Een blik op de wereld

Vervuiling oceanen apathisch opgenomen

◆ „Wij doden de grote oceanen van deze planeet, en tenzij wij met deze idioterie stoppen, lopen wij ook zelf grote kans van het oppervlak der aarde te verdwijnen,” zo waarschuwt ons de Amerikaanse senator E. F. Hollings. Een artikel in de Wall Street Journal, waarin de oceanen het „grote riool” werden genoemd, wees erop dat „als de oceanen — de belangrijkste zuurstofbron — vergiftigd zijn, het leven op aarde zoals wij dat nu kennen, zich niet zal kunnen voortzetten.” Het moeilijke van het probleem is dat er internationale samenwerking nodig is om het aan te pakken. Maar helaas, „iedereen wil wel in de rijkdommen van de oceanen delen, maar de bescherming ervan liever tot nader order uitstellen”, aldus een deskundige en staflid van de Handelscommissie van de Amerikaanse Senaat.

Priester te duur

◆ Na twee jaar lang buitensporige bedragen voor bruiloften, doopdiensten en begrafenissen te hebben betaald, besloten 2000 geïrriteerde parochieleden in het Italiaanse Villa Latina daaraan iets te doen. De menigte „werkte de kostbare geestelijke in een auto en reed hem de stad uit”, aldus een bericht in de New York Times.

Desastreuze economische ontwikkeling

◆ De wereldeconomen beijveren zich constant een beter monetair systeem in het leven te roepen. Sommigen geloven dat het hiervoor al te laat is. In Money & Credit (een Newyorkse uitgave van de Macro Publishing Corporation) stond: „Zelfs al zouden alle landen tot een akkoord komen over een nieuw monetair en handelssysteem, dan zou de invoering daarvan toch nog verscheidene jaren vergen. En het komt ons steeds meer voor dat de wereld die tijd niet meer heeft. Mogelijk hebben we het punt vanwaar geen terugkeer meer mogelijk is, reeds bereikt. De rampzalige ontwikkeling is misschien al zover voortgeschreden dat een ombuiging niet meer mogelijk is.”

Misdaad in Amsterdam

◆ De misdaad neemt toe, zelfs in de ogenschijnlijk „veilige” steden van Europa. Betreffende Amsterdam verklaarde hoofdcommissaris P. A. Jong van deze stad in een interview met De Telegraaf: „De algemene tendens van stijging is verontrustend.” In 1966 werden in Amsterdam 23.000 misdrijven ter kennis van de politie gebracht, welk aantal in 1972 was opgelopen tot bijna het dubbele: 42.000. Van veel misdrijven, aldus de commissaris, wordt geen aangifte gedaan. Volgens hem kan misdaad niet langer op rekening van armoede worden geschreven. In plaats daarvan, zo voegde hij eraan toe, „krijgen we te maken met een soort welvaartscriminaliteit”.

De prijs van een rage

◆ Pijnlijke verwondingen en misvormingen komen om de haverklap voor onder diegenen die met alle geweld willen meedoen met de nieuwe rage van schoenen met hoge plateauzolen. De meeste patiënten zijn jonge vrouwen, maar in één Newyorks ziekenhuis komen meer mannen met verrekkingen en verstuikingen binnen. Gebrek aan ervaring met hoge hakken maakt voor hen het lopen nog extra moeilijk. „Afgezien van de directe schade die beenderen en gewrichtsbanden kunnen oplopen”, zo bericht Medical World News, „dwingen de hoge hakken de tenen tot een krampachtige klauwstand”, die tot het ontstaan van hamertenen kan leiden als men ermee doorgaat deze schoenen te dragen. „De weg van voorkomen is duidelijk, maar de aantrekkingskracht van een rage is sterk”, zo besluit het artikel.

„Toe dan, spring dan”

◆ Dat waren de woorden die een menigte mensen een jonge vrouw toeriep, welke dertig meter boven hen dreigde zelfmoord te plegen. De politiecommissaris van Dania (Florida) was geschokt door dit tafereel. Toen twee brandweerlieden haar naar beneden droegen „begon het gegooi met flessen en stenen”, waren zijn woorden. „Dat meisje — ze zou elk moment dood hebben kunnen vallen. En dat wilde men ook! Wat is er aan de hand? Kunt u het me zeggen?”