Het streven naar vrede en veiligheid
De meeste mensen koesteren een natuurlijk verlangen naar vrede en rust, maar dat verlangen is gedurende een groot deel van de menselijke geschiedenis niet verwezenlijkt. De afgelopen jaren hebben echter enkele opmerkelijke vorderingen te zien gegeven in ’s mensen streven naar vrede, zoals uit de volgende lijst blijkt.
1985: (Oktober) De Verenigde Naties vieren hun 40ste verjaardag en roepen 1986 uit tot het Internationale Jaar van de Vrede.
(November) Eerste topconferentie van de supermachten in zes jaar als Gorbatsjov en Reagan elkaar ontmoeten; Reagan spreekt van een „nieuwe start”.
1986: (Januari) Gorbatsjov dringt aan op afschaffing van alle kernwapens tegen het jaar 2000.
(September) Op conferentie over vertrouwen en veiligheid bevorderende maatregelen en ontwapening in Europa (35 landen, waaronder de Verenigde Staten, Canada, de Sovjet-Unie en alle Europese staten behalve Albanië) wordt akkoord getekend om risico van oorlog tengevolge van een ongeluk of miscalculatie te verkleinen.
(Oktober) Topontmoeting van Reagan en Gorbatsjov op IJsland mislukt, hoewel Gorbatsjov zegt dat zij op het punt stonden „grote beslissingen van historisch belang” te nemen.
1987: (Januari) Beleid van glasnost (openheid) schijnt op nieuw tijdperk in de Sovjet-Unie te duiden.
(Maart) Eerste bezoek van een Britse premier aan Moskou in 12 jaar.
(December) Gorbatsjov en Reagan tekenen INF-verdrag over de verwijdering van kernraketten voor de middellange afstand.
1988: (Maart) Nicaragua en anticommunistische contra’s tekenen wapenstilstand en beginnen besprekingen om tot blijvend akkoord te komen.
(April) Sovjet-Unie kondigt terugtrekking van troepen uit Afghanistan aan tegen februari 1989; Ethiopië en Somalië komen overeen strijd te beëindigen.
(Mei) Vietnam kondigt terugtrekking van 50.000 man troepen uit Kambodja aan vóór het einde van het jaar, de rest tegen 1990.
(Juni) De Australische premier Bob Hawke zegt over de topontmoeting van Gorbatsjov en Reagan in Moskou: „Voor de eerste keer in de hele naoorlogse periode zijn er werkelijk tekenen dat er een wereld zal ontstaan die constructief in vrede kan leven.”
(Juli) Iran kondigt aanvaarding aan van VN-resolutie waarin wordt aangedrongen op een wapenstilstand in de acht jaar oude oorlog tussen Iran en Irak.
(Augustus) Na de Sovjets stemmen nu ook de Verenigde Staten erin toe achterstallige contributies aan VN te betalen, waardoor er een eind kan komen aan financiële blokkade van VN en gedaald aanzien stijgt.
(September) Marokko en guerrillaleger Polisario aanvaarden plan van VN om einde te maken aan 13 jaar oorlog in Westelijke Sahara.
(Oktober) VN-vredesmacht wordt de Nobelprijs voor de vrede toegekend; Libië en Tsjaad maken officieel einde aan langdurige staat van oorlog.
(December) Voor VN kondigt Gorbatsjov grote eenzijdige vermindering van Sovjet-strijdkrachten binnen twee jaar aan en terugtrekking van troepen en tanks uit Tsjechoslowakije, Hongarije en de Duitse Democratische Republiek; Zuid-Afrika, Namibië en Cuba komen overeen op 1 april 1989 te beginnen met tenuitvoerlegging van VN-resolutie, zodat Namibië onafhankelijkheid krijgt en er een einde komt aan 22 jaar oorlog; de helft van de 50.000 Cubaanse militairen in Angola worden vóór 1 november teruggetrokken, de overigen vóór 1 juli 1991; de Verenigde Staten stemmen erin toe met Palestijnse Bevrijdingsorganisatie te praten nadat Jasir Arafat het recht van Israël waarborgt „om in vrede en veiligheid te bestaan”.
1989: (Januari) 149 landen die de Parijse conferentie over chemische wapens bijwonen, dringen aan op snelle actie om de ontwikkeling, produktie, opslag en toepassing van chemische wapens te verbieden.
(Februari) Costa Rica, Honduras, El Salvador, Nicaragua en Guatemala tekenen overeenkomst om vrede in Midden-Amerika te bewerkstelligen; Colombia’s grootste guerrillagroepering, de FARC (Colombiaanse Revolutionaire Gewapende Krachten), kondigt wapenstilstand aan, daarmee de hoop wekkend dat er een einde komt aan 35 jaar guerrillaoorlog.
(Maart) Ministers van buitenlandse zaken uit 35 landen beginnen in Wenen besprekingen over vermindering van conventionele strijdkrachten in Europa.
(April) Vietnam kondigt totale terugtrekking van troepen uit Kambodja vóór 30 september aan.
(Mei) Hongarije begint zijn 40 jaar oude prikkeldraadversperring aan Oostenrijkse grens neer te halen; op eerste bijeenkomst van Russische en Chinese leiders in meer dan 30 jaar kondigen Sovjets vermindering van troepen in Azië aan; Sovjets beginnen eenzijdig troepen en wapens terug te trekken uit Oost-Europa.
(Juni) Oproep van Bush tot vergaande vermindering van troepen, tanks, artillerie en vliegtuigen in Europa tegen 1992 brengt tijdschrift tot opmerking: „Het kan werkelijk de deur openen voor de ingrijpendste wapenbeperkingen sedert het einde van de Tweede Wereldoorlog.”
(Augustus) Vijf Middenamerikaanse landen komen tot overeenstemming over een plan om een einde te maken aan de vijandelijkheden in Nicaragua.
Ondanks deze indrukwekkende vorderingen genieten veel landen echter nog lang geen vrede. Er sterven nog steeds mensen in Noord-Ierland, Libanon, Soedan en Afghanistan, op Sri Lanka en de Filippijnen — om er maar een paar te noemen — door militaire acties. Hoewel velen dus optimistischer zijn over de vooruitzichten op vrede dan voorheen, mogen wij niet vergeten dat de tweede ruiter uit de Apocalyps, het ’vuriggekleurde paard’ van de oorlog, nog steeds over de aarde galoppeert. — Openbaring 6:3, 4.