Hoop voor de doden, troost voor de treurenden

JESS Romero, die in ons beginartikel werd genoemd, hertrouwde ten slotte. Wat Agustín en Valentina Caraballoso betreft, Jonathans dood doet nog steeds pijn, maar er is rust gekomen. Bij Ramón en María Serrano uit Spanje wellen 24 jaar na Paquito’s dood nog steeds tranen op. Maar wat heeft hen in al deze gevallen staande gehouden? Hun antwoord: „De hoop op de opstanding!”

Maar wat bedoelen wij nu precies met „opstanding”? Wie zullen worden opgewekt? Wanneer? En hoe kunnen wij daar zeker van zijn?

Hoop voor de doden — zoals Jezus leerde

Tijdens zijn bediening op aarde wekte Jezus verschillende personen uit de doden op (Markus 5:35-42). Dit diende als bewijs voor de grote opstanding die zal plaatsvinden wanneer de aarde wederom volledig onder Gods heerschappij staat, de situatie waarom miljoenen vragen wanneer zij bidden: „Uw koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in de hemel, zo ook op aarde.” — Matthéüs 6:9, 10.

Een voorproefje van de macht die God in dit opzicht bezit, werd gegeven toen Jezus zijn vriend Lazarus opwekte. Terzelfder tijd maakt het verslag duidelijk in welke toestand de doden verkeren. Jezus zei tot zijn discipelen: „Lazarus, onze vriend, is gaan rusten, maar ik ga erheen om hem uit de slaap te wekken.” Niet begrijpend wat hij bedoelde, zeiden de discipelen: „Heer, indien hij is gaan rusten, zal hij beter worden.” Zij meenden dat hij zei dat Lazarus alleen maar sliep, terwijl hij in werkelijkheid dood was. Vervolgens nam Jezus alle twijfel weg: „Lazarus is gestorven.”

Hebt u opgemerkt dat Jezus geen melding maakte van een onsterfelijke ziel die in een andere staat of naar een ander rijk was overgegaan? Hij was niet beïnvloed door de Griekse filosofie maar liet zich leiden door de duidelijke bijbelse leer in de Hebreeuwse Geschriften. Lazarus sliep in de dood, en toen Jezus arriveerde, bevond hij zich reeds vier dagen in een herinneringsgraf. Welke hoop had hij derhalve?

Toen Jezus met Lazarus’ zuster Martha sprak, zei hij tot haar: „Uw broer zal opstaan.” Wat was haar antwoord? Zei ze dat zijn ziel reeds in de hemel of elders was? Zij antwoordde: „Ik weet dat hij zal opstaan in de opstanding op de laatste dag.” Ook zij hield vast aan de bijbelse leer van een opstanding tot leven op aarde. Jezus gaf haar zelfs nog meer reden voor geloof door te zeggen: „Ik ben de opstanding en het leven. Wie geloof oefent in mij, zal, ook al sterft hij, tot leven komen.” En om zijn woorden kracht bij te zetten, ging hij naar Lazarus’ graf en riep met luide stem: „Lazarus, kom naar buiten!” Wat gebeurde er?

Het historische verslag zegt: „De man die dood was geweest, kwam naar buiten, zijn voeten en handen met zwachtels omwonden en een doek om zijn gelaat gebonden. Jezus zei tot hen: ’Maakt hem los en laat hem gaan.’” — Johannes 11:1-44.

Dit is de hoop die vele van de personen die Ontwaakt! interviewde, heeft geholpen. Diezelfde hoop schraagt hen om uit te blijven zien naar de nabije toekomst wanneer de aarde opnieuw een paradijs zal zijn en Jezus’ hoopgevende woorden in vervulling zullen gaan: „Verwondert u hierover niet, want het uur komt waarin allen die in de herinneringsgraven zijn, zijn stem zullen horen en te voorschijn zullen komen, zij die goede dingen hebben beoefend, tot een opstanding des levens, zij die verachtelijke dingen hebben gedaan, tot een opstanding des oordeels.” — Johannes 5:28, 29.

„Mijn lievelingstekst is . . .”

Ontwaakt! heeft gesprekken gevoerd met ouders en jongeren betreffende de dood van een kind in het gezin.a Wanneer zij uitlegden hoe zij hun verdriet verwerkten, zeiden zij keer op keer: „Ik zal laten zien wat mijn lievelingstekst is.” Wanneer u verdriet hebt, kunnen deze teksten wellicht ook voor u een hulp zijn.

De veertienjarige Junhee uit Seoel (Korea) stierf in 1985 aan leukemie. Haar vader Tjoen Kwang-koek vertelde Ontwaakt! hoe hij Junhee in de laatste weken van haar leven troostte: „Ik vertelde haar over Lazarus. Jezus zei dat Lazarus sliep, en evenzo zal zij, wanneer Jezus roept: ’Junhee! Word wakker!’ uit haar slaap worden gewekt.”

Janet Hercock uit Engeland was dertien toen zij in 1966 aan kanker stierf. Haar ouders en twee broers, David en Timothy, bleven achter. David vertelde Ontwaakt! welke tekst hem het meeste had geholpen: „Het was Handelingen 17:31, waar staat: ’Want [God] heeft een dag vastgesteld waarop hij voornemens is de bewoonde aarde in rechtvaardigheid te oordelen door een man die hij heeft aangesteld, en hij heeft alle mensen een waarborg verschaft doordat hij hem uit de doden heeft opgewekt.’ Tijdens de begrafenislezing benadrukte de spreker dat Jezus’ opstanding onze garantie is voor een toekomstige opstanding. Dat is een grote bron van kracht voor mij geweest.”

In december 1975 nam George, nog maar veertien jaar oud, zijn vaders geweer en schoot zichzelf dood. Hoe nam de vader van George, Russell, het verlies van zijn zoon door zelfmoord op?b

„Bepaalde schriftplaatsen werden als een anker voor mij. Bijvoorbeeld de woorden in Spreuken 3:5: ’Vertrouw op Jehovah met heel uw hart en steun niet op uw eigen verstand.’ Tot op zekere hoogte steunde ik op mijn eigen verstand in mijn pogingen mijzelf te verzoenen met wat er was gebeurd.”

De familie Morgan uit Engeland bevond zich in Zweden toen hun zoon Darrall plotseling ziek werd. Er werd een spoedoperatie verricht in Stockholm. Ten slotte werd hij teruggevlogen naar Engeland, waar hij kort voor zijn 24ste verjaardag stierf. Zijn moeder Nell zegt: „Eén tekst die mij helder voor ogen staat, is Matthéüs 22:32, waar Jezus Gods woorden aanhaalt: ’Ik ben de God van Abraham en de God van Isaäk en de God van Jakob.’ Dan zegt hij: ’Hij is niet de God van de doden, maar van de levenden.’ Ik weet dat die woorden betekenen dat Darrall zich in Gods herinnering bevindt en in de opstanding zal weerkeren.”

Hoop voor de doden — spoedig een realiteit

De bijbelprofetieën geven te kennen dat wij ons dicht bij de tijd bevinden waarin God handelend zal optreden ten einde vrede en eeuwig leven voor de gehoorzame mensheid te herstellen. God belooft: „Ik wil hun rouw veranderen in uitbundige vreugde, en ik wil hen troosten en hen verheugen door hun droefheid weg te nemen.” „’Weerhoud uw stem van wenen en uw ogen van tranen, want er bestaat een beloning voor uw activiteit’, is de uitspraak van Jehovah, ’en zij zullen stellig uit het land van de vijand [de dood] terugkeren.’” — Jeremia 31:13-17.

In die tijd zal Jehovah via de opstanding op progressieve wijze al degenen tot leven terugbrengen die in de loop van de menselijke geschiedenis zijn gestorven. Onder de hemelse regering van Gods nieuwe samenstel zullen zij de gelegenheid krijgen om eeuwig leven te kiezen door de geboden voor het leven te gehoorzamen die God dan zal uitvaardigen. Wanneer wij ons tot de bijbel wenden, zullen wij ontdekken dat er ware hoop bestaat voor de doden en vertroosting voor de levenden. — Handelingen 24:15; Openbaring 20:12-14; 21:1-4.

[Voetnoten]

[Kader op blz. 14]

Diane Krych, die in ons tweede artikel over de dood van haar zoontje David vertelt, onderging uiterst heftige reacties van droefheid en ontkenning. De brieven die zij 13 jaar lang aan David schreef, en bewaarde, getuigen hiervan. Zij hield op te schrijven toen zij de realiteit onder de ogen zag van de dood van haar eigen vader, die zij had verzorgd. (Ontwaakt! doet geen aanbeveling om als vorm van verlichting brieven te schrijven. Wij drukken echter deze eerste brief af om te illustreren hoe de opstandingshoop haar tot steun was en haar sindsdien heeft geschraagd.)

Mijn allerliefste David,

Je slaapt nu al 46 dagen. Het lijkt jaren geleden dat ik je heb gezien en je heb vastgehouden. Maar de dagen van je slaap zijn begrensd. Ik wilde dat ik het aantal wist, want dan zou ik er elke dag één doorstrepen. Voor ons is het een lange, moeilijke en eenzame wachttijd, maar voor jou zal het een paar minuten lijken. Daarvoor ben ik dankbaar. Wij zien uit naar de dag waarop Jehovah je in de nieuwe ordening uit je slaap zal wekken. Dan geven wij het grootste feest dat je ooit hebt meegemaakt. Het zal op zijn minst drie dagen duren. Iedereen die wij kennen, wordt uitgenodigd. Het zal jouw feest zijn. Ik hoop alleen dat wij niet te lang zullen hoeven wachten. Ik kan haast niet wachten je in mijn armen te sluiten, David. Wij missen je allemaal verschrikkelijk. Het huis is leeg zonder jou. Niets zal hetzelfde zijn voordat je weer bij ons thuis bent.

Daarom, mijn dierbare zoon, zullen wij proberen geduldig te zijn en op Jehovah wachten voor je terugkeer, en in de tussentijd zullen wij je korte briefjes schrijven om je op de hoogte te houden van wat er gebeurt terwijl je slaapt.

Heel veel liefs,

Mammie

[Illustraties op blz. 15]

De bijbel belooft dat de doden, zoals Maria en David, zullen worden opgewekt