Zijn gebed werd verhoord
HET is vaak verbazingwekkend om te zien hoe Jehovah oprechte mensen helpt zich te bevrijden van de kluisters van dit oude samenstel van dingen. Het volgende is de ervaring van een jongeman in een afgelegen dal in een Zwitserse bergstreek dicht bij de Italiaanse grens.
ZIJN VERHAAL
„Vanwege heel nare familieomstandigheden had ik een moeilijke jeugd. Ik begon al jong te zoeken naar een God die mij in mijn situatie kon helpen. Mijn moeder hield vast aan de tradities van de katholieke Kerk en om zich van mijn gehoorzaamheid te verzekeren beschreef zij hoe God mensen naar het vagevuur of de hel stuurde als zij niet gehoorzaam waren. Instinctief zocht ik een God die liefde voor zijn kinderen zou tonen. Ook bij het godsdienstonderwijs op school werd hij als streng, onaandoenlijk, ongevoelig en ongenaakbaar afgeschilderd. Het werd mij duidelijk dat deze God niet degene was naar wie ik verlangde. Voor mij was hij slechts een God voor de priesters. Ik ging steeds minder naar de kerk.
Toen ik 19 jaar was, werd ik ernstig ziek en mijn ziekte duurde meer dan twee jaar. De leegte in mij en de vele ’waaroms’ die onbeantwoord bleven, deden voortdurend een aanval op mijn geestelijke evenwicht. Ik begon nu een onbekende God te zoeken die mij een klein beetje vrede des geestes kon schenken. Ik begon mij voor parapsychologie te interesseren en verdiepte mij in hypnotische technieken en autosuggestie. Door een eenvoudige methode raakte ik in een trancetoestand en een paar keer scheen ik zelfs in de toekomst te kunnen zien, maar toen ik zelf-hypnose toepaste om daar werkelijk baat bij te vinden, werd ik volledig teleurgesteld. Op soortgelijke wijze experimenteerde ik met yoga en de pendel.
Toen kreeg ik in 1973 voor het eerst contact met Jehovah’s Getuigen en ik abonneerde mij op De Wachttoren. Maar ik begreep de boodschap niet. De eerste tijd las ik de uitgaven die ik ontving en daarna vergat ik de hele zaak.
Ondertussen begon ik het Communistisch Manifest van Marx en Engels te lezen en vervolgens Het leven van Mao Zedong (Mao Tse-toeng), alsook verscheidene boeken over evolutie. Toch vond ik noch in het beoefenen van spiritisme, noch in de ideologieën van het communisme en nog minder in de evolutietheorieën de vrede des geestes en de kennis van God die ik zocht.
Op een avond, toen ik op mijn kamer was, besloot ik terug te blikken op mijn leven om een uitweg uit de situatie te vinden. Terwijl ik alle negatieve ervaringen nog eens beschouwde, kwamen de angsten en nachtmerries uit het verleden mij weer levensgroot voor de geest. Het was zo duidelijk dat ik niet bij machte was een oplossing te vinden, dat ik alleen nog maar wilde sterven. Ik begreep dat ik een kritiek punt had bereikt. Het enige wat nog in mij opkwam, deed ik. Ik bad: ’O onbekende God, u moet bestaan, en u moet een God van liefde zijn. Help me! Ik kan zo niet verder — help me de waarheid te vinden.’
Enkele dagen later belden een jonge man en vrouw aan. Ik begreep meteen dat zij Jehovah’s Getuigen waren en ik stelde heel wat vragen over de katholieke religie en de bijbel. Er werd een afspraak gemaakt voor een volgend gesprek. Zowel de kennis die deze twee jonge mensen van de bijbel hadden als hun vriendelijkheid deden mij versteld staan. Ik wist dat dit bezoek een antwoord op mijn gebed was en ik besloot al hun beweringen met de bijbel te vergelijken. Als Jehovah’s Getuigen mij werkelijk de waarheid kwamen vertellen waar ik zo naar verlangde en waar ik al zo lang zo intens naar had gezocht, dan wilde ik mijn leven er ook mee in overeenstemming brengen. Ik besefte ook dat ik enige veranderingen moest aanbrengen om meer tijd voor de studie van Gods Woord te hebben. Derhalve brak ik mijn voorbereidende studie voor de universiteit af.
Na verscheidene veranderingen in mijn levenswijze te hebben aangebracht, brak voor mij een periode van ongekende geestelijke kwelling aan. Ik kon niet meer slapen. Ik ervoer een ongelooflijk verzet in mijn geest, en daar ik de oorzaak niet begreep, werd ik steeds angstiger. Ik werd letterlijk gedwongen naar de nabijgelegen bossen te vluchten om een beetje verlichting te vinden van de geestelijke en emotionele spanning waaronder ik stond.
Toen keerden die angstaanjagende nachtmerries terug, nachtmerries die zo werkelijk en huiveringwekkend waren dat ik mijn vlees had kunnen doorboren en mijn haar had kunnen uittrekken. Om niet waanzinnig te worden begon ik te bidden en de naam van Jehovah aan te roepen. Er kwam een gevoel van grote vertroosting over me en de onprettige, weerzinwekkende hallucinaties werden zwakker. Nu begreep ik de betekenis van de situatie, waarin ik mij bevond — ik betaalde de prijs voor mijn spiritistische praktijken. Satan, de heerser van dit samenstel van dingen, gebruikte zijn wapens. De Getuigen die de bijbel met mij kwamen bestuderen, raadden mij aan alles wat ik had dat met spiritisme verband hield, te vernietigen. Dat deed ik. De nachtmerries en de geestelijke druk hielden echter niet onmiddellijk op, maar na een paar weken werd het leven draaglijker.
Ik heb er nu een begin mee gemaakt de vergaderingen in de Koninkrijkszaal te bezoeken en hoewel ik heen en terug in totaal een afstand van 120 kilometer moet afleggen, kom ik elke week met Jehovah’s Getuigen samen. Ik ben zo gelukkig dat ik Jehovah en de wonderbare voornemens die hij met de aarde en de mensheid heeft, heb leren kennen.”
Deze jongeman is nu een gedoopte getuige van Jehovah.