Vrijheid van godsdienst in Bulgarije

Zes bussen uit Bulgarije met ruim 300 afgevaardigden naar het „Vrijheidlievende mensen”-districtscongres kwamen op donderdagavond 11 juli 1991 aan op het congresterrein buiten het Griekse Thessaloniki. Door de burgeroorlog in het aangrenzende Joegoslavië en de onrust die daardoor in het gebied was ontstaan, hadden deze afgevaardigden pas op het allerlaatste moment hun visa kunnen krijgen.

Op woensdagmiddag had het ambassadepersoneel in Sofia (Bulgarije) overgewerkt om de visa aan te brengen. Daardoor konden de bussen de afgevaardigden uit verschillende delen van Bulgarije nog net op tijd ophalen om hen de avond vóór vrijdag de twaalfde juli, de dag waarop het congres zou beginnen, op het congresterrein te krijgen.

Destijds waren Jehovah’s Getuigen verboden in Bulgarije, dus wat opwindend was het voor hen in het naburige Griekenland volop van christelijke omgang te genieten! Op het congresterrein was voor de Bulgaarse bezoekers een zaal met een aantrekkelijk gedecoreerd podium (op de foto te zien) in gereedheid gebracht. Wat verheugd en dankbaar waren de bezoekers dat nagenoeg het hele programma in hun eigen taal werd gepresenteerd! De enige uitzondering was het bijbeldrama. In het Bulgaars werd een lezing van vijftien minuten gehouden waarin het drama werd samengevat, waarna de afgevaardigden zich bij hun Griekse broeders voegden om naar de opvoering ervan te kijken.

Een hoogtepunt van het Bulgaarse congres was de dooplezing op zaterdagochtend. Er was een hoogste aantal aanwezigen van 342 en 39 personen werden gedoopt (van wie u sommige hierboven ziet staan). De afgevaardigden waren ook dolblij met de vrijgave in hun eigen taal van de brochure Geesten van de doden — Kunnen ze u helpen of schaden? Bestaan ze werkelijk? en van de publikatie Mijn boek met bijbelverhalen.

Maar de alleropwindendste gebeurtenis wachtte de afgevaardigden kort nadat zij terug waren in Bulgarije. Op 17 juli, nog geen week na het congres, werden de activiteiten van Jehovah’s Getuigen in Bulgarije gelegaliseerd! Opmerkelijk is dat de gemeenteverkondigers in Bulgarije de maand daarna gemiddeld 21,2 uur aan hun prediking besteedden. Wat blij kunnen wij zijn dat er in nog een Oosteuropees land vrijheid van godsdienst heerst!