Waarom al dat stof?

Hebt u ooit gefascineerd zitten kijken naar dansende stofdeeltjes in een straal zonlicht? Toch is datzelfde stof een vloek voor huisvrouwen en wetenschapsmensen. Doe een paar dagen niets aan een kamer, en er ligt een poederfijn laagje stof op u te wachten. Stof kan een naaimachine doen vastlopen, een horloge doen stilstaan en een computersysteem verstoren. Geen wonder dat wij geneigd zijn stof alleen als een plaag te zien. Maar hebt u er wel eens over gedacht wat wij zouden verliezen als er helemaal geen stof was?

Stof kan ook nuttig zijn. Beseft u dat wij zonder stof in de atmosfeer veel minder regen en sneeuwval zouden hebben? Het ontstaan van waterdruppeltjes en ijskristallen is ten dele te danken aan stofdeeltjes die als groeikernen voor de vorming van regen en sneeuw fungeren.

Zonder stof zou een van de mooiste schouwspelen op aarde — de zonsondergang — niet zo fraai zijn. Als de zon naar de horizon zakt, moet haar licht zich door de dichtere lucht bij de aarde voortplanten. Dat licht treft stofdeeltjes en andere materie in de dichtere lucht en zal zich verstrooien. De kortere, blauwige golflengten van het zonlicht zullen hierbij meer door de stofdeeltjes verstrooid of geabsorbeerd worden dan de langere roodachtige golven. De blauwachtige kleuren bereiken ons dus in mindere mate dan de rode kleuren. Dit draagt bij tot het ontstaan van de schitterende oranje, roze en roodachtige kleuren van de zonsondergang.

Een beetje stof in de kamer is dus een geringe prijs voor zo’n prachtige beloning: een ontzagwekkende zonsondergang!