Een dodelijke, groeiende bedreiging

Het satanisme, het aanbidden van de Duivel, neemt toe en gaat gepaard met dieren- en mensenoffers, seksueel geweld en andere misdrijven. Wat geloven satanisten? En waarom heeft hun religie zo’n aantrekkingskracht? „Ontwaakt!” beantwoordt die vragen en ontmaskert ook de persoon achter deze angstaanjagende religie.

GRUWT u bij de gedachte aan volwassen mensen die andere mensen besluipen en dan, als waren zij hongerige leeuwen, hun prooi doden, hun bloed drinken, hun hart en andere lichaamsdelen opeten — en dat allemaal in de naam van religie?

Huivert u bij de gedachte aan moeders en vaders die hun eigen kinderen aanbieden om door anderen seksueel misbruikt te worden en ten slotte op een altaar geofferd te worden ter bevrediging van de religieuze gevoelens van de toeschouwers?

Bent u verbijsterd bij de gedachte aan mannen die seks bedrijven met lijken in rouwkamers om een geestelijk schepsel te behagen dat naar hun mening goddelijk is?

Verstart u als u leest dat jonge kinderen zonder wroeging of berouw hun ouders doden en dan hun lichaam verminken — allemaal om de Duivel gelukkig te maken?

Schudt u uw hoofd in volslagen ongeloof om mensen die graven blootleggen, hoofden stelen en vingerkootjes afrukken om die bij religieuze ceremoniën te dragen?

Wat vindt u van een religie waarbij men er voorstander van is dat de vrouwelijke leden van 13 tot 25 jaar worden gebruikt voor het fokken van baby’s, zodat die kunnen dienen als bloedige offers?

’Wat zullen de filmmakers nog meer verzinnen?’, vraagt u zich misschien af als u dit leest. ’Maar ach, het is alleen spel, doen alsof’, zegt u misschien. Maar is het dat wel?

Wat u zojuist hebt gelezen, is echt! Het zijn geen verzinsels van een scenarioschrijver. De gebeurtenissen kunnen zich in uw eigen stad afgespeeld hebben. En als dat nog niet het geval is geweest, wordt de kans steeds groter, zo vreest men, dat ze alsnog plaats zullen vinden.

De religie waarvan de ceremoniën voor een deel bestaan uit het offeren van zowel mensen als dieren, het molesteren van kinderen, de verkrachting van jonge meisjes die nog maagd zijn, seksuele promiscuïteit en andere activiteiten van dien aard, wordt satanisme of duivelaanbidding genoemd. Zo bizar, zo afwijkend van de heersende normen, zijn de gebruiken bij het satanisme, dat veel autoriteiten èn burgers weigeren te geloven dat mensen deze dingen bedrijven als onderdeel van hun aanbidding.

Het satanisme, een cultus die slechts enkele jaren geleden een betrekkelijk klein aantal aanhangers telde, is een groeiende, dodelijke bedreiging geworden. „Satanisme is de cultus van de jaren ’80”, berichtte een politieman uit San Francisco. „Satanisme maakt deel uit van de georganiseerde misdaad in Australië”, zei een van de voornaamste misdaadexperts in dat land. „Ik schat dat het over heel Australië verspreid een harde kern van 20.000 aanhangers heeft die actief betrokken zijn bij satanaanbidding, seksuele orgieën, het offeren van dieren en misschien zelfs van mensen. Naar mijn mening is deze beweging ook verantwoordelijk voor al die vermiste kinderen en houdt ze zich op grote schaal bezig met drugs en het schenden van begraafplaatsen.”

Satanische cultusgroepen zijn gewoonlijk georganiseerd in heksenkringen van negen tot dertien leden elk — misschien meer, afhankelijk van de omstandigheden. Autoriteiten schatten dat er in de Verenigde Staten in 1946 ongeveer 10.000 heksenkringen waren, tegen 1976 48.000 en tegen 1985 135.000. Hoeveel van deze heksenkringen niet gewelddadig zijn en zich proberen te distantiëren van de wel gewelddadige, is niet bekend. Volgens de National Catholic Reporter van 7 maart 1986 „zijn er 150 actieve heksenkringen” in de stad El Paso (Texas), „met 2000 satanisten van alle leeftijden”. En het blad The National Sheriff bericht: „Het satanisme neemt toe in Amerika. Er gaat nauwelijks een dag voorbij zonder berichten over door satanisten bedreven gewelddaden.”

Bovendien gaat het satanisme er prat op, mensen onder zijn leden te mogen rekenen die een in de wereld achtenswaardig beroep uitoefenen — artsen, advocaten, zakenmensen, politieagenten, nonnen, priesters, huisvrouwen en militairen. Overal ter wereld zijn echter met opzienbarend resultaat nieuwe leden geworven op middelbare scholen en universiteiten. Daardoor maken thans in veel plaatsen tieners de meerderheid uit van de leden van een heksenkring.

In de New Zealand Herald van 26 augustus 1988 werd bericht: „Tieners van nauwelijks 14 jaar werden de wereld van het satanisme ingelokt.” Een Canadese functionaris zei: „De jongeren die . . . liefhebberen in het satanisme vormen een even grote bedreiging als de hardere kern (van de satanisten).”

Over de vele jongeren die een straf uitzitten in een Canadese jeugdgevangenis zei iemand van het personeel: „Ik sta er versteld van hoeveel van die kinderen satanisten zijn. Zij tatoeëren zichzelf met satanische symbolen, verrichten bepaalde rituelen, zij geloven echt in de duivel.”

Een achttienjarige vrouwelijke gedetineerde beaamde dat het satanisme heel populair is bij haar leeftijdgenoten. Een andere Canadese jongere gaf toe dat hij tot een in Alberta opererende satanscultus behoorde die 400 leden telde. „Over tieners die duivelaanbidders zijn, mag men niet te licht denken”, zei een Canadese deskundige op misdaadgebied.

Leden van de cultus zweren voor hun leven trouw aan de groep en leggen ook een strenge eed van geheimhouding af. „Leden mogen zich niet losmaken van de groep nadat zij hun uiteenlopende criminele activiteiten hebben leren kennen”, bericht The National Sheriff. „Een lid dat de code der geheimhouding schendt, brengt zijn leven en het leven van zijn familie in ernstig gevaar”, voegde het blad eraan toe. „[Ze] zijn geprogrammeerd om niet uit de school te klappen”, zei een autoriteit uit Chicago. „Doen zij dat wel, dan zijn zij geprogrammeerd om zich van kant te maken.”

De leden van heksenkringen proberen ook anoniem te blijven en niet bekend te raken bij de politie. „Zij geloven”, schreef een bron, „dat hun boosaardige misdrijven niet door Satan worden beloond als zij door de autoriteiten geïdentificeerd en vervolgd worden.” Het is dan ook vaak puur toeval als een satanscultus wordt geïdentificeerd als schuldig aan een misdaad. Pas de laatste jaren zijn sommige politiekorpsen de betekenis gaan herkennen van tekens die op het toneel van dodelijke misdrijven achtergelaten worden en die verraden dat er occultisme in het spel is — bijvoorbeeld omgekeerde bladzijden van een bijbel met in de aarde er vlakbij kruisen getrokken of het getal 666 getekend met het bloed van het slachtoffer.

Waarom echter het gebruik van geweld in naam van hun religie? In het volgende artikel zult u daar enkele schokkende redenen voor vinden.

[Kader op blz. 3]

Moeilijk te geloven — maar waar

„Bulletin”, een publikatie van de afdeling vermiste personen van de staatspolitie van Pennsylvania, bericht: „Onderzoekers zullen er misschien moeite mee hebben de vreemde en bizarre verhalen te geloven over misdrijven die worden bedreven door personen die priestergewaden dragen en getooid zijn met symbolen van de duivel.”

Niettemin gaat er volgens het „Bulletin” „nauwelijks een dag voorbij zonder berichten over door satanisten bedreven gewelddaden. Overal in het land komen bij politiekorpsen berichten binnen over moord, verminking, aanranding, zelfmoord, kindermishandeling en verminkingen van dieren die allemaal verband houden met de satanscultus.”