Van onze lezers

Ongelukken voorkomen

Ik schrijf u naar aanleiding van uw uitgave „Ongelukken — kunnen ze voorkomen worden?” (8 juli 1985) In ons gas- en elektriciteitsbedrijf nemen wij veiligheid heel serieus. Wij proberen evenveel aandacht te geven aan veiligheid na het werk als aan veiligheid op het werk. Ik zou graag uw toestemming hebben om in ons maandelijkse „Safety Bulletin” de artikelen „Ongelukken — Waarom ik?” en „Ongelukken — Oorzaken en preventie” geheel of gedeeltelijk te mogen afdrukken.

E. A., Opzichter ploegendienst, Iowa (VS)

Ongehuwde moeders

Betreffende uw artikel „Jonge mensen vragen . . . Ongehuwd zwanger worden — Zou mij dat kunnen overkomen?” (22 juli 1985), zou ik willen opmerken dat u het „Ongehuwd ouderschap” had kunnen noemen. U had in het artikel meer de nadruk moeten leggen op de fouten die worden gemaakt door zowel jongens als meisjes in de tienerleeftijd. Ik geloof dat u meer nadruk had kunnen leggen op de morele verantwoordelijkheid van beide partijen en meer had moeten zeggen over de houding van mannen tegenover voorechtelijke seks, die evenzeer tot tienerzwangerschappen leidt.

L. K. N., Engeland

Wij zijn het ermee eens dat de verantwoordelijkheid van jonge mannen en de morele consequenties voor hen eveneens moeten worden beklemtoond. Het artikel in kwestie was speciaal gericht tot jonge, ongehuwde vrouwen, hoewel de laatste drie paragrafen gericht waren tot jonge mensen van beide seksen. Er zullen nog enkele artikelen verschijnen in de serie „Jonge mensen vragen . . .” die verscheidene aspecten van dit probleem zullen behandelen, en daarin zal ook specifieke raad aan jonge mannen worden gegeven. — Red.

Strijd tot het einde

Ik wil jullie beslist laten weten hoezeer ik van jullie artikel „Mijn strijd tot het einde” [8 december 1984 in het Nederlands] heb genoten. Ik ben 18 jaar en lijd aan een ziekte waardoor mijn benen en het onderste deel van mijn rug ernstig zijn aangedaan. Soms is de pijn hevig. Wanneer mijn benen het begeven, val ik vaak als een kreupel hoopje op de vloer en moet ik op handen en voeten rondkruipen. De artsen zijn er niet in geslaagd de oorzaak vast te stellen of de genezing ervoor te vinden. Ik kan mij helemaal vereenzelvigen met Monika Siebert — die weigerde medelijden te aanvaarden en die vastbesloten was tegen haar ziekte te vechten — omdat ik blijf streven naar mijn doel van de volle-tijddienst. Heel hartelijk bedankt voor het verschaffen van zulke aanmoedigende en opbouwende artikelen. Ik hoop dat deze brief andere jonge mensen zal helpen niet te wanhopen wanneer hun beproevingen overkomen.

L. K., Denemarken

Geholpen door een kunstnier

Uw artikel „Ik leef! Met behulp van een kunstnier” [22 april 1985 in het Nederlands] kwam precies op tijd. Bij mijn schoonmoeder lieten onlangs de nieren het volkomen afweten. Zij leert nu haar kunstnier voor huisgebruik bedienen. Het artikel hielp ons beter te begrijpen wat zij doormaakt. De paragraaf over het dieet heeft ons eveneens heel goed geholpen. Nu weten wij wat enkele dingen zijn die wij moeten vermijden wanneer wij gezamenlijk eten of wanneer wij iets lekkers voor haar willen meenemen.

L. K., Montana (VS)