Jonge mensen vragen . . .

Waarom moet ik anders zijn?

„HET is moeilijk om anders te zijn.” Dat zei een christelijke jongere. Als je zelf een christen bent, begrijp je vast en zeker precies wat hij bedoelt. Net als de meeste jongeren wil je graag dat anderen je aardig vinden en accepteren. Het probleem is dat geaccepteerd worden meestal betekent dat je spraak, je kleding en je manier van doen hetzelfde moeten zijn als die van je leeftijdgenoten. Een jongere die het waagt anders te zijn, loopt het gevaar totaal genegeerd en bespot te worden.

Jongeren onder Jehovah’s Getuigen verkeren daarom in een moeilijke situatie. Eenvoudig gezegd zijn zij als christenen anders dan andere jongeren. Dit komt niet doordat zij hooghartig zijn of denken dat zij beter zijn dan andere mensen. Maar door hun bijbelse opvoeding zijn zij het vaak niet eens met hun leeftijdgenoten wanneer het om moraliteit gaat. Ook door hun kijk op patriottische ceremonies, het vieren van religieuze feestdagen en het maken van afspraakjes vallen zij onder hun leeftijdgenoten op als de spreekwoordelijke vreemde eend in de bijt.a

Eén jongere die een Getuige is, noemt anders zijn „het moeilijkste waar je als christen mee te maken hebt”. Een andere Getuige zegt: „De jongeren kijken op je neer. Ze hebben me vaak een doetje en een boekenwurm genoemd.” Je christelijke ouders kunnen bovendien van je verlangen dat je niet alleen in je morele gedrag anders bent, maar ook in kwesties als kleding, uiterlijke verzorging en muzikale smaak.

Gods volk is anders!

’Wat is er zo verkeerd aan net als andere jongeren te zijn?’, vraag je je wellicht af. Wel, vanaf het allereerste begin is anders zijn een kenmerk van Gods volk geweest. Eens koos God het Israël in de oudheid uit om zijn „speciale bezit” te worden (Exodus 19:5). Dat betekende dat zij anders waren dan alle andere volken. In Leviticus 18:3 gaf God de opdracht: „Zoals het land Egypte doet, waarin gij gewoond hebt, moogt gij niet doen; en zoals het land Kanaän doet, waarin ik u breng, moogt gij niet doen; en in hun inzettingen moogt gij niet wandelen.”

De oude Egyptenaren waren verzonken in de vernederende aanbidding van dieren. Hun leven was doortrokken van geloof in de onsterfelijkheid van de ziel. Incest kwam veel voor. Ook Kanaän was een land vol afgoderij, seksuele perversie, bloedvergieten, kinderoffers en prostitutie. „Maakt u door geen van deze dingen onrein”, waarschuwde God daarom. „Gij moogt geen van al deze verfoeilijkheden doen.” — Leviticus 18:24-26.

Jehovah ondersteunde deze vermaning met een wetsstelsel waarin praktisch elk aspect van hun leven werd geregeld: wat zij mochten eten (Leviticus 11), hun gewoonten op hygiënisch gebied (Deuteronomium 23:12, 13), hun seksuele leven (Leviticus 18:6-23). De Wet schreef zelfs hun kleding en uiterlijke verzorging voor! „Zij [moeten] zich van franje voorziene randen aan de zomen van hun kleren . . . maken, in al hun geslachten,” zei Jehovah, „en boven de van franje voorziene rand van de zoom moeten zij een blauw snoer aanbrengen” (Numeri 15:38). Mannen moesten een baard dragen en mochten hun „zijlokken” niet afknippen (Leviticus 19:27; 21:5). Deze wet moest in acht genomen worden, ook al hield een jood misschien niet van kleding met franje of was hij liever gladgeschoren.

Stel je nu eens voor dat er gezegd werd dat je een baard en bepaalde kleding moest dragen. Zou je hier niet verontwaardigd over zijn en het zien als een inbreuk op je persoonlijke rechten? Toch dienden Gods wetten een belangrijk en nuttig doel. Jehovah legde uit: „De bedoeling is dat gij al mijn geboden indachtig moogt zijn en ze stellig moogt volbrengen en u inderdaad heilig betoont voor uw God. Ik ben Jehovah, uw God” (Numeri 15:38-41). De kledingvoorschriften dienden als een krachtige zichtbare herinnering aan het feit dat de joden anders waren — een volk dat als heilig voor Jehovah afgezonderd was. De restricties op voedselgebied vormden niet alleen een bescherming voor hun gezondheid maar hielpen hen ook te vermijden zich in maatschappelijk of religieus opzicht met niet-joden in te laten. Ja, het was praktisch onmogelijk met een heiden om te gaan zonder een of ander aspect van Gods Wet te overtreden. De Mozaïsche wet diende zo als een ’muur’ die Zijn volk afgescheiden hield van andere naties. — Vergelijk Efeziërs 2:14.

Christenen moeten anders zijn

Christenen in deze tijd zijn „ontslagen van de Wet” van Mozes en genieten heel wat vrijheid in kwesties van persoonlijke keus (Romeinen 7:6). Toch zei Jezus tot zijn volgelingen: ’Gij zijt geen deel van de wereld. Ik heb u uit de wereld uitgekozen, en daarom haat de wereld u’ (Johannes 15:19). Jezus zei niet dat christenen de planeet Aarde moesten verlaten. (Vergelijk 1 Korinthiërs 5:10.) Hij bedoelde gewoon dat zij afgescheiden moesten zijn van „de wereld” — het deel van de mensheid dat van God vervreemd is. Waarom? Omdat, zoals de apostel Johannes later zei, ’de gehele wereld in de macht van de goddeloze ligt’. — 1 Johannes 5:19.

Denk nu eens aan enkele jongeren bij jou op school. Hoe staat het met hun denken, hun gedrag, hun spraak, hun smaak wat muziek en kleding betreft? Vind je dat die jongeren zich door Gods maatstaven laten leiden, of worden zij geleid door de regels die door „de god van dit samenstel van dingen”, Satan de Duivel, zijn vastgesteld? (2 Korinthiërs 4:4) Als het laatste waar is, wat breng je jezelf dan in een lastig parket als je net zo doet en praat als zij, of er zelfs net zo onverzorgd uitziet! Op zijn minst ondermijn je dan je bewering een getuige voor Jehovah te zijn. Nog erger, je zou voor slechte invloeden kunnen zwichten.

„Je vrienden hebben echt invloed op je gedrag”, geeft Kim, een jonge vrouw, toe. „Toen ik op school zat, stond ik niet zo sterk in de [christelijke] waarheid, dus ik had veel wereldse vrienden. Maar dat was niet goed, want ik raakte in een hoop slechte dingen verzeild.” Toch hoef je niet bij ernstig kwaaddoen betrokken te raken om je goede verhouding met God op het spel te zetten. Kijk eens goed wat de bijbel in Jakobus 4:4 zegt: „Weet gij niet dat de vriendschap met de wereld vijandschap met God is? Al wie daarom een vriend van de wereld wil zijn, maakt zich tot een vijand van God.”

Wil je echt riskeren een vijand van God te worden? Natuurlijk niet! Laat dan duidelijk merken dat je geen deel van de wereld bent. Maar dit betekent meer dan alleen drugs en immorele seks vermijden.

Waarin je anders moet zijn

Neem bijvoorbeeld je smaak wat kleding betreft. Wat je draagt, zegt iets over wie je bent, waar je voor staat en wat je gelooft. In tegenstelling tot de joodse regeling laat het christendom echter veel ruimte open voor individualiteit en persoonlijke voorkeur. Maar wil dit zeggen dat je met elke modegril moet meegaan?

Een christelijk meisje wilde de destijds populaire rage volgen en in gescheurde jeans naar school gaan. Natuurlijk wil niemand er ouderwets uitzien. Je ouders doen er echter verstandig aan de grens te trekken bij kledingstijlen die slonzig, gewaagd, excentriek of aanstootgevend zijn. Als je je zo zou kleden, wat voor indruk zou je dan bij anderen wekken? Jeffie, een jong meisje, ontdekte dat toen zij haar haar volgens de nieuwste rage had laten knippen. „Ik dacht gewoon dat het er ’apart’ uitzag”, vertelt zij. „Maar mensen begonnen me te vragen: ’Ben jij echt een van Jehovah’s Getuigen?’, en dat was gênant.”

Evenwichtige raad is te vinden in 1 Timotheüs 2:9, waar christenen worden aangespoord zich „met bescheidenheid en gezond verstand” te kleden. Gewoonlijk kun je je bescheiden kleden zonder er opvallend ouderwets uit te zien. Het is waar, door je conservatief te kleden zul je waarschijnlijk geen populariteitswedstrijden winnen, maar het zal je wel helpen op te vallen doordat je anders bent — en dat is iets waardoor je Gods goedkeuring kunt verwerven!

Hoe staat het met je muzikale smaak? Veel jongeren luisteren elk uur dat zij wakker zijn naar muziek. Wanneer muziek in evenwicht wordt gehouden, kan ze aangenaam en opbouwend zijn. Exodus 32:17-22 laat echter zien dat muziek ook lage emoties en hartstochten kan opwekken. En veel van de hedendaagse muziek is gewoon niet geschikt voor christelijke oren. Rap en heavy-metal muziek bijvoorbeeld zijn populair, maar veel ervan — zo niet het meeste — gaat over immorele seks, opstandigheid, geweld of zelfs spiritisme. Ga jij met de tienermassa mee wat je keuze van muziek betreft, of heb je de moed om selectief te zijn?

Ja, er is moed nodig om anders te zijn. Als je weigert je door vrienden en klasgenoten te laten voorschrijven wat voor ontspanning je kiest, hoe je praat of hoe je je kleedt, zul je zeker een reactie uitlokken. Jezus waarschuwde: ’Omdat gij geen deel van de wereld zijt, haat de wereld u’ (Johannes 15:19). Daarom is anders zijn misschien wel een van de moeilijkste dingen waar je ooit voor komt te staan — maar het is niet onmogelijk. Het is de handelwijze die Gods maatstaven hoog houdt. Het geeft je zelfrespect en een rein geweten. De vraag is: Hoe vind je de moed om anders te zijn? In onze volgende uitgave zal die vraag behandeld worden.

[Voetnoot]

[Illustraties op blz. 18]

Een jongere die niet anders is dan zijn leeftijdgenoten, ondermijnt zijn bewering een christen te zijn