Hoe in de oudheid een energiecrisis werd opgelost

ONDERZOEKERS hebben ontdekt dat de oude Grieken en Romeinen zo’n 2500 jaar geleden eveneens met een energiecrisis te kampen hadden. Hun waardevolste brandstof, hout, werd buitengewoon schaars daar ze zowel voor de bouw van huizen en schepen als om op te koken en voor verwarmingsdoeleinden werd gebruikt. Maar de Antieken losten hun energieproblemen op een zeer moderne manier op — met zonnewarmte. Een team bestaande uit twee zonne-energiedeskundigen en een hoogleraar klassieke talen van de Universiteit van Californië (VS) heeft ontdekt dat er zowel voor afzonderlijke huizen als voor hele steden op grote schaal gebruik werd gemaakt van een manier van bouwen waarbij zo veel mogelijk warmte van de zon werd verkregen. Plinius de Jongere verklaarde bijvoorbeeld trots dat zijn villa ten noorden van Rome in de winter ’de warmte van de zon verzamelde en vergrootte’ door middel van strategisch geplaatste ramen. Volgens een verslag in de New York Times ontdekten de onderzoekers dat „de oude stad Olynthus in Noord-Griekenland helemaal bestond uit huizen die volgens hetzelfde principe waren gebouwd als de huidige ’passieve’ zonnehuizen — de huizen die geen zonnecollectoren hebben maar zo ontworpen, geïsoleerd en gelegen zijn dat ze in de winter zo veel mogelijk warmte van de zon verzamelen en in de zomer zo weinig mogelijk”. Een van de onderzoekers merkte op: „Olynthus is het bewijs dat het in de oudheid mogelijk was om een grote stad een zodanig ontwerp te geven dat men zonnewarmte kon gebruiken, en dit geeft te kennen dat zulke op zonnewarmte gerichte ontwerpen met minstens evenveel succes voor moderne stedelijke agglomeraties kunnen worden toegepast.”