„Ik was toverdokter”

„Ik was toverdokter”, schreef een Xhosa vrouw uit Transkei. Haar brief, naar het bijkantoor van het Wachttorengenootschap in Zuid-Afrika gezonden, vervolgt: „Ik had mijn eigen patiënten of leerlingen die ik tot toverdokter moest opleiden. Ik werkte heel hard om hen te helpen, hoewel mijn gezondheid achteruitging. Mijn handen, voeten en knieën waren gezwollen en erg pijnlijk. Ik moest ervoor naar een Europese arts, maar er moest een auto tot helemaal voor mijn deur gereden worden en toen werd ik erin getild, als een gesneden beeld dat wel ledematen heeft maar ze niet kan gebruiken. Tijdens mijn ziekte kwamen er Jehovah’s Getuigen aan mijn deur. Zij bespraken Deuteronomium 18:9-12 en Prediker 9:5, 6, 10 met me.”

Het resultaat was dat deze vrouw de bijbelse waarheden over toverij en de toestand van de doden begon te aanvaarden, en zij begreep nu waarom haar vroegere opvattingen niet bij machte waren haar lijden te verlichten. Zij aanvaardde een bijbelstudie en werd later als een getuige van Jehovah gedoopt. Daarvoor waren echter wel wat veranderingen nodig, zoals zij vervolgens uitlegt: „Toen ik besefte dat Jehovah tegen toverij is, verbrandde ik alle kleding die ik als toverdokter droeg, alle medicijnen en alles wat bij mijn praktijken te pas kwam. Jehovah’s Getuigen waren erbij aanwezig op die dag dat ik kerosine over deze voorwerpen goot en ze in brand stak (Handelingen 19:19, 20). Nu is het met mijn gezondheid veel beter gesteld en dankbaar ’wil ik mijn leven lang voor Jehovah zingen’. — Psalm 104:33.”

Er is ongeveer twee jaar verstreken sedert deze voormalige toverdokter haar brief verstuurde. Thans toont zij nog steeds haar dankbaarheid aan Jehovah God door ijverig en geregeld anderen te helpen zijn Woord te begrijpen.