De bijbel — een gids van onschatbare waarde
Aangezien de bijbel ’door God is geïnspireerd’, is hij als gids in ons leven van onschatbare waarde (2 Timótheüs 3:16, 17). De bijbel vertelt ons over Gods vereisten en voornemens. Maar hij blijkt ook in een ander opzicht van onschatbare waarde te zijn, namelijk in de mate waarin wij op zijn nauwkeurigheid kunnen vertrouwen. De Atlanta Journal and Constitution berichtte onlangs over het werk van de Israëlische archeoloog Yigal Shiloh die bezig is de ruïnes van „de echte Oude Stad Jeruzalem — het Jeruzalem van David en Salomo, van Jesaja en Jeremia” uit te graven. Het verslag zegt: „Het team van Shiloh, bestaande uit 150 vrijwilligers en 30 beroepskrachten, gebruikt een heel arsenaal van hulpmiddelen, variërend van houwelen en schoppen tot geavanceerde elektronica” bij de archeologische opgravingen. „En in deze speurtocht . . . is de bijbel een gereedschap van onschatbare waarde.”
Hoe dan wel? Het verslag verklaart: „In het boek Jeremia (36:10) staat bijvoorbeeld geschreven: ’Toen las Baruch uit het boek de woorden van Jeremia voor, in het huis des Heren, in het vertrek van Gemarja, den zoon van de schrijver Safan.’”
Wat hebben Shiloh en zijn team als een kennelijke bevestiging van dit detail ontdekt? Een kleizegel dat werd gebruikt voor het stempelen van papyrus met een inscriptie van de naam van „Gemarja de zoon van Safan de schrijver”, daterend uit de tijd van Jeremia.
Hetzelfde verslag vervolgt: „Zelfs kleine voorwerpen kunnen licht werpen op de bijbel. Shiloh vond bijvoorbeeld talrijke afgodsbeeldjes van vruchtbaarheidsgodinnen in de vorm van vrouwenfiguurtjes met grote borsten, afkomstig uit de tijd van de Hebreeuwse profeten, wat betekent dat het gewone volk ondanks alle protesten van de profeten zijn afgodenaanbidding niet gemakkelijk vaarwel zei.” Dit feit wordt in het bijbelse verslag bevestigd. In Jeremia 7:17, 18 lezen wij bijvoorbeeld: „Ziet gij niet wat zij doen in de steden van Juda en op de straten van Jeruzalem? De zonen rapen sprokkelhout bijeen en de vaders steken het vuur aan en de vrouwen kneden meeldeeg om offerkoeken te maken voor de ’koningin des hemels’; en er worden drankoffers uitgegoten voor andere goden, ten einde mij te krenken.”
Talrijke bronnen opperen dat de „koningin des hemels” dezelfde is als de Babylonische vruchtbaarheidsgodin Astoreth. (Zie voor verdere inlichtingen Aid to Bible Understanding, blz. 1363, 1364 en Hulp tot begrip van de bijbel, blz. 42, 43.)
Dit is natuurlijk niet de eerste keer dat archeologen door hun vondsten de bijbel hebben bevestigd. In veel gevallen hebben zij de bijbel gebruikt om hun vondsten te lokaliseren! Zoals de inmiddels overleden Yohanan Aharoni in zijn boek The Land of the Bible verklaarde: „De bijbel blijft nog steeds de voornaamste bron voor de historische geografie van Palestina gedurende het Israëlitische tijdvak. De verhalen en beschrijvingen in de bijbel werpen ook licht op de aardrijkskundige omgeving van de historische gebeurtenissen die er plaatsvonden. De bijbel bevat verwijzingen naar zo’n 475 plaatselijke geografische namen, waarvan vele in een context die belangrijke details verschaft over de natuurlijke omgeving, de ligging en de geschiedenis van de plaats.” Ja, de bijbel is zonder twijfel een gids van onschatbare waarde, zelfs wanneer men in het hedendaagse Israël aan het graven is.