Een blik op de wereld
Meer dan een ’extra mijl’
◆ Een in West-Duitsland gelegerde Amerikaanse soldaat schreef aan de legerkrant The Stars and Stripes over een ervaring die hij enige tijd terug op de „autobahn” had, nadat hij pech aan zijn wagen had gekregen en met zijn vrouw en haar ouders op 125 kilometer van huis was gestrand. Aangezien de hele motor vernieuwd moest worden, schreef hij: „Wie ter wereld zouden wij kunnen opbellen om te vragen of hij 125 kilometer heen en terug wilde rijden om ons op te halen? . . . Mijn vrouw belde, na enig aarzelen, haar afdelingschef [op een fotolaboratorium]”, hetgeen, aldus zijn woorden, „voor mij gelijk zou staan aan het opbellen van mijn luitenant-kolonel om 6.20 uur n.m. met het verzoek of hij mij zou kunnen komen ophalen. . . .
[Hij] deed geen enkele moeite om er onder uit te komen”, aldus de verbaasde soldaat. Na met iedereen te zijn thuisgekomen, had hij „ongeveer 300 kilometer gereden om ons die avond te helpen, toch kostte het heel wat moeite hem zelfs maar geld voor zijn benzine te laten aannemen. Hij is een van Jehovah’s Getuigen en probeert zowel thuis als op zijn werk zijn geloof in de praktijk te brengen. . . . hij ging heel wat verder dan die ’extra mijl’ en ik ben hem een hele lange schuldig.”
Wonen op begraafplaatsen
◆ Het woningtekort in Caïro heeft tal van vindingrijke Egyptenaren tot een vreemde „oplossing” gedreven. „Begraafplaatsen zijn zeer gewilde woonoorden geworden”, aldus de New York Post. Eén zo’n bewoner woont al twintig jaar met vrouw, vier kinderen en een schoonmoeder in een mausoleum. „Wij wonen hier omdat er geen woonruimte in de stad beschikbaar is”, aldus zijn woorden. Behalve bij de lichamen in mausoleums, wonen begraafplaatsbewoners ook in onderkomens van fruitkratten en zelfs van stenen, gebouwd rond grafzerken. Men hoeft geen huur te betalen. Op de recente Woonconferentie van de V.N. in Canada bleek dat wel een kwart tot twee derde van de bevolking in grote woonsteden van ontwikkelingslanden in klandestiene krottenwijken wonen.
Te eerlijk
◆ Een veiligheidsinspecteur bij een Britse autofabriek wist 100 werknemers op diefstal te betrappen en de maatschappij daarmee ca. ƒ 480.000 te besparen. Wat was zijn beloning? De inspecteur „ving meer dieven dan goed voor hem was”, aldus de Londense Daily Express. De verenigde druk van de winkelafdeling die zelfs bijna tot een staking leidde, was zo sterk dat de maatschappij hem een kantoorbaan gaf. Thans circuleert er een schrijven, ondertekend door de voorzitter van het gezamenlijke arbeiderscomité, D. Laurence, dat niemand enig contact mag hebben met deze „overijverige” werker.
Een maatschappij van antibiotica-gebruikers
◆ Het Japanse volk consumeert gemiddeld veel meer antibiotica-preparaten dan enig ander land ter wereld, aldus professor Yoshitomo Fujii van de medische faculteit van de Teikyo-universiteit. Het verbruik ligt ongeveer 2,5 maal hoger dan van het daarop volgende land, Amerika, en bedraagt ook meer dan het totale verbruik in Engeland, West-Duitsland, Frankrijk, Italië en Spanje bij elkaar. Het gevolg is volgens deze hoogleraar een alarmerende toename van resistente bacteriën, die een ernstige bedreiging vormen voor de behandeling van patiënten.
Kijken in „Ontwaakt!”
◆ In de Canadese Free Press werd in een recent artikel, getiteld „Een Anglicaanse zienswijze” gesuggereerd dat een blik in „concurrerende religies” onthullend kan blijken. „Eén actieve christelijke groep zijn de Jehovah’s Getuigen”, die men vaak „hun tijdschrift Ontwaakt aan het publiek kan zien aanbieden”, aldus schrijver S. Macbeth. „Het is verbazend wat men uit een van die Ontwaakt-tijdschriftjes leert; ze staan niet vol propaganda, zoals men op het eerste gezicht misschien zou denken. Het moet vrijmoedigheid vergen om die tijdschriften aan voorbijgangers aan te bieden. De Jehovah’s Getuigen die het doen, kwijten zich er zonder schaamte of hooghartigheid van en zijn kennelijk trots op de publikatie.”
„Flip top”-gevaar
◆ Tal van dranken worden verkocht in blikjes met „flip top”-opening. Deze stukjes blik die men uit het deksel kan lostrekken, ontsieren vaak picknickplaatsen, parken, stranden en andere plaatsen. Ze vormen een bedreiging, niet alleen voor blote voeten, maar ook voor kleine kinderen. In een periode van drie en een half jaar had een Californische arts zeven kinderen te behandelen die de metalen stukjes hadden ingeslikt. Vier van de kinderen moesten geopereerd worden, en één van hen stierf. Bij een baby van vier maanden die ademhalingsmoeilijkheden had, bleek een opgerolde „flipper” tussen de stembanden geklemd te zitten.
Stad verbant roken
◆ In de drukbezochte Sovjet-Russische stad Sochi aan de Zwarte Zee is een verbod uitgevaardigd tegen het roken van sigaretten op de stranden, in restaurants, regeringskantoren, in openbare en privé-vervoermiddelen, alsook in scholen en ziekenhuizen. De stad noemt zichzelf de eerste „rookvrije” stad in het land. En hoewel er geen wet bestaat tegen het roken op straat, wordt er een uitgebreide campagne gevoerd om zelfs dat tegen te gaan. De burgemeester van Sochi gaf als commentaar: „Onze hoop is dat het spoedig even belachelijk zal zijn in het openbaar met een sigaret in de mond te verschijnen als in pyjama langs een boulevard te wandelen.”
Maken zalmen gebruik van hun reukvermogen?
◆ Hoe kunnen zalmen de plaats van hun geboorterivier terugvinden om daar te paaien? Geleerden van de universiteit van Wisconsin beweren dat de vissen een herinnering behouden aan de chemische geuren van de stroom waar zij geboren zijn. Bij wijze van experiment liet men duizenden zalmen onder identieke omstandigheden uitkomen en verdeelde ze in drie groepen. Zes weken lang werd de ene groep aan een bepaalde chemische stof blootgesteld, de tweede groep aan een andere chemische stof, en de derde groep aan geen enkele stof. Later werden de zalmen vrijgelaten in stromen nabij het Michigan-meer en verspreidden zij zich door het meer. Tegen het aanbreken van de paaitijd, werden twee stromen in de buurt van het meer met een geurstof behandeld, elk met één van de twee stoffen die men voordien had gebruikt. Van de vis die met het eerste chemicalie was behandeld, kwam 95 percent naar de met die stof behandelde stroom toe. Van de tweede groep kwam 91 percent naar de tweede stroom. De niet behandelde vis ging naar een verscheidenheid van afzonderlijke stromen. Men vermoedt dat de geur het verschil heeft uitgemaakt.
Stevige spechten
◆ Honderden malen per dag zijn spechten aan het hameren op harde bomen. Wat beschermt hun kop tegen verwonding? Een groep onderzoekers aan de universiteit van Californië in Los Angeles heeft al diverse theorieën geopperd. In Engeland is er echter ook onderzoek gedaan, waarvan de resultaten soms in flagrante strijd waren met de conclusies van de Amerikaanse groep. Hoe de kop van de specht ongedeerd blijft, is dus nog een onopgelost raadsel. Wat wel duidelijk is, is dat de Schepper van de vogel precies heeft geweten hoe zijn kop gevormd moest worden om maximale bescherming te ontvangen bij het „werk” dat hij zou gaan doen.
Haat in sport
◆ Er wordt wel gezegd dat wedstrijdsport het karakter verbetert. Maar vaak vertonen deelnemers aan zelfs niet-vechtsporten, grote agressie en haat ten opzichte van hun tegenstanders. In Psychology Today is sprake van een Olympische deelnemer die „alleen zat, met het hoofd naar beneden, gesloten ogen, bezig agressie en een gevoel van haat ten opzichte van zijn volgende tegenstander op te bouwen”. Vaak geven niet alleen de deelnemers, maar ook de toeschouwers van dezelfde ongewenste eigenschappen blijk.
Angst om te vliegen
◆ Veel mensen lijden aan aviofobie — de angst om te vliegen. De intensiteit van deze angst loopt uiteen van nerveusheid aan boord van een vliegtuig tot onoverkomelijke vrees om aan boord van een vliegtuig te stappen. Alleen in de Verenigde Staten zijn er waarschijnlijk al 20 miljoen mensen die aan deze vrees lijden.
Superieure weerstand
◆ Verhoudingsgewijs bezitten vrouwen meer lichaamsvet dan mannen. Dr. J. Ullyot van San Francisco verklaart daaruit de superieure weerstand van vrouwen tegen koude en honger. Dat is ook de reden, aldus haar woorden, dat vrouwen vaak beter dan mannen in leven blijven bij schipbreuken en ongelukken in de bergen.
Maar enkele basisgewassen
◆ Het merendeel van de vier miljard mensen die op aarde wonen, zijn voor voeding afhankelijk van minder dan twintig basisgewassen. Daartoe behoren graangewassen als tarwe, rijst, maïs, gierst en sorghumgierst, en knolgewassen als de aardappel, de zoete aardappel en de cassave. De belangrijkste groenten zijn: erwten, diverse boonsoorten, pinda’s en sojabonen. Andere basisgewassen zijn suikerriet, suikerbieten, kokosnoten en bananen. Aangezien dit aantal basisgewassen betrekkelijk beperkt is, bevelen deskundigen aan om te gaan werken aan de ontwikkeling van andere, reeds lang verwaarloosde plantengewassen om deze verzameling aan te vullen. Zij zijn bang dat wanneer zelfs maar enkele van de huidige gewassen door ziekte of insekten ernstig worden aangetast, er niet voldoende andere zijn om massale sterfte door honger te voorkomen.
De ouderdom van het universum
◆ Al lang doen geleerden pogingen de ouderdom van het universum te bepalen. Sommigen hadden die berekend op een paar miljard jaar. Daarna kwam men met een leeftijd van 10 miljard jaar. Later liepen de schattingen uiteen van 15 tot 17 miljard jaar. Het meest recente jaartal, zoals dat stond in Science News, is 20 miljard jaar. Geleerden baseren hun schattingen op het radioactieve verval van bepaalde elementen zoals uranium. Dat van het universum wordt erkend dat het een bepaalde leeftijd bezit, betekent ook dat het een begin heeft gehad, hetgeen reeds in Genesis 1:1 van de bijbel stond vermeld.
Een ander insekticide-gevaar
◆ De afgelopen jaren zijn diverse soorten insekticiden wegens hun gevaar voor het leven verboden. Thans heeft het Nationale Amerikaanse Instituut voor de Kankerbestrijding bekendgemaakt dat het insekticide Kepone, zoals men heeft ontdekt, kanker bij dieren blijkt te veroorzaken, en ernstige zenuwstoornissen bij mensen. Een onderzoek verricht onder 135 employés van een bedrijf waar het werd vervaardigd, toonde aan dat meer dan de helft ten gevolge van het insekticide aan hoge bloeddruk leed en 80 percent tekenen van vergiftiging vertoonde. Van vijf vrouwen die zwanger werden in de tijd dat hun man in deze fabriek werkte, brachten twee een dood kind ter wereld en had één een vroegtijdige vruchtafdrijving. In de Amerikaanse staat Virginia besmette het insekticide een belangrijke rivier.