Op bezoek bij gelukkige gevangenen
GEVANGENEN zijn meestal ongelukkig. En dat is begrijpelijk, want niemand wil beroofd worden van zijn vrijheid en van het gezelschap van zijn gezin en zijn vrienden. Vooral niet als het om een veroordeling tot jarenlange gevangenisstraf gaat. — Vergelijk Matthéüs 5:25.
De geschiedenis verhaalt echter van een paar gelukkige gevangenen in Filippi, een oude stad in het noorden van Griekenland. Het waren de apostel Paulus en zijn metgezel Silas. Zij zaten daar in de gevangenis vanwege hun christelijke aanbidding en toch zegt de bijbel dat zij blijmoedig ’aan het bidden waren en God met een lied loofden’. — Handelingen 16:25.
In september 1982 brachten twee bedienaren van het centrale hoofdbureau van Jehovah’s Getuigen in New York een bezoek aan een andere Griekse gevangenis. Zij ontmoetten er ruim honderd toegewijde christenen die ook gelukkig waren.
Het bezoek gold de militaire gevangenis Avlona, een modern complex zo’n 50 kilometer ten noorden van Athene. Hoewel er allerlei militaire gevangenen zitten, hebben de gedetineerden de laatste tijd voor een belangrijk deel bestaan uit jonge mannen die Jehovah’s Getuigen zijn. Waarom zitten zij in de gevangenis?
Deze Getuigen zijn gevangengezet omdat zij zich aan beginselen houden die overeenkomen met die van de vroege christenen (Jesaja 9:6; 2:4; Matthéüs 26:52). A Short History of Rome (Een korte geschiedenis van Rome) door Ferrero en Barbagallo verklaart: „In de tweede eeuw nog had het christendom zich op het standpunt gesteld dat ’het niet juist is een man van het zwaard te zijn’, en de opvatting dat ’een zoon des vredes, die het zelfs niet betaamt bij een rechtsgeding betrokken te zijn, nog veel minder deel kan nemen aan een veldslag’, had alleen maar bevestigd dat militaire dienst onverenigbaar was met het christendom.” — Blz. 382.
De gedetineerde Getuigen in Griekenland worden gewoonlijk tot een gevangenisstraf van vier en een half jaar veroordeeld. Na zes tot acht maanden in Avlona zitten zij de rest van hun straf uit in andere gevangenissen, waar zij eveneens goed en met respect worden behandeld.
De bedienaren die Avlona bezochten, werden hartelijk ontvangen door een oudere militaire gevangenisfunctionaris. Terwijl hij zijn bezoekers gastvrij op Griekse koffie onthaalde, liet hij zich lovend uit over het goede gedrag van de jonge bedienaren. Zij tonen respect en zijn betrouwbaar. Zij hebben zelfs de verantwoordelijkheid gekregen voor de keuken en de voedselopslag.
De functionaris leidde de bezoekers op vriendelijke wijze rond door de gevangenis en liet hun ook een deel van de vertrekken zien waar de Getuigen ondergebracht zijn. Afhankelijk van de ruimte delen vier of meer Getuigen een kamer, waardoor zij een bibliotheek met bijbels en aanverwant studiemateriaal bij de hand kunnen hebben. De gevangenis heeft sportvelden waar basketball en voetbal gespeeld kan worden en die voor alle gevangenen toegankelijk zijn, maar de Getuigen stellen een andere faciliteit bijzonder op prijs: zij hebben een groot vertrek (met 150 zitplaatsen) tot hun beschikking dat exclusief voor hun wekelijkse christelijke vergaderingen wordt gebruikt. Ondanks het feit dat het midden op de dag was, kregen de 101 Getuigen toestemming om met hun broeders uit Brooklyn bijeen te komen en wat opbouwende geestelijke omgang te hebben.
De twee bedienaren bezochten ook enkele vertrekken waar zij voorbeelden tentoongesteld zagen van de prachtige kunstwerken die de gevangenen in koper, hout, wol en olieverf hebben vervaardigd.
Hoewel het ontwikkelen van artistieke vaardigheden voldoening schenkt, putten de gedetineerde Getuigen vooral geluk uit het bestuderen van de bijbel, waardoor zij een dieper inzicht verwerven in de bijbelse beginselen waarnaar zij leven. En elke dag dat zij in de tuin werken of soortgelijk werk verrichten, telt voor twee dagen van hun straf. Op die manier kunnen zij aan een eerdere vrijlating werken. Dan zullen zij de grotere vrijheid genieten met vele anderen het goede nieuws te delen dat zij uit de bijbel te weten zijn gekomen. Het is zeker goed nieuws te vernemen dat God spoedig alle lijden en onderdrukking van de aarde zal wegvagen (Openbaring 21:4, 5). In deze tijd ’zucht de gehele schepping voortdurend te zamen en lijdt pijn’, zoals de apostel Paulus in Romeinen 8:22 vermeldde. Maar de christenen die wegens hun overtuiging in Avlona gevangenzitten, weten dat iedereen die God getrouw dient, kan uitzien naar de tijd dat „de schepping zelf vrijgemaakt zal worden van de slavernij des verderfs en de glorierijke vrijheid van de kinderen Gods zal hebben”. — Romeinen 8:21.
Toen de twee bezoekers vertrokken, namen zij uit Avlona de dierbare herinnering mee aan toegewijde jonge mannen die zich gelukkig voelen omdat zij God onder alle omstandigheden kunnen dienen en die vastbesloten zijn God in nog grotere mate in het openbaar te loven zodra zij daartoe in de gelegenheid zijn.