Hebt u uw hart op hardlopen gezet?
Het hart vaart er inderdaad wel bij. Hardlopen is ook wenselijk voor andere delen van uw lichaam.
WAT HARDLOPEN VOOR UW HART DOET
Zorgt ervoor dat het hart meer presteert met minder inspanning. Door training worden de hartspiervezels langer en sterker en de hartkamers groter, met als gevolg dat het hart bij iedere contractie meer bloed kan uitpompen. Vóór de training pompt het hart met één slag wellicht minder dan een half kopje bloed, maar na de training kan het met iedere slag bijna een hele kop pompen. Omdat het bij iedere slag meer bloed uitpompt, slaat het langzamer en heeft het tussen twee contracties meer rust. Na verloop van tijd kan het resultaat van deze training zijn dat uw hartfrequentie, gemeten terwijl u rust, een verlaging van 10 tot 20 slagen per minuut vertoont. De kleine slagaderen die de bloedaanvoer ten behoeve van het hart zelf verzorgen, worden door training groter en kunnen daardoor het hart van meer zuurstofrijk bloed voorzien. Training resulteert ook in een geleidelijke verlaging van de bloeddruk.
WAT HARDLOPEN VOOR UW LONGEN DOET
Bij een inspannend oefenprogramma hebben de spiervezels zeer veel zuurstof nodig. De zuurstof wordt in de longen in het bloed opgenomen om daarna door de spiervezels aan het bloed onttrokken te worden. In de honderden miljoenen vochtige, op schuim gelijkende longblaasjes, alveoli genaamd, wordt op heel doeltreffende wijze zuurstof overgedragen aan het door de longen stromende bloed. De longen kunnen zich zeer goed aanpassen en vertonen al gauw een verandering die een reactie is op de geregelde lichaamsbeweging. De bloedvaten in de longen verwijden zich en vergroten aldus het oppervlak waardoorheen de zuurstof in de bloedstroom kan diffunderen. De ademhalingsspieren van de buik, het middenrif en de borstkas worden sterker en doeltreffender. De hoeveelheid lucht die de longen van een getraind hardloper kunnen opnemen, wordt veel groter — het volume kan per minuut wel verdrievoudigen.
WAT HARDLOPEN VOOR UW BLOED DOET
Aërobe oefeningen zorgen voor de aanmaak van grotere hoeveelheden van het enzym plasmine. Dit enzym lost bloedstolsels op, en op theoretische gronden redeneert men dat het wellicht ook een oplossende werking heeft op oude stolsels in de kransslagaderen, die hartaanvallen zouden kunnen veroorzaken. Bij één onderzoek vond men een verviervoudigd vermogen van het bloed om stolsels op te lossen bij personen die tien weken aan een oefenprogramma hadden deelgenomen. Getrainde hardlopers hebben een grotere hoeveelheid HDL (lipoproteïnen van hoge dichtheid) in hun bloed. HDL transporteert het teveel aan cholesterol van de slagaderwand weg, en vermindert aldus de ophopingen van vetten die bloedvaten zouden kunnen afsluiten en een hartaanval zouden kunnen veroorzaken. In getrainde spieren vormen de aangrenzende slagaderen nieuwe takken en het haarvatennetwerk wordt dichter zodat voor de spiervezels meer zuurstof beschikbaar komt. De training vermeerdert ook het aantal rode bloedcellen, de zuurstofdragers.
WAT HARDLOPEN DOET VOOR UW ZENUWEN
Zenuwen, zelfs de kleine op haren gelijkende uitlopers, gaan elektrochemische impulsen beter geleiden, en activeren daardoor de spiervezels doeltreffender om hun uithoudingsvermogen en uiteindelijk hun kracht te vergroten. Door oefening en gebruik nemen reflexen de plaats in van bewuste handelingen en worden de bewegingen doelmatiger. Spieren die op dat moment niet gebruikt hoeven te worden, ontspannen zich meer, hetgeen scheelt in energie. Dr. Lucien Brouha, een specialist op het gebied van de sportfysiologie, zegt: „Het eindresultaat is dat de energie die nodig is om een bepaalde handeling te verrichten, minder wordt, en dat deze vermindering soms wel een kwart bedraagt van de totale energie die voor het trainen nodig was.” Mensen zijn geen muizen, maar het is opmerkenswaardig dat jonge muizen die beweging kregen, dikkere motorische zenuwen ontwikkelden dan de muizen die dit niet deden.
WAT HARDLOPEN VOOR UW GEEST DOET
Hardlopers spreken over de vreugden van het hardlopen, een op natuurlijke manier verkregen gevoel „high” te zijn. Meer in het bijzonder werd in een psychiatrisch ziekenhuis in Knoxville (Tennessee, VS) ontdekt dat patiënten door hardlopen minder angsten en spanningen hadden. Dr. Alan Clark van het St. Joseph Ziekenhuis in Atlanta (Georgia, VS) zegt: „Het is welbekend dat oefening het beste kalmerende middel is. Ik weiger medicijnen voor te schrijven aan patiënten met eenvoudige neurotische spanningen voordat zij serieus geprobeerd hebben of zij baat vinden bij aërobe oefeningen.” Boven een artikel in Medical World News stond: „Jogging kan depressieven bij de therapeut vandaan houden.” In het artikel werden twee onderzoeken besproken, een van de Universiteit van Wisconsin en een van de Universiteit van Virginia, die deze zienswijze bevestigden. Eén onderzoek heeft aangetoond dat trainen de hersenen aanzet tot de produktie van de neurotransmitter noradrenaline, die depressiviteit verlicht.