Abortus! De dodelijke kracht die tussenbeide komt

Niemand zal ooit het getrippel van deze kleine voetjes horen — geaborteerd met 10 weken

Vacuümaspiratie. Een zuigcurette (holle buis met een scherpgerand eind) wordt in de baarmoeder gebracht, en een zuigkracht die 28 maal sterker is dan die van een stofzuiger, scheurt de baby in flarden en zuigt de stukken in een container. Meest gebruikte methode bij abortussen tot 12de week. Het volledig gevormde kind voelt reeds pijn.

Dilatie en curettage (D & C). Overeenkomst vertonend met de zuigcurettage: er wordt een lusvormig mes ingebracht dat de baby in stukken snijdt en door de baarmoederopening naar buiten schraapt.

Zoutoplossing. Het vruchtwater waarin de baby zich bevindt, wordt verwijderd en in plaats daarvan wordt een geconcentreerde zoutoplossing ingespoten. De baby krijgt deze zoutoplossing door ademen en slikken naar binnen, spartelt, krijgt bloedingen en stuiptrekkingen, en sterft met een paar uur. De moeder krijgt daarna krachtige weeën en brengt een dood of stervend kind ter wereld. Deze methode wordt gebruikt bij vergevorderde zwangerschappen, van vier tot zes maanden.

Prostaglandines. Geboortehormonen worden in de baarmoeder geïnjecteerd om een voortijdige geboorte te bewerken. Vaak wordt eerst zout geïnjecteerd om te voorkomen dat de baby levend geboren wordt.

Hysterotomie. Lijkt op een keizersnede. Buik en baarmoeder worden operatief geopend en de baby wordt verwijderd. Bijna al deze baby’s worden levend uit de baarmoeder gehaald, spartelen een tijdje, huilen en sterven. Methode wordt gebruikt bij abortussen in heel laat stadium; een te vroeg geborene had dan al in leven kunnen blijven.

De laatste paar jaar bestond voor meer dan twee derde van alle vrouwen ter wereld de mogelijkheid van een legale abortus in hun land, aldus een VN-rapport. Redenen voor toestemming zijn steeds weer het lichamelijk, geestelijk, sociaal en economisch welzijn van de vrouw.

Het Hooggerechtshof van de VS bepaalde in 1973 met 7 tegen 2 dat ’in wettelijke zin de ongeborene niet bestaat’ en geen recht heeft op een bescherming van zijn of haar leven. Tot 1973 werd het leven van het ongeboren kind, en zelfs zijn recht om te erven, een rechtszaak aan te spannen en in aanmerking te komen voor sociale voorzieningen, onafhankelijk van zijn leeftijd door de wet beschermd.

Leven van de moeder loopt gevaar, afwijkingen bij de foetus, zwangerschap het gevolg van aanranding of incest. Deze redenen vormen slechts een zeer klein percentage. Vijfennegentig percent of meer zijn „therapeutische abortussen” die een andere reden hebben:

„Gezondheid.” De moeder zou een geestelijke druk kunnen voelen als een zwangerschap de verstoring zou betekenen van een speciale scholing, of een carrière, of sociale activiteiten, of een vakantie — welhaast ieder ongerief waarvan zij „overstuur” zou raken. Zij kan financiële problemen aanvoeren. Het kind kan het gezin „ontregelen”.

Geboortenregeling. Abortus wordt vaak gebruikt als een middel tot geboortenbeperking of family planning. Sommige echtparen wensen zich niet druk te maken om voorbehoedmiddelen. Velen laten zich meer dan één keer aborteren.

Jongetje of meisje. Cellen van de foetus uit het vruchtwater vertellen artsen of de baby aangeboren afwijkingen vertoont. Ook kan het geslacht worden vastgesteld. Hierop wordt dan beslist: Als het een meisje is terwijl zij een jongen willen, of als het een jongen is terwijl zij een meisje willen, wordt het ongewenste kind door een abortus uit de weg geruimd.

Geld. De arts die zich specialiseert in abortussen, kan snel rijk worden. De gebruikelijke simpele abortus vergt 15 minuten, en één persbericht van 1974 vertelde van een dokter die er 40 tot 50 per dag uitvoerde à ƒ 110 per abortus. Naar verluidt heeft hij onder ede verklaard dat hij over de eerste helft van 1971 meer dan ƒ 500.000 inde.

Ook verdienen sommige artsen aan pasgeaborteerde foetussen die zij verkopen aan de geneesmiddelenindustrie, research-ziekenhuizen en verschillende regeringsinstellingen. Hoe verder de zwangerschap gevorderd is, hoe waardevoller de foetus. In Washington, D.C., deed dit een schandaal ontstaan toen sommige artsen ervan werden verdacht zowel tot onnodige abortussen aan te moedigen als tot ingrepen ver na de drie-maandenperiode.

Abortus wordt, legaal of niet, over de hele wereld gepleegd. Reeds in 1975 en nog daarvoor, werden volgens schattingen van de VN-bevolkingscommissie jaarlijks miljoenen abortussen verricht in de Sovjet-Unie. Eveneens jaarcijfers: meer dan 2.000.000 in Japan, 2.000.000 in Brazilië, ruim 1.000.000 in Italië en in de VS. Vijftien jaar geleden sprak een regeringsrapport in India over 3,8 miljoen abortussen per jaar.

In 1974, het jaar van de VN-wereldbevolkingsconferentie, werd op de parallel daarmee gehouden Population Tribune gezegd dat in sommige landen de helft van de zwangerschappen met een abortus eindigde, en er werden onderzoeken genoemd waaruit bleek dat alleen al in 1971 in de hele wereld 55.000.000 vrouwen een abortus hadden gehad!

Wie weet wat nu het totaal voor de hele wereld is. Alleen Jehovah God, die zelfs het vallen van een mus opmerkt, weet dit.

[Diagram op blz. 10, 11]

(Zie publicatie voor volledig gezette tekst)

HOE VERRICHT

ZUIGCURETTE

ZOUTOPLOSSING

LEGAAL VERRICHT

WAAROM VERRICHT

WIJD EN ZIJD VERRICHT

1971

55 MILJOEN

1980

?