Problemen in het gezinsleven
HOE gaan de leden in de gezinnen die u kent met elkaar om? Tonen man en vrouw oprechte liefde en bezorgdheid voor elkaar? Zijn de kinderen welgemanierd en gelukkig? Hoe is het in uw eigen gezin gesteld?
Hoewel sommige gezinnen gelukkig met elkaar zijn, is dit met vele niet het geval. Wat er in veel gezinnen plaatsvindt, geeft reden tot diepe bezorgdheid. De Los Angeles Times berichtte hierover:
„In praktisch elk huizenblok, in elke buurt, elke stad en voorstad zijn er huwelijkspartners die elkaar schoppen, duwen, slaan en stompen. De rijken en welgemanierden vechten net zo hard als de armen en ongemanierden en de keuze van wapens varieert van bierblikjes, flessen en broodmessen tot koekepannen en meubilair.” — 18 oktober 1973.
Ernstig letsel of de dood is al vele malen het gevolg geweest van deze familievetes. Ja, een op de vijf politieagenten in de Verenigde Staten die tijdens het uitoefenen van zijn plicht wordt gedood, verliest naar verluidt het leven bij het afgaan op een echtelijke ruzie!
De meeste familieruzies blijken niet naar buiten toe. Niettemin veroorzaken ze enorm veel schade, zoveel zelfs dat problemen in het gezin een regeringsaangelegenheid zijn geworden. Commentaar gevend op wat hierover ten aanhoren van een uit leden van de Senaat bestaand forum werd verteld, berichtte de Akron Beacon Journal: „Het Amerikaanse gezin laat bij de naden los.”
Is het werkelijk zo ernstig? Kijkt u maar eens naar de volgende echtscheidingscijfers.
Het verbreken van huwelijksbanden
In 1962 waren er, volgens gegevens van het Centraal Bureau voor de Statistiek, in Nederland 5711 echtscheidingen. Tien jaar later, in 1972, was dat aantal ruim twee en een half maal zoveel geworden en tot 14.938 gestegen! En steeds meer gezinnen vallen uiteen.
In de Verenigde Staten steeg in tien jaar tijds het aantal echtscheidingen van 413.000 (in 1962) tot 839.000 (in 1972), terwijl er in de eerste negen maanden van 1973 een toename van 9 percent was in het aantal echtscheidingen, vergeleken met dezelfde periode in 1972.
Er zijn daar thans twee echtscheidingen op elke vijf huwelijken. Maar in veel Amerikaanse staten bedraagt het aantal echtscheidingen meer dan de helft van de huwelijken! Hieronder volgen enkele cijfers, genomen uit de World Almanac and Book of Facts van 1974 over het jaar 1972:
STAAT HUWELIJKEN ECHTSCHEIDINGEN
Alaska 3.682 2.096
Californië 173.563 111.162
Florida 81.322 51.688
Washington 40.814 20.702
Wat zijn de gevolgen van dergelijke ontstellende echtscheidingscijfers? Ten eerste dat ongeveer een op de vier kinderen met slechts één ouder leeft, bijna tweemaal zoveel als tien jaar geleden het geval was. De gevolgen zijn verstrekkend en tragisch. Een onderwijzer van de eerste klas van een lagere school in Massachusetts (V.S.) merkte hierover op:
„Het is erg moeilijk alle kinderen in een klas gezamenlijk iets te laten doen wat je hen, zo niet vijf dan toch tien jaar geleden kon laten doen. De kinderen raken tegenwoordig veel gauwer overstuur. De onderwijzer moet veel begrip hebben voor de problemen waarmee de kinderen thuis te kampen hebben.”
In andere landen is de situatie hetzelfde. Onder de kop „Gezinsleven in gevaar”, berichtte de London Daily Mail:
„De omvang van verbroken huwelijken in Groot-Brittannië is met 110.000 echtscheidingen in 1971 — het dubbele van 1968 — thans een groot sociaal probleem, zegt Dr. Dominian. Het stelt alcoholisme, ernstige misdrijven, venerische ziekten en zedendelicten in de schaduw.” — 18 juni 1973.
In Indonesië eindigt bijna een derde van alle huwelijken in echtscheiding. Australië had in een recent jaar een toename van 20 percent in het aantal echtscheidingen. In Egypte, waar polygamie wordt beoefend, vonden in 1970 700.000 echtscheidingen plaats vergeleken met slechts 325.000 huwelijken.
Cijfers vertellen de geschiedenis slechts ten dele
Veel huwelijkspartners lopen eenvoudig weg. Zij doen niet eens de moeite om officieel te scheiden. De New York Times zei over deze situatie in de Verenigde Staten:
„Het aantal vrouwen dat van huis of van hun man wegloopt, is de afgelopen tien jaar dramatisch gestegen.
Detectivebureaus die zich hebben gespecialiseerd in het opsporen van vermiste personen, berichten dat de verhouding van verdwijnende gehuwde vrouwen tot mannen, vooral in grote steden in het oosten, van ongeveer 1 op de 100 tien jaar geleden tot meer dan 1 op de 3 is gestegen.” Een andere bron zegt dat de verhouding in 1973 ongeveer gelijk was.
Miljoenen andere echtparen blijven bij elkaar, hoewel hun verhouding erg slecht is. „Zelfs een fysieke scheiding tussen man en vrouw zonder dat door de rechtbank een echtscheiding is uitgesproken, is niet ongewoon”, verklaarde de rechter van een Amerikaanse districtsrechtbank, M. J. Sternberg. „Zij leven gescheiden en op zichzelf, soms zelfs in hetzelfde huis en soms zelfs in dezelfde slaapkamer, maar uit hun gevoelens, daden en gedrag jegens elkaar blijkt dat zij gescheiden en los van elkaar staan.”
In zulke huwelijken ontvangen de echtgenoten vaak emotionele en seksuele bevrediging van anderen. Naar schatting hebben drie op de vijf echtgenoten en misschien wel een op de drie vrouwen in de Verenigde Staten buitenechtelijke betrekkingen. Overspel met wederzijds goedvinden is eveneens populair geworden. Men denkt dat zo’n acht miljoen Amerikanen zich zo nu en dan hieraan overgeven.
Dit gebrek aan eerbied voor huwelijksbanden heeft tragische gevolgen gehad, vooral voor de jeugd.
Jongeren in moeilijkheden
De bespotting die hun ouders van het huwelijk hebben gemaakt, heeft veroorzaakt dat veel jongeren morele maatstaven volkomen verwerpen. „Doe precies wat je wilt” of „neem wat je krijgen kunt”, is hun motto. De New York Daily News verklaart:
„Het hebben van seksuele betrekkingen zonder gehuwd te zijn wordt thans door ouders, hogere scholen en het grote publiek algemeen geaccepteerd. Er heerst een soort van berustende verdraagzaamheid ten aanzien van immoraliteit, als ware het nutteloos een nieuw, onstuitbaar getij te keren.”
Dit toenemende getij van getolereerde immoraliteit vindt zijn weerspiegeling in de miljoenen jonge vrouwen die abortus laten verrichten. Een ander zichtbaar teken is het toenemende aantal onwettige kinderen dat wordt geboren. Californië behaalde in 1970 een record van 46.600 onwettige kinderen. In 1969 werden in de Verenigde Staten in totaal meer dan 200.000 meisjes onder de achttien jaar moeder.
In Zweden wordt een op de vijf kinderen buitenechtelijk geboren. Een op de acht baby’s in Nieuw-Zeeland is onwettig, een op de tien kinderen in Canada en een op de twaalf in Australië. De London Daily Mail bericht: „Een derde van alle tienerbruidjes was op hun trouwdag zwanger.”
En wat gebeurt er in gezinnen die niet gescheiden zijn? Veelal hebben ouders weinig of geen gezag over hun kinderen. Vaak zijn er voortdurende woordentwisten over gedrag. Of er heerst misschien een stilzwijgende gelatenheid, terwijl ouders en kinderen elk hun eigen weg gaan. Miljoenen gezinnen hebben dringend hulp bij hun problemen nodig.
Hierop wijzend, merkte een alom bekend psycholoog verleden jaar op: „Tijdens mijn dagelijkse radio-uur ’s morgens, wordt het Newyorkse radiostation WMCA met gemiddeld 5000 telefoontjes overspoeld. De meeste zijn van vrouwen — over huwelijksproblemen.”
Misschien behoort u niet tot die duizenden die raad inwinnen bij een radiospreker of een vragenrubriek in een tijdschrift, maar het kan zijn dat ook u graag hulp bij gezinsproblemen wilt hebben. Er zijn tal van dingen die vrouwen, mannen en ouders kunnen doen om de situatie in hun gezin te verbeteren en deze worden in de volgende artikelen in dit tijdschrift besproken.
[Tabel op blz. 3]
TOENAME AANTAL ECHTSCHEIDINGEN IN NEDERLAND
1960 - 5.672
1965 - 6.206
1970 - 10.317
1972 - 14.938
Bron: Centraal Bureau voor de Statistiek.
[Tabel op blz. 4]
VERHOUDING BUITENECHTELIJK GEBOREN KINDEREN TOT TOTAAL AANTAL GEBORENEN
ZWEDEN 1 op 5
NIEUW-ZEELAND 1 op 8
CANADA 1 op 10
AUSTRALIË 1 op 12