Van onze lezers

Hulp voor de stervenden Dank jullie wel voor de artikelen over „Hulp voor de stervenden” (22 oktober 1991). Mijn zus had een hersentumor en de arts vertelde ons dat zij hetzij haar leven konden rekken [door uitzonderlijke medische middelen] of de ziekte haar beloop konden laten hebben. Het was een moeilijke beslissing, maar uiteindelijk hebben wij voor dat laatste gekozen. Na haar dood begon ik echter het gevoel te krijgen dat wij hadden gezondigd. Ik voelde mij daarom heel erg opgelucht na het lezen van de artikelen. Heel erg bedankt dat jullie ons troost en hulp te rechter tijd hebben verschaft!

A. L. M. A., Brazilië

Gezinsband Wij willen onze waardering uitspreken voor de schitterend geschreven serie „Gezinnen — Zorg voor een hechte band voordat het te laat is” (22 september 1991). Nu wij onlangs ouders zijn geworden van een prachtige zoon, hebben wij genoten van de persoonlijke opmerkingen over opvoeding die gegeven werden door ouders van over de hele wereld. Wij hopen en bidden dat ook wij onze zoon kunnen grootbrengen „in het strenge onderricht en de ernstige vermaning van Jehovah”. — Efeziërs 6:4.

R. S. en J. L. S., Verenigde Staten

Al een tijdje wil ik jullie vertellen hoe ik jullie artikelen waardeer. Maar na de uitgave over het versterken van de gezinsbanden te hebben gelezen, moest ik jullie gewoon schrijven om jullie te bedanken. Ik ben een paar maanden terug moeder geworden en mijn man en ik zullen alles doen wat in ons vermogen ligt om deze suggesties toe te passen.

S. D., Italië

Lezen Ik ben nog een jongere en ik houd veel van lezen. Maar ik begrijp niet altijd wat ik lees en ik ben geneigd over moeilijke woorden heen te lezen. Het artikel „Lees om uw horizon te verruimen” (22 juli 1991), hielp mij om mij in dit opzicht te beteren.

A. R. B., Brazilië

Jarenlang heb ik geprobeerd alle uitgaven van De Wachttoren en Ontwaakt! te lezen maar is het me niet gelukt, hoewel ik een schema had waarop daarvoor tijd was ingeruimd. Jullie artikel hielp mij te beseffen dat mijn probleem was dat ik slechte leesgewoonten had. Ik waardeer de suggesties om mijn lezen te verbeteren.

A. K. F. M., Brazilië

Ziekenhuizen Sta mij toe iets te zeggen over de serie „Ziekenhuizen — Hoe kunt u de situatie aan?” (8 maart 1991) Vorig jaar ben ik vier keer opgenomen geweest. Ik voelde me weerloos en onbeschermd. Als ik vragen stelde over mijn toestand, de behandelingsmethode en bijwerkingen van medicijnen, vatten mijn artsen dat als een motie van wantrouwen op. Zij gaven zelfs wel commentaren als: ’U hoeft hier niet te zijn. U kunt ook naar huis gaan.’

R. A., Tsjechoslowakije

Het idee van patiëntenrechten wordt niet universeel aanvaard, hoewel zulke rechten wel snel erkenning verwerven. Ziekenhuiscontactcomités die zijn opgezet door Jehovah’s Getuigen, hebben reeds enige successen geboekt in het verkrijgen van de medewerking van artsen. Maar waar de rechten van de patiënt nog niet worden gerespecteerd, kunnen afzonderlijke personen wellicht verbetering in hun situatie brengen door een door medewerking en begrip gekenmerkte relatie met hun huisarts op te bouwen voordat een ziekenhuisopname noodzakelijk wordt. Een christen doet er altijd verstandig aan medisch personeel vriendelijk en respectvol te bejegenen. — Red.

Ongewenste attenties vermijden Ik was blij met het artikel „Jonge mensen vragen . . . Hoe kan ik ervoor zorgen dat hij me met rust laat?” (22 mei 1991) Hoewel het artikel hoofdzakelijk voor meisjes bedoeld was, kunnen wij jongens er ook iets uit leren. Onlangs had ik net zo’n probleem met een meisje dat mij wilde verleiden mijn vriendschap met God in de waagschaal te stellen! Uw artikel kwam net op tijd en hielp mij de situatie op de juiste manier aan te pakken.

E. K. O., Ghana

Zie onze uitgave van 8 oktober 1991 voor specifieke suggesties voor jongens die voor zo’n situatie komen te staan. — Red.