De zienswijze van de bijbel

Abortus — de oplossing voor overbevolking?

OF HET nu de nationale bevolkingspolitiek is of een persoonlijke keus, abortus is zowel in het verleden als in deze tijd een veel toegepast middel tot bevolkingsbeperking geweest.

In een verslag in een Canadese krant dat getiteld was „China’s kwellende 53 miljoen abortussen”, werd als bron voor dat buitengewoon hoge aantal over de periode van 1979 tot 1984 het Chinese Ministerie van Volksgezondheid genoemd. Dit zich over vijf jaar uitstrekkende abortuscijfer komt overeen met ruim het dubbele van de bevolking van Canada!

Japan schat dat aan 30 procent van de jaarlijkse 2,1 miljoen zwangerschappen in dat land een eind komt door abortus. Sommigen van deze ongeboren kinderen worden herdacht met kleine beeldjes van steen, plastic of gips die overal in het land in boeddhistische tempels worden geplaatst.

Aan de andere zijde van de wereld, in Zweden, is abortus op verzoek sinds 1946 toegestaan op „medische, sociaal-medische, humanitaire en eugenetische gronden of bij letsel aan de foetus”. Net als in andere landen zien veel vrouwen in Zweden abortus nu als een sociaal aanvaardbare en populaire manier om de grootte van hun gezin te beperken.

Populair gebruik uit de oudheid

In het oude Athene werd abortus toegepast ter beperking van de bevolkingsaanwas. „De vrijwillige beperking van het gezin was aan de orde van de dag, hetzij door anticonceptie, door abortus of door zuigelingenmoord”, schrijft de historicus Will Durant in The Story of Civilization.

Ook in het Romeinse Rijk was abortus populair. Om welke redenen? Durant vervolgt: „Vrouwen waren liever seksueel aantrekkelijk dan moederlijk mooi; over het algemeen scheen het verlangen naar persoonlijke vrijheid in te druisen tegen de behoeften van het ras. . . . Van degenen die trouwden, schijnen de meesten hun gezin beperkt gehouden te hebben door abortus, zuigelingenmoord, coitus interruptus en anticonceptie.” Is de toename in het aantal abortussen in onze tijd niet aan soortgelijke redenen toe te schrijven?

De zienswijze van de vroege christenen

Lijnrecht tegenover deze houding stond het vastberaden standpunt van de vroege christenen: zij waren tegen abortus. Durant voegt aan zijn verhandeling toe: „Abortus en zuigelingenmoord, die de heidense samenleving decimeerden, waren voor christenen verboden als gelijkstaand met moord.” Hoewel gezinsbeperking dus in zowel de Griekse als de Romeinse tijd een opvallend maatschappelijk verschijnsel werd, hield de christelijke gemeenschap onwrikbaar vast aan een strenge morele gedragslijn die respect voor de heiligheid van het leven voorschreef. Net als in het oude Israël waren kinderen een teken dat men de zegen van de Schepper genoot. De psalmist zegt: „Ziet! Zonen zijn een erfdeel van Jehovah; de vrucht van de buik is een beloning.” — Psalm 127:3.

Uit Gods Woord, de bijbel, blijkt duidelijk dat Jehovah, „de bron van het leven”, het recht op leven van het ongeboren kind erkent. Hoe? In de eerste plaats laat de bijbel zien dat hij de ongeborene als meer dan slechts een klomp weefsel beschouwt. Gods belangstelling voor zijn wonderbaarlijke scheppingsregeling wordt door de psalmist als volgt beschreven: „Gij [Jehovah] hebt mij afgeschermd gehouden in de buik van mijn moeder. . . . Uw ogen zagen zelfs het embryo van mij, en in uw boek waren alle delen ervan beschreven.” — Psalm 36:9; 139:13-16.

Verder vraagt God de persoon die per ongeluk de natuurlijke gang van zaken bij een ongeboren kind verstoort, om rekenschap. Merk op dat de Mozaïsche wet zulke personen een zware verantwoordelijkheid oplegde: „Ingeval mannen met elkaar vechten en zij werkelijk een zwangere vrouw letsel toebrengen en haar kinderen inderdaad te voorschijn komen maar er geen noodlottig ongeval geschiedt, dient er zonder mankeren schadevergoeding van hem te worden geëist, naar hetgeen de eigenaar van de vrouw hem mocht opleggen; en hij moet die door tussenkomst van de rechters geven. Maar geschiedt er een noodlottig ongeval, dan moet gij geven ziel voor ziel.” — Exodus 21:22, 23.

Indien nu Jehovah een onopzettelijke onderbreking van de zwangerschap als een zaak van zulk ernstig belang beziet, hoeveel zwaarder zou een opzettelijke onderbreking van de zwangerschap dan niet aangerekend worden! En daar God in zijn in Exodus hoofdstuk 21 opgetekende wet geen beperkingen ten aanzien van de leeftijd van het ongeboren kind noemt, zijn op de leeftijd gebaseerde argumenten niet steekhoudend.

De oplossing voor overbevolking

Niettemin zullen sommigen misschien redeneren dat gezien de groeiende voedseltekorten, het gebrek aan geschikt onderdak en een afnemende hoeveelheid drinkbaar water, selectieve abortus als middel tot bevolkingsbeperking de druk op komende generaties zou verlichten. Is dit echter de enige manier waarop wereldbevolking en aards milieu met elkaar in evenwicht gebracht kunnen worden?

Zo’n 6000 jaar geleden bracht Jehovah God zijn voornemen in verband met de bevolking van de planeet Aarde duidelijk onder woorden. Jehovah zei tot het eerste mensenpaar: „Weest vruchtbaar en wordt tot velen en vult de aarde en onderwerpt haar” (Genesis 1:28). Merk op dat het Gods uitdrukkelijke voornemen is dat de aarde wordt gevuld en niet overbevolkt. De Schepper zal bewerkstelligen dat de wereld evenwichtig wordt bevolkt — door een redelijke bevolkingsdichtheid, een ecologisch evenwicht en voldoende voedselproduktie te handhaven. — Jesaja 65:17-25.

Het is redelijk te concluderen dat de Schepper van het menselijk voortplantingsvermogen zelf het gebruik ervan goed zal reguleren om dit volmaakte evenwicht te bereiken. Er zal geen behoefte bestaan aan abortussen om de bevolkingsaanwas te beperken. Jehovah zal er via het Koninkrijk van zijn Zoon, Christus Jezus, voor zorgen dat de aarde gerieflijk wordt gevuld met gehoorzame mensen, die in een wereldomvattend paradijs zullen leven. — Jesaja 55:8-11; Openbaring 21:1-5.

[Inzet op blz. 27]

„Abortus en zuigelingenmoord . . . waren voor christenen verboden als gelijkstaand met moord.” — Will Durant, historicus

[Illustratie op blz. 26]

„Tegen de tijd dat een foetus zes maanden oud is, kan hij zien, horen, ervaren, proeven en zelfs leren.” — Dr. T. Verny, auteur van het boek „The Secret Life of the Unborn”