’Mijn vrouw moest gaan werken’

Ontwaakt!: Wat doe jij voor de kost, John?

John: Ik ben boekhouder op een fabriek.

Ontwaakt!: En jij Carrie?

Carrie: Ik zorg voor bejaarden, bij hen thuis.

Ontwaakt!: Waarom ben je gaan werken?

Carrie: De economie. De huur en het eten begonnen duurder te worden en wij schenen de eindjes maar niet aan elkaar te kunnen knopen.

John: In deze omgeving heeft een echtpaar minstens $1200 tot $1400 per maand nodig om te kunnen leven. Aan huur zijn wij meer dan $400 per maand kwijt. Het eten kost ons ongeveer $50 per week. En wij hebben een auto, en kleren, en de rekeningen van de stomerij.

Ontwaakt!: Dus Carrie is direct gaan werken?

John: Niet direct. Ik heb het eerst met overwerk geprobeerd. Soms werkte ik tien of elf uur per dag — ’s zaterdags vijf of zes uur.

Carrie: Ja, daar hadden wij het allebei erg moeilijk mee. Wij hadden nooit tijd om samen te zijn. Hij kwam thuis, at zijn avondeten op en ging onmiddellijk naar bed. En nog kregen wij de eindjes niet aan elkaar.

John: Ik wist dat ik dat niet lang kon volhouden. Ik was namelijk begonnen met Jehovah’s Getuigen de bijbel te bestuderen. Maar naarmate ik vorderingen maakte, begon ik te beseffen dat ik geen tijd had voor al dit werk. Ik had tijd nodig voor geestelijke activiteiten zoals christelijke vergaderingen. Daarom besloot ik dat er een eind moest komen aan het overwerk. Maar wij hebben gewacht tot ons dochtertje iets ouder was. Ik wilde beslist dat Carrie thuis bleef zolang het kind op de lagere school zat. Maar toen zij naar de middelbare school ging, heeft Carrie wat part-timewerk in warenhuizen aangenomen. En later besloten wij dat het praktisch zou zijn als zij hele dagen ging werken.

Ontwaakt!: Vond je het erg dat je moest gaan werken, Carrie?

Carrie: Nee, ik zag wel hoe John onder zijn last gebukt ging. Dus was ik blij dat ik een handje kon helpen.

Ontwaakt!: Wat voor invloed heeft het feit dat jij werkt op jullie relatie gehad?

Carrie: Nu John niet meer zoveel overwerkt, hebben wij wat meer tijd voor elkaar.

John: In die zin is de zaak er wel iets op vooruitgegaan doordat Carrie werkt, aangezien de financiële zorgen iets minder zijn geworden. Maar wij letten er goed op dat wij elkaar niet verwaarlozen.

Carrie: Wij vinden het gezellig er samen voor te gaan zitten en dingen te bepraten. Wij doen samen boodschappen. En wij regelen onze weekeinden zo dat wij samen in de van-huis-tot-huisprediking kunnen werken — vooral dat vinden wij fijn.

John: Dat is de mooiste tijd die wij samen hebben.

Ontwaakt!: En de huishouding?

Carrie: Wij doen het samen. Wij hebben elk onze eigen verantwoordelijkheden. Ik kook, en gelukkig is John niet iemand die het moeilijk naar de zin te maken is als het op maaltijden aankomt. Als ik moe ben en volsta met het maken van een slaatje, vindt hij het best. Onze dochter wast af en John doet het dweilen en in de was zetten en dergelijke.

Ontwaakt!: Is dat niet een beetje zwaar, zo na een hele dag werken?

John: Ja, dat wel. Maar gewoonlijk krijgen wij het werk wel klaar. Hoewel ik weet dat ik niet zoveel in het huishouden zou hoeven te doen als Carrie de hele dag thuis was.

Ontwaakt!: Vind je het een goed idee dat zowel de man als de vrouw werken?

John: Niet als het niet hoeft. Het is voor een echtpaar niet goed zo afhankelijk te zijn van het inkomen van de vrouw. Als zij nu eens ziek wordt, of zwanger? En de extra druk kan voor een jong echtpaar echt een bron van spanningen zijn. Wij hopen daarom dat wij nog eens verandering in onze huidige situatie kunnen brengen zodat wij allebei part-time kunnen gaan werken. Op die manier zouden wij iedere dag enige uren aan de christelijke bediening kunnen besteden.