Watchtower ONLINE LIBRARY
Watchtower
ONLINE LIBRARY
Nederlands
  • BIJBEL
  • PUBLICATIES
  • VERGADERINGEN
  • g83 22/8 blz. 21
  • De sidderaal — een wonder van technisch vernuft

Voor dit gedeelte is geen video beschikbaar.

Helaas was er een fout bij het laden van de video.

  • De sidderaal — een wonder van technisch vernuft
  • Ontwaakt! 1983
  • Vergelijkbare artikelen
  • Het doorgronden van de geheimen van de paling
    Ontwaakt! 1993
  • De Elektronische Kerk komt in de ether
    Ontwaakt! 1981
  • Wees voorzichtig met elektriciteit
    Ontwaakt! 1973
  • Bliksem — Het ontzagwekkende geweld van de hemel!
    Ontwaakt! 1978
Meer weergeven
Ontwaakt! 1983
g83 22/8 blz. 21

De sidderaal — een wonder van technisch vernuft

Paarden die in Zuid-Amerika door een beek werden gedreven, steigerden wild en stortten zich in het water. Wat was de oorzaak van hun gedrag?

Zij hadden zware schokken te verduren gekregen van sidderalen. Een aal kan wel 2,4 meter lang worden en een omvang hebben van 50 centimeter. Experimenten hebben aangetoond dat de stroom die een sidderaal opwekt, sterk genoeg is om een aantal lampen van 100 watt te doen oplichten.

Op welke manier produceert de sidderaal zo’n sterke stroom? Het dier beschikt over drie elektrische organen, die ongeveer 40 procent van zijn lichaam innemen. Elke cel van het elektriciteit-opwekkende systeem is zo ontworpen dat er zich aan de binnenzijde een concentratie van negatief geladen ionen bevindt en aan de buitenkant positief geladen ionen. De resulterende elektrische potentiaal is vrij gering. Omdat er echter 6000 tot 10.000 van deze cellen in een kolom aaneengeschakeld zijn, kan het gecombineerde voltage hoger zijn dan 500 volt. Daarbij zijn er nog ongeveer 70 parallel geschakelde kolommen aan weerszijden van het lichaam van de aal, die bij benadering een stroom afgeven van één ampère.

Men heeft twee bijzondere kenmerken ontdekt in het ontwerp, die een gelijktijdige elektrische ontlading mogelijk maken. De zenuwbanen van verschillende lengte verschillen ook in dikte. Hoe dunner de zenuwbanen zijn, des te langzamer zal de van de hersenen afkomstige ontladingsprikkel de cellen bereiken. De zenuwbanen die naar de verst gelegen delen gaan, zijn dus het dikst. Daarbij hebben de korte zenuwbanen ook nog een vertragingsmechanisme dat een voortijdige elektrische ontlading voorkomt.

De sidderaal ondervindt geen schade van zijn eigen stroom. Met uitzondering van twee membranen die het mogelijk maken dat de elektriciteit in het water ontladen wordt, functioneert de rest van de dikke huid als een ideale isolator. De elektrische cellen zijn zo met elkaar verbonden, dat de stroom niet naar andere delen van het lichaam van de aal kan vloeien.

Een dergelijk meesterlijk ontwerp wijst op het bestaan van een ontwerper. In de bijbel wordt deze duidelijk geïdentificeerd met de naam Jehovah God. — Genesis hfdst. 1, 2.

    Nederlandse publicaties (1950-2026)
    Afmelden
    Inloggen
    • Nederlands
    • Delen
    • Instellingen
    • Copyright © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
    • Gebruiksvoorwaarden
    • Privacybeleid
    • Privacyinstellingen
    • JW.ORG
    • Inloggen
    Delen