Het vinden van een huwelijkspartner
„TROUW verstandig, trouw uw gelijke”, waren de woorden van een dichter. ’Maar wie is mijn gelijke?’ is nu wellicht uw vraag. En aldus begint het zoeken niet met een blik over de dansvloer maar met een eerlijke blik op uzelf, op uw eigen persoonlijkheid met haar fouten en tekortkomingen. Nee, volmaakt bent u niet. Aan de andere kant zijn er ook positieve aspecten: dingen waarin u gelooft, talenten, juiste verlangens en voorkeuren. Doe uw uiterste best ze vast te stellen.
Verder dient u een onderzoek in te stellen naar uw eigen gereedheid voor het huwelijk. Het is niet alleen een kwestie van „ja” willen zeggen, u moet bereid en in staat zijn uw partner „getrouwheid, hulp en bijstand” te bieden, zoals het huwelijk vereist. Hebt u een eerlijke kijk op hetgeen de rol van man en vrouw inhoudt? Hebt u een realistische zienswijze op het leven en ook op het huwelijk?
Uzelf eerlijk kunnen beschouwen, is een voortreffelijk teken van emotionele rijpheid. En als u wenst te trouwen, moet deze eigenschap, deze rijpheid, waarneembaar zijn, zowel bij uzelf als bij de persoon met wie u het huwelijk wilt ingaan. Wanneer u denkt aan een huwelijk tussen een volwassene en een klein kind, komt u dat lachwekkend voor. Maar hoe droevig is het wanneer men na getrouwd te zijn tot de ontdekking moet komen dat binnen een volwassen lichaam nog de geest en emoties van een klein kind schuilgaan.
Hoe bepaalt u het emotionele niveau van iemand anders? Dat is een vraag die ons bij de sleutel voor het vinden van een goede huwelijkspartner brengt. Noem het gezond verstand, redenatie- of onderscheidingsvermogen — het komt erop neer dat men anderen objectief kan bezien, zonder dat de emoties het beeld ’kleuren’. Wanneer u bijvoorbeeld iemand ziet die altijd zijn eigen zin wil doen, gemakkelijk ontmoedigd raakt en taken opgeeft, die ernaar streeft om in het middelpunt van de belangstelling te staan, aan wie denkt u dan? Ja, aan een kind. „O, maar hij (of zij) ziet er zo aantrekkelijk uit!” roept u nu misschien. Dan is die persoon alleen maar een erg aantrekkelijk kind. Denk hier nog eens verder over na.
Velen zullen spotten met deze nadruk op het redenatievermogen. Zij menen dat de basis voor het van elkaar houden louter berust op seksuele aantrekkingskracht — ’dat is het werkelijke leven’, zeggen zij. En natuurlijk vormt de seksuele aantrekkingskracht een niet weg te denken factor. Niettemin is bij het werkelijke leven, het dagelijks leven, meer betrokken dan alleen maar seks. Hoe u de hele dag met elkaar omgaat, is zelfs van grote invloed op uw seksuele verhouding. Emotioneel „volwassenen” beseffen trouwens dat men zich seksueel tot heel velen aangetrokken kan voelen, zelfs tegelijkertijd, maar dat er maar betrekkelijk weinigen zijn met wie men gelukkig getrouwd kan wezen.
Voor degenen die daarom een blijvende, gelukkige verhouding zoeken, zijn het redenatievermogen en de emotionele rijpheid van wezenlijk belang. Vandaar ook dat jongeren wat dit betreft voor een bijzonder moeilijke barrière staan. Laten we er eens op ingaan waarom.
„Emotionele volwassenheid” — wanneer?
Voor emotionele volwassenheid is geen vastgestelde leeftijd aan te geven. Sommigen worden nooit volwassen. Van één ding kunt u echter zeker zijn: volwassenheid komt niet automatisch wanneer men eenmaal gaat trouwen. Jongeren die willen trouwen, zullen een ernstige vraag moeten overwegen: Hoe groot is de kans dat mijn toekomstige huwelijkspartner emotioneel voldoende volwassen zal blijken? Zouden zij graag tegenover omstandigheden komen te staan als deze . . .?
„Ik begrijp niet wat er met ons is gebeurd, maar ik houd gewoon niet meer van Wim. Ik kan er niets aan doen. Maar hij is niet meer de man met wie ik trouwde.”
„Ik ben mijn vrouw ontgroeid. Ze kan me niet geven waar ik behoefte aan heb. Ze heeft het niet en zal het ook nooit hebben. Ik wou dat ik dat had ingezien voor we gingen trouwen.” — The Marriage Gap.
Wat was hier gebeurd? Diverse dingen ongetwijfeld. Maar waarschijnlijk ook dat bij één van de partners of zelfs bij beiden nog geestelijke en emotionele ’groeivlagen’ zijn opgetreden. Veel psychologen zijn het eens met Dr. Bowman (Marriage for Moderns) die opmerkt dat hoewel mensen normaal tegen het eind van hun tienerjaren ophouden lichamelijk te groeien, „veel personen soms zelfs nog wanneer zij voor in de twintig zijn, tamelijk snelle veranderingen in opvatting, smaak en voorkeur doormaken. Vaak blijkt datgene wat op een bepaald moment een permanente keus leek, een voorlopige te zijn geweest”.
En bedenk nu wat dit voor twee tieners aan het begin van hun huwelijk betekent. De twee personen kunnen elk inderdaad zo veranderen dat zij in het huwelijk een heel andere persoonlijkheid aan de dag gaan leggen als de ander verwachtte. Natuurlijk kan het echtpaar eraan werken deze moeilijkheid te overwinnen. Zij hoeven niet dezelfde negatieve houding aan te nemen als de hierboven aangehaalde personen. Maar hoe het ook zij, dit alles illustreert wel heel duidelijk de wijsheid van de bijbelse raad om pas tot trouwen te besluiten wanneer men „de bloem der jeugd is gepasseerd” — dus wanneer men emotioneel wat meer ’gesetteld’ of tot rust is gekomen. — 1 Kor. 7:36.
Maar zelfs onder emotioneel volwassenen zijn er nog veel terreinen waarop iemand die een partner zoekt oordeel des onderscheids zal moeten gebruiken. Een van die terreinen is uw vriendenkring.
Uw relatie met anderen
Iedereen heeft behoefte aan vrienden. Toch zult u, wanneer u wilt trouwen, voorzichtig moeten zijn met betrekking tot degenen met wie u omgaat. Waarom? Omdat, wanneer u niet in een streek leeft waar huwelijken worden „gearrangeerd”, u waarschijnlijk met iemand zult trouwen die u via wederzijdse vrienden hebt ontmoet. En de sociale groep waarin u verkeert, zal het kaliber bepalen van de mensen die u constant om u heen hebt. Dus nog voordat u romantisch betrokken raakt, is het zaak uw vrienden te „taxeren”.
Bent u hun „vriend” omdat u hun financieel iets te bieden hebt? Hebt u zinvolle omgang met hen? Deelt u werkelijk met hen dezelfde overtuiging en dezelfde interesses? Heeft hun invloed u tot een beter persoon gemaakt? Zo uw vriendenkring te onderzoeken, lijkt misschien onbelangrijk, maar dat is het niet. Misschien zult u tot de ontdekking komen dat het nodig is veranderingen aan te brengen in uw omgang, door òf bepaalde personen te laten schieten, òf geleidelijk aan de kring uit te breiden.
U zult bovendien ontdekken dat u een nieuwe kennis het beste leert kennen door hem of haar op een avond met bevriende personen uit te nodigen. Dat is veel veiliger dan iemand onmiddellijk het hof te maken, u met hem of haar af te zonderen en de werkelijkheid te laten versluieren door uw gevoelens.
Sommigen zullen nu echter vragen: „Wat voor vriendenkring?” Het is voor velen erg moeilijk vriendschappen te sluiten en dus ook om in contact te komen met een eventueel toekomstige huwelijkspartner. Het probleem kan op verlegenheid of onzekerheid berusten, soms op overmatige gevoeligheid. Bij anderen heerst de gedachte dat niemand goed genoeg is — een houding van superioriteit.
Hoe het ook zij, wees eerlijk tegenover uzelf en werk aan dit probleem. Vraag, indien nodig, rijpe raad. Maar ga u in geen geval isoleren. Een bijbelse spreuk luidt: „Wie zich afzondert, zal zijn eigen zelfzuchtige verlangen zoeken” (Spr. 18:1). Wat ook de oorzaak is, hoe meer u zich naar binnen keert, hoe meer u zich op uzelf richt, des te minder u anderen in de vorm van vriendschap hebt te bieden.
Geluk ontstaat wanneer u van uzelf aan anderen geeft, wanneer u zich voor anderen openstelt. Goed met anderen van gedachten kunnen wisselen, eraan denken hoe u mensen kunt helpen en liefde kunt betonen, dat zijn eigenschappen die een huwelijk alleen maar sterk ten goede zullen komen. Uzelf terugtrekken in een droomwereld, ook al is het al zeker dat u gaat trouwen, zal u niet voorbereiden op het dagelijkse leven met een ander onvolmaakt mens.
Wanneer u ergens wordt uitgenodigd, geef dan uiting aan uw waardering, en ontwikkel aan de andere kant, omdat u alleen bent, niet de houding dat anderen altijd u zouden moeten vermaken. Sta steeds klaar om ook van uw kant gastvrijheid te betonen, hoe bescheiden ook.
Een maning tot voorzichtigheid is hier echter op zijn plaats. Het is niet verstandig anderen te laten denken dat uw enige doel in het leven bestaat in visites afleggen en ’plezier maken’. Streef ernaar praktische interesses te ontwikkelen, die u tevens zullen helpen uw geest te ontwikkelen. Besteed goede zorg aan uw lichaam, want uw uiterlijk vormt een weerspiegeling van wat u over uzelf denkt. Ook een aantrekkelijke persoonlijkheid is een kwestie van evenwicht. Tracht niet zo teruggetrokken te wezen dat u niets tot een conversatie of groepsactiviteit bijdraagt, en vermijd ook weer het andere uiterste door constant het hoogste woord te hebben.
Wanneer u ertoe besluit met iemand een afspraakje te maken, is het bijzonder onverstandig dit met verschillende personen tegelijk te doen. U zult dan emotioneel zo in de war raken, dat een verstandige keus nagenoeg onmogelijk wordt. En dat niet alleen, u pleegt gewoon bedrog omdat u toch maar met één persoon zult kunnen trouwen. Bovendien kunt u anderen kwetsen en de naam of reputatie krijgen een „flirt” of „bedrieger” te zijn. Wanneer u zo onzeker bent of een persoon werkelijk zo is als u verlangt, waarom dan nauw contact gezocht?
Maar gesteld nu dat er een wederzijdse aantrekkingskracht groeit tussen u en een ’speciale vriend of vriendin’. Hoe kunnen het gezonde verstand en uw emotionele rijpheid dan een goede gids in de verkeringstijd vormen?
Een realistische verkeringstijd
De verkering dient een tijd van geluk te zijn. Maar wanneer de uitbundige bloesems van een boom in een later jaargetijde alleen maar slechte vruchten opleveren, is de herinnering aan die bloesempracht slechts een schrale troost.
Het is natuurlijk goed met elkaar te lachen en plezier te hebben. Langs het strand wandelen en „honderd uit” praten, kan bijzonder belangrijk en zinvol zijn. Toch is het altijd goed in gedachten te houden dat de verkering nog een ander doel heeft — u en uw partner voorbereiden op het huwelijk. Wanneer er in de verkering praktische dingen worden verricht, zoals boodschappen doen of met elkaar studeren, zult u beiden beter voorbereid zijn op de kritieke overgang naar de gehuwde staat.
En hoewel u natuurlijk graag uw vriend of vriendin wilt behagen, is het bijzonder belangrijk geen „houding” aan te nemen of u anders voor te doen dan u in werkelijkheid bent. Velen doen uiteindelijk vrijwel niets anders dan acteren, uit angst dat ze een eventuele huwelijkspartner zullen verliezen. De vraag is echter: Hoe lang kan men dat volhouden? Dat is een van de redenen waarom een redelijk lange verkeringsperiode is aan te bevelen.
Maar zelfs wanneer een verkering heel soepel verloopt, hoe kunt u dan werkelijk zeker zijn van uw gevoelens en de „juistheid” van uw keus? Vaak wanneer jonge mensen die vraag aan gehuwden stellen, krijgen zij een antwoord in de trant van: „Als het goed zit, dan weet je het.” Wat weet men dan?
Wel, behalve dat men naar elkaar verlangt, komt er ook een moment waarop men elkaar wederzijds vertrouwt. Men wil dingen voor elkaar doen, aan elkaar geven. Men heeft een duidelijk beeld van de opvattingen en interesses die men gezamenlijk deelt. Men is zich niet alleen bewust van de diepte van de verhouding op het moment, maar ook van de mogelijkheden die ze voor de toekomst biedt. Dat alles vormt een deel van ware liefde.
Heel vaak gaan jongeren in deze tijd hun eigen weg en komen dan plotseling thuis met een vreemde met wie ze dan „verloofd” blijken. Er is echter veel wijsheid gelegen in de „ouderwetse” methode om eerst met oudere mensen te praten over de persoon die u overweegt te trouwen en over uw eigen gevoelens. Vaak kunnen niet-emotioneel betrokken personen u helpen een realistischer beslissing te nemen.
De oprechte christen beseft ook de noodzaak zich tot de grootste bron van wijsheid te wenden, de Schepper van het huwelijk. Een dienstknecht van God is zich ervan bewust dat zo’n verreikende beslissing veel gebed en meditatie verdient. Hij herinnert zich de bijbelse spreuk: „Heeft men een goede vrouw [of man] gevonden? Men heeft iets goeds gevonden, en men verkrijgt goede wil van Jehovah” (Spr. 18:22). En gezien de obstakels die een succesvol huwelijk in de weg kunnen staan, dient Gods „goede wil” beslist vurig en ernstig te worden gezocht.
En ook nadat er een vaste overeenkomst is aangegaan om te trouwen, mag u uw pogingen niet verminderen om uw verloofde beter te leren kennen. Bij één universitair onderzoek werd de conclusie getrokken dat „de meeste verloofde stelletjes zich een groot deel van hun verlovingstijd bezighouden met de zorgen voor hun huwelijksdag — en niet genoeg plannen maken omtrent het soort van huwelijksleven dat zij na de trouwdag willen gaan leiden”. Werkelijk, tot het huwelijk en ook daarna blijft het van essentieel belang dat u en uw partner de wens koesteren elkaar beter te leren kennen en naar elkaar toe te groeien. Dat is een „investering” in harmonie en geluk.
Sommigen zullen echter met wanhoop in hun hart deze richtlijnen aangaande het vinden van een huwelijkspartner hebben gelezen. Zij hebben vele ervan al toegepast en zijn nog steeds alleen.
„Ik kan niemand vinden”
Thans zien veel ongehuwden zich voor een bijzonder moeilijk probleem gesteld. Wegens omstandigheden — een handicap, leeftijd, familieverantwoordelijkheden — weten zij dat de mogelijkheden voor hen om te trouwen, gering zo niet nihil zijn. Een al wat oudere weduwe verzuchtte: „Er zijn minder mannen dan vrouwen van mijn leeftijd, en velen van hen hebben alleen belangstelling voor jongere vrouwen.” Wanneer u in zo’n situatie verkeert, wat kunt u dan doen?
Wellicht dat u een groot deel van wat we hebben verklaard, niet op uw geval van toepassing acht. Maar oordeel niet te snel. We hebben u aangemoedigd uzelf aan een eerlijk onderzoek te onderwerpen, en geleidelijk aan uw kring van vrienden uit te breiden. We hebben u aangemoedigd zinvolle relaties met anderen op te bouwen in plaats van u in een droomwereld terug te trekken. Pas dat toe, dan zult u beslist ontdekken dat er werkelijk meer geluk ligt in geven dan ontvangen; en of u nu uiteindelijk zult trouwen of niet, u zult er nooit spijt van hebben een positieve kijk op het leven te bezitten. Dat biedt zoveel meer.
Helaas zijn sommigen in zo’n geesteshouding geraakt dat zij niet zijn voorbereid wanneer zich een onverwachte gelegenheid voor een goed huwelijk voordoet. Aan de andere kant is het emotioneel ook ongezond van uw ongehuwde staat en wat u daardoor meent te missen, een obsessie te maken. Dat is even gevaarlijk als wanneer een gehuwd persoon constant zou blijven mijmeren over de vrijheden die hij of zij als vrijgezel zou hebben. Dat zal geen geluk brengen.
Veel eenzame mensen hebben ervaren dat de weg naar geluk is gelegen in het opbouwen van een diepgaande verhouding tot hun Schepper. Het besef dat er een liefdevolle God bestaat, en na ontdekt te hebben hoezeer hij voor de mensen zorgt en wat een zinvol leven men kan leiden door hem te dienen, heeft hun een tevredenheid en geluk gebracht die zij dachten nooit te zullen vinden. — Ps. 55:22; 73:28.
Het heeft hun ook vreugdevolle omgang geschonken met personen die hen konden helpen. Eén vrouw vertelt: „Een van de dingen die me het meest in Jehovah’s Getuigen aantrok, was de warmte en oprechte geest van vriendelijkheid die zij aan de dag legden. En de ontvangst die ik in de Koninkrijkszaal ontving, was bijzonder indrukwekkend. Ik was een erg op mijzelf gericht persoon, en bekommerde me alleen om mezelf, maar de bijbelse waarheid heeft mij geholpen in te zien dat het beter is om te geven dan te ontvangen.” En onder zulke betrouwbare christenen heeft iemand natuurlijk een veel betere gelegenheid om een eerlijke, evenwichtige huwelijkspartner te vinden.
Dus hoewel in deze tijd de weg naar het huwelijk met moeilijkheden en gevaren is geplaveid, kunt u uw redenatievermogen gebruiken om moderne neigingen van ongehuwden, die zo vaak alleen maar een serie rampen inluiden, te vermijden. Door de mythen en emotioneel gevaarlijke gewoonten van de meerderheid te verwerpen, door bijbelse beginselen te volgen, zult u, een veel betere kans hebben een goede huwelijkspartner te vinden. Hechte verbintenissen zullen niet tot het verleden gaan behoren. Want altijd zullen er mensen blijven die zichzelf binnen deze door God ingestelde regeling van het huwelijk willen geven — een regeling die nog altijd elke mogelijkheid biedt tot blijvende vreugde.