Florida’s Looe Key, een toevluchtsoord voor schoonheid

UW BOOT puft het haventje van Big Pine Key uit, richting open oceaan. Het zachte briesje rimpelt het water en doet het schitteren in de morgenzon. Zeven mijl lang geniet u met volle teugen van de frisse lucht, de warme zon en het open water. Wat een verademing na het rumoer van New York!

Dan ziet u verspreid liggende gele boeien die op en neer deinen met de golven. U bent aangekomen bij Looe Key, een beschermd nationaal zeereservaat. Maar u ziet het nog niet. Eerst maakt u de boot vast aan een boei, en dan kijkt u over de zijkant — en uw adem stokt van ongeloof! Tien meter onder u bevindt zich een kloof met een witte zandbodem, elandshoornkoraal, zeewaaiers, en scholen vis. U haast u naar de andere kant van de boot. Op krap een meter diepte ligt onder water een koraaltuin — de magnifieke kleurenpracht is adembenemend!

Snel doet u uw snorkel op en uw zwemvliezen aan en laat u zich neer in een andere wereld. U blikt geboeid rond terwijl u zich met langzame beenslagen voortbeweegt boven dit fantasielandschap. U glijdt over veelsoortige, veelkleurige koraalpartijen van verschillende grootte — elandshoornkoraal, hertshoornkoraal, zeewaaiers, gorgonaria en andere waarvan u de namen niet kent. Tussen en in het koraal zwemt een grote verscheidenheid van schitterend gekleurde vissen. U verlustigt u in de aanblik van de buitengewone schoonheid en glimlacht in verwondering — en komt plotseling tot het besef dat men onder water met een snorkel in de mond niet kan lachen!

Terwijl u over de kloof heen zweeft, ziet u 10 meter onder u een indrukwekkende kolonie elandshoornkoraal. Terwijl u uw adem inhoudt, duikt u naar beneden voor een nader onderzoek en bemerkt dat onder de zware uitstaande takken van het koraal een school van 60 of meer diklipvissen zit. In de buurt wuift een aan de zijkant van de klif vastzittende enorme struik paars hoornkoraal langzaam in het water heen en weer.

Als u weer naar de oppervlakte stijgt, kijkt in het ondiepe rif een roze soldatenvis u met een groot oog strak aan. U hoort het krakende geluid van een papegaaivis die zich te goed doet aan wat steenkoraal, en daarbij zand maakt dat naar de bodem zakt. Twee gele vlindervissen wrikken zich langs. U neemt een lange, rozeachtige stok waar — het is een trompetvis die zich in een donker hol schuilhoudt. Dan verjaagt een strijdlustige kleine juffervis die zijn koraalgebiedje doorkruist, verontwaardigd een tweemaal zo grote indringer. U glimlacht geamuseerd, de les vergetend die u al eerder had geleerd en daarvoor betalend met een hoest- en proestbui.

Een blauwe wolk vissen schiet langs u heen, al hun aandacht gericht op bezigheden elders. U neemt zich voor naar de bibliotheek te gaan om ze te identificeren (en komt later te weten dat het blauwe doktersvissen zijn).

U gaat even kijken boven een uitgestrekte zeegrasweide die aan het rif grenst. Het hoge groene gras wuift net onder u heen en weer — een tehuis voor krabben, garnalen, St. Jacobsschelpen, kroonschelpen, grazende vissen en duizenden andere dieren.

Nu wenkt uw duikpartner u naar het koraalrif terug. Zij heeft een vervaarlijke murene gevonden. Alleen heeft deze niets vervaarlijks. Hij is erg schuw. Hij komt nauwelijks met zijn kop buiten zijn hol. Maar het aanbod van een poot van een langoest verleidt hem ertoe voor een paar snelle happen te voorschijn te komen, waarop hij zich telkens onmiddellijk weer terugtrekt. Hij glijdt in en uit totdat de poot verdwenen is. Een papegaaivis heeft het gemerkt en komt knabbelen van een tweede poot die wij hem aanreiken. Wij treffen een 1,20 meter lange haai aan die onder een richel aan het rusten is — heel onschuldig.

De uren gaan ongemerkt voorbij. U hebt helemaal geen zin om te vertrekken, maar tijdschema’s zijn als dictators. Als u weer terug bent in de grote stad, met haar menigten en haar verkeer, belaagd door lawaai, voelt u de stress alweer opkomen, hebt u weer de angst om na donker op straat te zijn.

Maar de prachtige herinneringen aan Looe Key hebt u met u mee genomen. In een stille terugblik glijdt u opnieuw onder de uitstaande takken van het elandshoornkoraal, lacht u als de juffervis indringers verjaagt en hoort u de papegaaivis zand maken, en opnieuw glijdt de schuwe murene snel in en uit om zich te goed te doen aan langoest.

Prachtig Looe Key, een toevluchtsoord voor schoonheid. En voor u.