Een veelheid van religies — wat betekent het voor u?
VERBIJSTERD door de enorme verzameling religies met hun verwarrende dogma’s, riten en praktijken en hun onderlinge vijandigheid, hebben velen de neiging religie maar helemaal te ontlopen. Anderen hebben geen geloof meer vanwege bepaalde persoonlijke tragedies die God naar hun mening had kunnen voorkomen. Weer anderen die het lijden en onrecht onder mensen in de wereld zien, komen tot de conclusie dat het geen zin heeft ergens in te geloven. En vele anderen wenden zich, beïnvloed door de evolutietheorie, tot het atheïsme en het agnosticisme. Herkent u zichzelf in deze mensen en in de manier waarop zij over religie denken?
Schenkt ongeloof voldoening?
Tegenwoordig hebben velen zich van religie afgekeerd, maar brengt hun ongelovige levenswandel hun voldoening en geluk? Wanneer iemand zich bevrijdt van de knellende banden van de religies in deze wereld, brengt dit misschien inderdaad een zekere opluchting teweeg. Maar vroeg of laat komt men er toch achter dat de mens geestelijke behoeften heeft die om bevrediging vragen. Hij vraagt zich vaak af: ’Hoe zijn wij hier terechtgekomen? Waarom zijn wij hier? Wat is de zin van het leven? Wat houdt de toekomst in?’
Dit is de ondervinding van de voormalige agnosticus Masao Fujimaki geweest. Hij zei: „Vanaf mijn jeugd was ik gewoon over dood en leven na te denken. Het scheen mij toe dat de dood een enorme tragedie en verspilling was. Elk doel in het leven leek er onbetekenend en leeg door.”
Ten einde deze leemte te vullen, wenden mensen die georganiseerde religie of het geloof in een Schepper verwerpen, zich vaak met een religieuze hartstocht tot de een of andere surrogaat-god. Wetenschap, politiek, filosofie en zelfs agnosticisme en atheïsme worden hun vurig aangehangen religie.
De bekende wetenschapper Carl Sagan bijvoorbeeld heeft in een interview eens het volgende verklaard: „Indien je je in de wetenschap verdiept, ervaar je daarin een ingewikkeldheid, diepzinnigheid en verfijnde schoonheid waar volgens mij veel meer van uitgaat dan van datgene wat welke bureaucratische religie maar ook te bieden heeft.” Hij vervolgde: „Ik zou er zelfs geen bezwaar tegen hebben te zeggen dat het gevoel van ontzag voor de grootsheid van de natuur op zichzelf al een religieuze ervaring is.”
Bevredigen zulke ’ervaringen’ echter werkelijk de geestelijke behoeften van de mens? De hierboven geciteerde Fujimaki antwoordde: „Ik werd helemaal in beslag genomen door mijn studie van de elektriciteitsleer, en was van mening dat de wetten die de elektriciteit beheersen de enige zaken waren waarop ik kon vertrouwen. Er ontbrak echter toch iets in mijn leven. Ik moest Gods naam en het voornemen dat God met mij heeft, te weten zien te komen.”
Zo heeft ook Alexander Solzjenitsyn, de beroemde Russische balling en schrijver die zichzelf in zijn jonge jaren als Marxist beschouwde, zich afkeurend uitgelaten over atheïsme toen hij kortgeleden bij een prijsuitreiking zei: „De hele twintigste eeuw wordt meegezogen in de draaikolk van atheïsme en zelfvernietiging. Er blijft ons niets anders over dan zonder weifeling de warme hand van God te grijpen, de hand die wij zo voorbarig en zelfverzekerd opzij geduwd hebben . . . Er is niets anders waar wij ons aan kunnen vastklemmen in deze maalstroom.” Dit klinkt bepaald niet alsof ongeloof of atheïsme het antwoord vormt, vindt u wel?
De juiste weg vinden
Wil dit dan zeggen dat elke religie juist is zolang ze maar een leemte opvult en enkele diepgevoelde behoeften van de ziel bevredigt? Dat is zeker niet het geval want, zoals wij al gezien hebben, niet alle religies brengen de juiste soort van vruchten voort, zelfs al vertonen zij een schijn van heiligheid. Op welke manier moet men dan te werk gaan om te midden van zo veel religies werkelijke voldoening te vinden?
Toen Abraham Lincoln verklaarde waarom hij zich nooit bij een religie had aangesloten, zei hij: „Indien er een kerk is die als enige vereiste voor lidmaatschap de kernachtige verklaring van onze Redder over de hoofdzaak van zowel de wet als het evangelie, ’Gij zult den Here, uw God, liefhebben uit geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw kracht en met geheel uw verstand, en uw naaste als uzelf’ in haar vaandel voert — aan die kerk zal ik mij dan met mijn gehele hart en ziel verbinden.”
De woorden die Lincoln aanhaalde werden uitgesproken door Jezus Christus, en men treft ze in de bijbel aan in Lukas 10:27. Ze wijzen duidelijk naar liefde jegens God en jegens de naaste als een identificerend kenmerk van de ware religie. Het is niet te verwonderen dat het mensen afstoot als zij zien dat zogenaamde christenen en andere godsdienstige mensen elkaar in bloedige oorlogen bevechten en afslachten of een immorele levensstijl volgen en aanprijzen die henzelf en anderen schade berokkent.
Daartegenover hebben Jehovah’s Getuigen in de loop van deze eeuw over de gehele wereld grote bekendheid verkregen als het volk dat strikt neutraal blijft ten aanzien van wereldse conflicten. Honderden van hen zijn in de Tweede Wereldoorlog ter dood gebracht omdat zij weigerden hun christelijke principes geweld aan te doen. In sommige landen weten jonge schoolgaande Getuigen dat hun na het examen vele jaren gevangenschap wachten wegens het weigeren van militaire dienst. In sommige andere landen waar men veel waarde hecht aan onderwijs, geven schoolkinderen liever hun vooruitzichten op een diploma op dan dat zij deelnemen aan oefeningen in gevechtstechnieken. Waarom? Niet omdat zij tegen de regering of tegen de maatschappij zijn, maar omdat hun liefde voor God en de naaste hen ertoe aanzet niet deel te nemen aan de gewelddadige wegen van deze wereld.
Maar hoe staat het met de goede moraal in woord en daad? Sommigen zeggen wellicht: ’In alle religies vind je toch fatsoenlijke mensen?’ Zeker, maar zulk ’fatsoen’ dat in tijden van crisis maar al te vaak omslaat in slechtheid, hoeft maar weinig met liefde voor God te maken te hebben. De hierboven aangehaalde woorden van Jezus Christus tonen aan dat liefde voor de naaste ondergeschikt is aan liefde voor God. Werkelijke naastenliefde moet gebaseerd zijn op, of gemotiveerd worden door, liefde voor God.
Jehovah’s Getuigen trachten daarom naast het leiden van een moreel juist leven, deze liefde tot uitdrukking te brengen door op vrijwillige basis hun tijd en energie te besteden aan van-huis-tot-huisbezoeken ten einde iets heel bijzonders met anderen te delen — een op de bijbel gebaseerde hoop op eeuwig leven hier op aarde, in vrede en harmonie met de mensen en met God. — Jesaja 45:18; Openbaring 21:4.
De keus is aan u
In deze serie artikelen hebben wij verscheidene aspecten van de wereldreligies in ogenschouw genomen. Enerzijds hebben wij gezien dat, hoewel er tegenwoordig zo veel religies zijn, ze uit dezelfde bron van valse Babylonische religie afkomstig zijn en om die reden teleurstellende vruchten voortbrengen. Anderzijds hebben wij de alternatieven, namelijk ongeloof, agnosticisme en atheïsme aan een onderzoek onderworpen en ontdekt dat deze en andere surrogaat-„religies” niet in staat zijn de behoeften van de mens werkelijk te bevredigen.
Wat gaat u doen, nu u met deze situatie op het gebied van wereldreligie wordt geconfronteerd? Zult u zijn zoals de persoon die in Psalm 10:4 wordt beschreven, die ’geen onderzoek instelt’ omdat „al zijn denkbeelden zijn: ’Er is geen God’”? Of zult u bereid zijn de uitnodiging te aanvaarden die Jehovah’s Getuigen u doen toekomen om op zoek te gaan naar de ware God en de door hem goedgekeurde religie?
Masao Fujimaki, die in tweestrijd stond tussen zijn geloof in de wetenschap en zijn behoefte om God en het doel van het leven te leren kennen, heeft die keus gemaakt. „Toen een zendeling van Jehovah’s Getuigen bij mij aanbelde, accepteerde ik graag een bijbelstudie”, zei hij. Naarmate de studie vorderde, begon hij in te zien hoe betrouwbaar en nauwkeurig bijbelse profetieën in vervulling gaan. „Dat maakte een diepe indruk op mij” herinnerde hij zich, en het bracht hem tot de conclusie dat Jehovah God en zijn beloften betrouwbaar zijn.
Toen hij later met Jehovah’s Getuigen omging, merkte hij dezelfde eigenschap onder hen op en hij besloot dat hij een van hen wilde worden. Na ongeveer een jaar gestudeerd te hebben werd hij gedoopt en na verloop van tijd werd hij een ouderling in de plaatselijke gemeente.
Hij doorzag de situatie en nam de juiste beslissing. Het is net zoals Mozes de Israëlieten vertelde toen zij op de vlakten van Moab verbleven en zich klaarmaakten om het Beloofde Land binnen te trekken: „Ik [heb] u het leven en de dood . . . voorgelegd, de zegen en de vervloeking; en gij moet het leven kiezen, opdat gij moogt blijven leven, gij en uw nageslacht, door Jehovah, uw God, lief te hebben, door naar zijn stem te luisteren en door hem aan te hangen” (Deuteronomium 30:19, 20). Ja, er is een keuze mogelijk en de keus is aan u. Wat gaat u doen?
[Illustratie op blz. 13]
Eén van de vruchten van ware religie is de vrede tussen mensen van alle nationaliteiten en rassen