende mij de ogen. Ik heb het besluit genomen mijn fysieke en emotionele welzijn te bewaren, en wat het belangrijkste is, mijn waardevolle verhouding met God te bewaren.

A. R., Brazilië

Ik was erg blij met het „Jonge mensen vragen . . .”-artikel „Waarom hoor ik er niet bij?” (22 oktober 1991) Het kwam in een tijd dat ik echt gedeprimeerd was omdat ik geen deel van de kliek kon zijn. Ik kon mezelf herkennen in de jongen die zei: ’Als je niet de juiste tennisschoenen draagt, hoor je er niet bij’, omdat ik niet het geld heb om alle kleren te kopen die ’in’ zijn. Jullie artikel hielp me te beseffen dat ik niet alleen sta.

K. M. S., Verenigde Staten

Dank jullie voor het artikel „Jonge mensen vragen . . . Wat te doen als mijn familie arm is?” (22 januari 1992) Hoewel ik geen jongere ben, en ook niet echt arm, heeft dit artikel mij geholpen. Mijn man en ik hebben enkele moeilijke periodes doorgemaakt. Het zag er zo hopeloos uit dat ik me verlamd voelde. Deze informatie hielp mij te beseffen dat mijn negatieve denkwijze de zaak alleen maar erger maakte. Nu kan ik het beter hebben.

K. J., Verenigde Staten

Inka’s Ik heb net het artikel „Een kijkje in het gouden tijdperk van de Inka’s” (22 januari 1992) uitgelezen. Ik ben vijftien, en het bestuderen van de precolumbiaanse beschavingen van Zuid-Amerika heeft mij altijd beziggehouden. Uw artikel was erg interessant en objectief en anders dan andere die ik heb gelezen. Dit soort materiaal helpt ons onze kennis van diverse onderwerpen op een praktische en onderhoudende manier te vergroten.

D. A. S., Argentinië

Eetstoornissen Dank jullie voor het artikel „Het helpen van mensen met eetstoornissen” (22 februari 1992). Mijn beste vriendin klaagt altijd over haar gewicht. Zij weegt slechts iets van 45 kilo, en ik heb tweemaal haar postuur! Ik schaam mij dus ontzettend over mijn dikte. Ik heb elk dieet geprobeerd dat er is, maar niets helpt. Ik heb heel weinig zelfrespect gehad omdat ik zo fors ben. Jullie artikel droeg ertoe bij iets meer respect voor mijzelf in me op te bouwen.

P. M., Verenigde Staten

Ik ben nu bijna twee jaar vrij uit de greep van boulimie. Dagelijkse navraag door mijn man en constant gebed tot Jehovah vormden mijn springplank tot herstel. Nog iets wat hielp was gezond voedsel zoals fruit en groente in de keuken te hebben in plaats van alleen maar ongezonde kost. Het is verbazingwekkend hoe zoet een perzik gaat smaken als je ermee bent opgehouden waardeloze rommel te eten!

S. G., Verenigde Staten