Wanneer zal de terreur eindigen?

IN LANDEN zoals de VS, waar het georganiseerde terrorisme zich zelden manifesteert, zijn niettemin menselijke tijdbommen aanwezig die kunnen exploderen in rassenonlusten, jeugdonlusten of andere vormen van sociale anarchie. Deze beroeringen doen zelfs in sterke landen de sociale en politieke structuren wankelen. De vrees bestaat dat professionele agitatoren tijdens de rellen hun invloed kunnen doen gelden en de ontevredenen tot georganiseerd terrorisme weten aan te moedigen.

In sommige landen zijn terroristen gewapend met modern wapentuig. Hun bewapening varieert van moderne machinegeweren, explosieven, Russische SAM-raketten en van de schouder af te vuren raketten tegen vliegtuigen tot de complete oorlogsuitrusting waarover de PLO beschikte in zijn oorlog tegen Israël. In de meeste landen zijn chemische wapens beschikbaar waarmee de watervoorziening van een stad vergiftigd kan worden. Maar het meest vrezen de naties nog de dag dat een of andere terroristische groep een kernbom weet te bemachtigen. Zouden zij dan een heel land in gijzeling kunnen houden? Zouden zij kernmogendheden kunnen doen geloven dat het een aanval van een andere kernmogendheid betrof?

Vrees is het wapen van de terrorist. Vrees voor de dood maakt in zelfs de machtigste naties de harten wankelmoedig. Toen zich een gerucht verspreidde dat kolonel Kaddafi (die door Amerikaanse leiders als een terrorist wordt beschouwd) huurmoordenaars naar de VS zou sturen om president Reagan en anderen (die Kaddafi als terroristen beziet) te doden, berichtte een persbureau in Washington dat ’er niet eerder, althans niet in vredestijd, zo’n vrees als nu voor Libië op de stad was neergedaald’.

Aan allen die verbitterd van ziel zijn

Bestaat er geen manier om vrees uit te bannen? Geen macht die het wantrouwen, de haat en de bitterheid die het hart van de mensen hebben vergiftigd, kan wegnemen? Misschien was het in de hoop op een dergelijke zegenrijke ontwikkeling dat mensen op de muur tegenover het gebouw van de Verenigde Naties deze woorden uit de bijbel aanbrachten:

ZIJ ZULLEN HUN ZWAARDEN TOT PLOEGSCHAREN SLAAN, EN HUN SPEREN TOT SNOEIMESSEN. NATIE ZAL TEGEN NATIE GEEN ZWAARD OPHEFFEN, EN ZIJ ZULLEN DE OORLOG NIET MEER LEREN

Twee profeten die tijdgenoten van elkaar waren, Micha en Jesaja, schreven die woorden meer dan 700 jaar voor Christus op (Jes. 2:4; Micha 4:3, Authorized Version). In hun grote vijandigheid jegens elkaar is het mogelijk dat naties en mensen alles verachten wat uit de bijbel komt. Maar de bijbel is geen „joods boek” evenmin als het een „christelijk boek” is. Kijk verder terug in de geschiedenis, voordat er joden waren. Ga terug tot zo’n 2300 jaar voor Christus — tot Noachs zoon Sem. De God van de bijbel is „Jehovah, Sems God”, verklaart Genesis 9:26. Het is een feit dat Sem de grootvader was van Heber, de voorvader van de joden. Maar Sem is volgens bijbelgeleerden ook de voorvader geweest van de Assyriërs, de Chaldeeën, de Elamieten, de Arameeërs en de Lydiërs. Die oude volken bewoonden gebieden van wat nu de landen Iran, Irak, Saoedi-Arabië, Jordanië, Syrië en Turkije zijn. Jehovah, Sems God, heeft Zijn getuigen in die landen gehad.a

Hij heeft ook nu Zijn getuigen in deze landen. Zij zijn in feite over de hele wereld te vinden. Miljoenen getuigen van Jehovah zijn verenigd in een wereldomvattende vrede. Velen van hen waren eens als degenen die naar de jonge David vluchtten toen hij zelf een vluchteling was voor koning Saul van Israël. „Voorts verzamelden zich tot hem alle mannen die in benarde omstandigheden verkeerden en alle mannen die een schuldeiser hadden en alle mannen die verbitterd van ziel waren, en hij werd overste over hen.” Bij twee gelegenheden kreeg David de aanmoediging om Saul te vermoorden. Mettertijd werd David koning, maar het was niet dank zij terroristische methoden. — 1 Sam. 22:2; 24:4-6; 26:8-11; 2 Sam. 5:1-3.

Mensen die hun hoop op de Verenigde Naties stellen, beseffen misschien niet dat de woorden die zij op de UN Plaza hebben aangebracht, een goddelijke profetie zijn. Deze profetie zal uitkomen, maar niet omdat de wereld van nature beter zou worden en door menselijke inspanningen verbeterd zou kunnen worden. De profetie verwijst naar de komst van Gods koninkrijk. Gods koninkrijk wordt niet door mensen en met politieke middelen voor hem opgezet. De Almachtige brengt zijn Koninkrijk vanuit de hemel tot stand, door zijn Zoon, de erfgenaam van „de troon van David”. — Luk. 1:32; Jes. 2:2-4; Dan. 2:44; 7:13, 14.

Voordat dat Koninkrijk op aarde volledige macht uitoefent, laat God het door zijn Getuigen aankondigen als een getuigenis voor alle naties. De mensen die acht slaan op dat goede nieuws, demonstreren alreeds dat zij door Gods kracht hun oorlogsgeest kunnen doen overgaan in een geest van vrede. Zij leren de oorlog niet meer.

Twee andere bijbelprofeten, Ezechiël (38:21) en Zacharia (14:13), voorzeiden dat wanneer deze wereld op haar eind loopt, de eindfase zal zijn dat een ieders hand zich tegen zijn naaste zal verheffen. Wie zal zeggen welke rol terroristische „binnenlandse oorlogen” daarin nog zullen spelen? Maar de manier van de wereld, dat de bittere gevoelens van vijandschap en gekwetstheid in het hart van mensen alleen door het vergieten van levensbloed een uitweg kunnen vinden, hoeft niet uw weg te zijn. Waar u ook woont, in welk land ook en ongeacht uw omstandigheden, wij moedigen u ertoe aan om samen met Jehovah’s Getuigen de nauwkeurige bijbelkennis te verwerven waardoor onze aard verandert in een nieuwe persoonlijkheid „die naar Gods wil werd geschapen in ware rechtvaardigheid en loyaliteit”. — Ef. 4:22-24, 31, 32.

[Voetnoten]

[Inzet op blz. 9]

Mensen die acht slaan op Gods Woord, leren de oorlog niet meer