Van onze lezers

Studiegewoonten

Ik was erg blij met het „Jonge mensen vragen . . .”-artikel over studiegewoonten [8 december 1984]. Ik dacht aan mijn eigen studiegewoonten. Dit jaar ga ik naar de tweede klas van de middelbare school en die extra raad had ik net nodig. Ik heb het artikel aan anderen in mijn klas laten lezen, misschien worden zij er ook door aangemoedigd. Het deed me goed dat er mensen zijn die werkelijk om ons geven.

J. B., Kansas (VS)

Hulp bij herpes

Ik wil jullie, ook namens mijn gezin, heel hartelijk bedanken voor het artikel „Is het einde van ziekte in zicht?” dat ik in de Franse uitgave las [de Nederlandse uitgave van 22 januari 1984]. Precies op de dag dat wij vanwege een ernstige ooginfectie van onze één jaar oude baby met hem naar het ziekenhuis moesten, kwam jullie tijdschrift over de post, en wij namen het mee. Wat waren wij blij net de inlichtingen over herpes type I te hebben gelezen toen werd vastgesteld dat ons kind nu juist die aandoening had! Onmiddellijk begonnen wij zijn oog te behandelen met een oplossing van Engels zout in warm water zoals in het artikel werd aangeraden (blz. 9). Binnen twee dagen was de zwelling geslonken en was er een heleboel gif naar buiten gekomen. Tijdens de controle zei het hoofd van de ziekenhuisafdeling dat dit het beste was wat men kon doen. Wij zijn ervan overtuigd dat er zonder jullie fijne aanwijzingen ernstige complicaties bij ons zoontje hadden kunnen optreden.

R. B., Canada

De Katholieke Kerk en oorlog

Ik vind het artikel „Van oorlogsvlieger tot vredesduif” [22 november 1984] zeer kwetsend. Ik vraag mij af of de heer Hurst wel beseft hoe beledigend zijn artikel was! Ik zie dat de woorden die de rooms-katholieke priester in 1945 tot de schrijver richtte, tussen aanhalingstekens staan. Dat waren de woorden van één priester, en ik denk dat er binnen iedere religie veel mensen zijn die vaak verschillende grenzen trekken voor wat in oorlog en vrede nu wel of niet aanvaardbaar is. Ik vind dit een zeer vijandige passage tegenover de priester en tegenover alle mensen die zijn geloof delen. Wij rooms-katholieken trachten liefde en begrip te tonen voor alle mensen en hun verschillende religieuze zienswijzen te respecteren, maar ik moet zeggen dat ik niet houd van deze rechtstreekse ’oorlog’ tegen ons zo dierbare geloof.

E. H., Engeland

Het verslag was beslist geen aanval op de Katholieke Kerk. De heer Hurst vertelde welk probleem hij er als oprecht katholiek mee had om zich voor te stellen dat hij bommen zou laten vallen op Duitse steden die voornamelijk bewoond werden door zijn rooms-katholieke geloofsgenoten. Hij gaf correct weer hoe het gesprek verliep dat hij met een rooms-katholieke kapelaan had. Niet alleen in de Eerste en Tweede Wereldoorlog hebben katholieken medekatholieken gedood, en protestanten medeprotestanten — bij miljoenen en met de volledige zegen van de geestelijkheid aan beide kanten — maar heden ten dage treft men in vele delen van Centraal- en Zuid-Amerika katholieke priesters en kerkleden aan die elkaar in vele guerrilla-acties bevechten. Iedere oprechte katholiek zou zich eerlijk moeten afvragen of deze daden van praktizerende katholieken in harmonie zijn met Jezus’ woorden die staan opgetekend in Johannes 13:35: „Hieraan zullen allen weten dat gij mijn discipelen zijt, indien gij liefde onder elkaar hebt.” — Red.