Van-huis-tot-huisevangelisatie — Hoe doeltreffend?

„Er is in Amerikaanse kerken een explosief groeiende belangstelling voor evangelisatie”, meldt Christianity Today. Maar wat voor soort van evangelisatie wordt er gestimuleerd?

In de laatste tijd zijn veel protestantse kerken bezig geweest met het bevorderen van „vriendschapsevangelisatie”, dat wil zeggen, een getuigenis van kerkleden aan vrienden, buren en familieleden. Eén kerkelijke groepering beweert dat deze methode veel doeltreffender is dan huisbezoeken bij vreemden, en wijst daarbij op een onderzoek dat ze had verricht onder 14.000 kerkleden. „Tussen de 75 en 90 procent zegt zijn christelijke geloof te danken te hebben aan een vriend of familielid.” Het getuigenis van huis tot huis, zo meldt het rapport, wordt door de meeste kerken als ondoeltreffend beschouwd. Bovendien „zullen verreweg de meeste christenen zich nooit behaaglijk voelen bij het verrichten van dit soort getuigeniswerk.”

Maar kan er werkelijk worden gezegd dat de methode om van huis tot huis te prediken ondoeltreffend is? De Schrift wijst erop dat de vroege christenen, in plaats van hun prediking te beperken tot vrienden en verwanten, juist wonderbaarlijke resultaten bereikten door van dorp tot dorp en van huis tot huis te prediken. — Lukas 8:1; Handelingen 2:41; 4:4; 5:14, 42; 20:20, 21.

Hedendaagse getuigen van Jehovah maken gebruik van dezelfde apostolische methoden. De Britse socioloog Bryan Wilson analyseerde de groei van Jehovah’s Getuigen in Japan en concludeerde: „De meerderheid [58,3%] van degenen die Getuigen zijn geworden, verklaart dat hun belangstelling voor het eerst werd gewekt doordat er bij hen een verkondiger aan de deur kwam.” De van-huis-tot-huisbediening is doeltreffend, ondanks het feit dat „verreweg de meeste christenen” zich in deze activiteit „niet behaaglijk” zullen voelen.