Wat betekent uw afscheidsgroet?
GOED bedoelende mensen in Engelssprekende landen heeft men wel horen zeggen: „Ik wil geen ’good-bye’ zeggen. Het klinkt zo definitief — bijna deprimerend!”
Het is waar dat iemand die Engelstalig is vaak „good-bye” zegt wanneer hij het droevige gevoel heeft dat hij dierbaren of geliefde vrienden nooit zal weerzien. Niettemin is het een uitdrukking die niet alleen bij zulke gelegenheden, maar ook op andere tijden passend is. Waarom? Het antwoord ligt in de oorsprong van het woord.
„Good-bye” is een hedendaagse samentrekking van het in het 16de-eeuwse Engels gebezigde „God be with you”. Met deze uitdrukking sprak men bij een afscheid de hartelijke wens uit dat Gods zegen op iemand zou rusten. Het was een uiting van belangstelling en bezorgdheid voor het welzijn van de ander, een uiting van naastenliefde. Ons „vaarwel” is eveneens een woord waarmee men iemand het beste toewenst. Andere talen gebruiken soortgelijke uitdrukkingen. Adieu in het Frans en adiós in het Spaans dragen beide de gedachte in zich dat men de ander aan Gods handen toevertrouwt.
Hoewel sommigen deze uitdrukkingen misschien onnadenkend gebruiken, zonder er iets meer mee te bedoelen dan een standaardgroet, zou dat de welingelichte persoon er niet van mogen weerhouden ze op een welgemeende en betekenisvolle wijze te gebruiken om zijn oprechte gevoelens te uiten.
In de bijbel zelf lezen wij dat gelovige personen op passende wijze soortgelijke uitdrukkingen gebruikten. Jezus nam afscheid van een menigte die hij had onderwezen toen het tijd werd hen weg te sturen, zodat hij tijd zou kunnen wijden aan persoonlijk gebed (Markus 6:46). „Paulus [nam] . . . afscheid van de broeders en ging scheep naar Syrië” (Handelingen 18:18). In Éfeze nam hij eveneens afscheid toen hij zijn broeders daar achterliet, hoewel hij eraan toevoegde: „Ik zal weer tot u terugkeren, zo Jehovah wil” (Handelingen 18:21). De afscheidsgroet werd dus niet altijd gebruikt met een gedachte aan een definitief afscheid. — Zie ook Handelingen 21:6 en 2 Korinthiërs 2:13.