Van onze lezers
Drugmisbruik
Ik ben een enthousiast lezer van uw informatieve tijdschrift. In de uitgave van 22 november 1987 stond echter een artikel over iemand die zijn drugmisbruik wist te overwinnen en een godvrezend en-hij-leefde-nog-lang-en-gelukkig-type werd („Ik zocht een simpeler leven door drugs”). Ik heb begrepen dat mensen die aan drugs en/of alcohol verslaafd zijn geweest, te maken krijgen met (1) ontwenningsverschijnselen, (2) herstel op lange termijn bij juiste behandeling; [het wordt] ook als een gezinsprobleem beschouwd omdat het hele gezin eronder lijdt. Geen van deze aspecten werd in dat artikel besproken.
T. F., Verenigde Staten
Natuurlijk komen in het verhaal van één persoon niet alle facetten van het drugprobleem aan de orde. Aan de door onze lezer genoemde aspecten is in eerder verschenen artikelen aandacht besteed, zoals: „Jonge mensen vragen . . . Hoe kan ik herstellen van druggebruik?” (8 juli 1986) en „Jonge mensen vragen . . . Hoe kom ik van de drugs af?” (22 september 1985). — Red.
Zuigelingensterfte
Ik zou [namens de National SIDS Foundation] uiting willen geven aan onze waardering voor de uitstekende, nauwkeurige en uitgebreide bespreking die u in Ontwaakt! van 22 januari 1988 hebt gewijd aan de wiegedood. Het aantal mensen dat met uw publikatie wordt bereikt, is verbazingwekkend groot en u zet daarmee zeker kracht bij aan onze krachtsinspanningen om het publiek te informeren . . . Zou u mij exemplaren van de uitgave van 22 januari kunnen toezenden in het Deens, Nederlands, Frans, Duits, Italiaans, Zweeds, Noors en Russisch?
C. S., Directeur Westelijke Regio, Verenigde Staten
Op 18 januari 1988 kregen mijn man en ik de dood te verwerken van ons schattige dochtertje van drie en een halve maand, dat aan wiegedood overleed. Wij konden bijna niet geloven dat dit ons juist overkwam toen er in Ontwaakt! (22 januari 1988) een artikel over verscheen! Ondanks deze verschrikkelijke tragedie zijn wij er allemaal nader door tot elkaar gekomen, en veel vrienden vertelden ons dat zij dat artikel over wiegedood hadden herlezen om te weten wat zij voor ons konden doen en tegen ons konden zeggen. Er werd voor ons gekookt; zij maakten schoon, werkten in de tuin, snoeiden de bomen; er werden edelmoedige bijdragen gegeven om onze onkosten te helpen bestrijden, enzovoort. Ga alsjeblieft door met die actuele artikelen.
L. G., Verenigde Staten
In Ontwaakt! van 22 januari, bladzijde 4, paragraaf 2, staat dat [in een aan koning Salomo voorgelegde zaak] de baby die was gestorven maar drie dagen oud was. Ik weet niet zeker of dat wel juist is. Het schijnt mij toe dat de bijbel (1 Koningen 3:18, 19) zegt dat de baby’s met een tussentijd van drie dagen geboren waren en dat „later”, op een niet nader gespecificeerd tijdstip, de ene baby stierf.
M. B., Verenigde Staten
U hebt gelijk. De conclusie dat het kind drie dagen oud was, werd getrokken door de patholoog die in „Ontwaakt!” werd geciteerd en bij het overnemen daarvan zijn wij niet zorgvuldig genoeg te werk gegaan. — Red.
Ik ben twaalf jaar en ik zou u heel erg willen bedanken voor het artikel in Ontwaakt! van 8 december 1987, „Jonge mensen vragen . . . Hoe verwerk ik mijn verdriet?” Net zes weken daarvoor had ik mijn broertje verloren, dat dood geboren werd. Hoewel ik hem nooit heb gekend, deed het me toch zoveel verdriet alsof ik mijn zusje van acht verloren had. Het artikel heeft me helpen begrijpen dat huilen normaal is en geen teken van een zwak geloof.
P. K., Bondsrepubliek Duitsland