AIDS en de moraal
WAT is er in de jaren ’60 en ’70 gebeurd dat er in onze jaren ’80 zo’n explosie van AIDS kon ontstaan? Het was het aannemen van een „alles mag”-moraal, de „nieuwe moraal” van de seksuele vrijheid. In een commentaar hierover schreef de Newyorkse columnist Ray Kerrison:
„De plotselinge explosie van AIDS kan de samenleving misschien ook bewegen tot een heronderzoek van haar waarden, die sneller bergafwaarts zijn gegaan dan een op hol geslagen exprestrein.
Jarenlang hebben politici en rechters het ontstellende waanidee verkondigd dat particuliere daden door particuliere staatsburgers niemand iets aangaan dan hunzelf.
Deze vrijbrief zou men losjes kunnen betitelen als het leerstuk van het wederzijds goedvinden. In feite wordt ermee gezegd dat twee of meer mensen mogen doen wat zij willen, mits zij geen inbreuk maken op de rechten van anderen.
Zo is de ene morele beperking na de andere opgeheven en is er een vloedgolf van losbandig gedrag en een aanvaarding van maatstaven ontketend waarvan men dertig jaar geleden nog niet eens droomde.
Nu valt ons de bittere oogst ten deel.”
Vooral de homoseksuelen zijn het slachtoffer geworden, en dit is voornamelijk te wijten aan hun seksuele relaties met veel verschillende partners en de aard van de seksuele gewoonten die zij eropna houden. Science Digest merkt op: „Uit één onderzoek van de CDC [Centra voor Ziektebestrijding] bleek een gemiddelde van 1100 sekspartners in het leven van de bestudeerde AIDS-patiënten.”
Maar homoseksuelen zijn niet de enigen die seksuele omgang met verschillende partners hebben — de maatschappij in het algemeen heeft zich eveneens een „alles mag”-moraal aangemeten. Harvey V. Fineberg, decaan van de Harvard School of Public Health, merkt op dat als gevolg daarvan AIDS zich „langzaam maar onverbiddelijk ook in de heteroseksuele samenleving” uitbreidt.
In het bijzonder in Afrika wordt de algemene bevolking door de ziekte getroffen. In november vorig jaar schreef Lawrence K. Altman, medisch verslaggever voor The New York Times: „AIDS blijkt zich via conventionele geslachtsgemeenschap onder heteroseksuelen in Afrika te verbreiden en treft volgens onderzoekers hier vrouwen bijna even vaak als mannen.”
Als een vrouw AIDS oploopt van een mannelijke partner, kan het gebeuren dat beiden niet eens weten dat zij besmet zijn. Helaas worden de baby’s die geboren worden uit moeders met het AIDS-virus, soms het onschuldige slachtoffer. En heteroseksuele mannen die betrekkingen met prostituées hebben, kunnen de ziekte krijgen.
Overal zijn de mensen bang. Wat zal er gebeuren?
Een verandering van moraal?
„Het zal beslist een eind maken aan de seksuele revolutie”, voorspelt Dr. Donald Francis van de CDC in de Verenigde Staten. Want, zo zegt hij: „Met herpes en hepatitis-B kun je het er nog op wagen, maar dit wil je niet riskeren.”
Dr. Walter R. Dowdle van de CDC voegt eraan toe: „Wij moeten begrijpen dat wij allen onze levenswijze moeten veranderen.” Dowdle merkt op: „Dit is geen kwestie van moraal. Het is gewoon een biologisch feit.”
Toch is het meer dan alleen maar een biologisch feit — het heeft wel degelijk met moraal te maken. De morele maatstaven die de maatschappij verkozen heeft overboord te zetten, hebben niet bij mensen hun oorsprong gevonden. Een superieure Intelligentie heeft ze lang geleden laten optekenen. En als wij hem als soeverein erkennen, zullen wij geholpen worden ons ernaar te richten.
Maar welke maatstaven of gedragsnormen heeft hij verschaft? En hoe kan gehoorzaamheid eraan ons beschermen?
[Kader op blz. 8]
De verbreiding van AIDS tot staan brengen
June Brown wees in The Detroit News de methode hiervoor aan: „Een voor de hand liggende remedie, waardoor het tempo waarmee AIDS zich verbreidt, drastisch vertraagd zou kunnen worden, is een verandering in de seksuele gewoonten van de natie. Als iedereen een gezonde sekspartner koos en die tot de dood trouw bleef, zou AIDS nagenoeg verdwijnen. Dit klinkt misschien naar een bijbelse leer. Maar nu nieuwe, door seksueel contact overgedragen ziekten zich blijven voordoen, elke volgende nog dodelijker dan de vorige, wordt die veelal genegeerde theologie omtrent seksuele trouw plotseling vanuit moderne gezondheidsoverwegingen heel zinnig.”