Hoe zij de waarheid vonden
„HOE ben jij in de waarheid gekomen?” Is dat een vreemde vraag voor u? Dat zou kunnen. Onder Jehovah’s getuigen wordt die vraag echter vaak gesteld. Bovendien geven zij daar graag antwoord op. Ja, wanneer Jehovah’s getuigen met andere Getuigen kennis maken, is het vrijwel altijd deze vraag die zij elkaar in de loop van hun gesprek stellen.
De Getuige aan wie deze vraag wordt gesteld, begrijpt dat hiermee wordt bedoeld: Hoe heeft hij Gods waarheid zoals die in de bijbel wordt geleerd, leren kennen? Wat waren zijn wederwaardigheden toen hij Gods zuivere aanbidding ter hand nam met de hoop, het eeuwige leven te verkrijgen dat door ’s mensen Schepper wordt beloofd? — Tit. 1:2.
Het horen van zulke vreugdevolle belevenissen of ervaringen vergroot iemands waardering voor het geluk dat hun die Gods waarheid vinden, ten deel valt. Men wordt erdoor aangespoord anderen te willen helpen deze waarheid die tot eeuwig leven leidt te ontvangen. Het belangrijkste is dat deze ervaringen iemands geloof in God versterken. Ze tonen aan op welk een krachtige wijze Jehovah’s waarheid in deze tijd aan het werk is en hoe hij oprechte mensen ernaar toe leidt. — 1 Thess. 2:13.
Zij die ernaar zochten
Vele oprechte personen bemerken dat hun geestelijke behoeften niet door de leerstellingen en overleveringen van hun kerk worden bevredigd. Wellicht behoort ook u tot hen. Sommigen hebben naar de waarheid van God gezocht door de kerken van verschillende denominaties te bezoeken in de hoop er een te vinden die deze waarheid onderwijst en in praktijk brengt. Zij hebben tot God gebeden hen te helpen de ware godsdienst te vinden die op de bijbel is gebaseerd.
Eén zo’n persoon in New York die naar Gods waarheid had gezocht en deze gevonden had, zei: „In mijn prille jeugd ging ik zowel naar de methodistenkerk als naar de katholieke kerk. De reden hiervoor was dat mijn oom predikant was bij de methodisten en mijn moeder zijn geloof had, terwijl mijn vader katholiek was. Toen ik ouder werd, stond mijn vader erop dat ik katholiek zou worden en dat deed ik. Ik kreeg het erg druk met de kerkelijke activiteiten en werd zelfs misdienaar. Ik voelde dat ik dicht bij God wilde zijn en hem wenste te dienen.
Na verloop van tijd bemerkte ik dat bepaalde kerkgebruiken niet in overeenstemming waren met de bijbel. De talrijke geldinzamelingsacties van de kerk stuitten mij tegen de borst. Er werden bijvoorbeeld in de hal van de kerk portiershokjes neergezet met lokettisten om van hen die in- en uitgingen geld te innen. Zelfs mijn vader klaagde dat de kerk op een schouwburg ging lijken, waar je entreegeld moet betalen. Ik herinnerde mij te hebben geleerd dat Jezus de geldwisselaars uit Gods tempel had geworpen. — Luk. 19:45, 46.
Nu begon ik naar de waarheid van God te zoeken door naar de episcopale kerk en naar straatbijeenkomsten van de baptisten te gaan. Ik dacht er zelfs over, een synagoge te bezoeken om te zien of de waarheid daar was. In de week waarin ik dat overwoog, vond ik eindelijk de waarheid. Een getuige van Jehovah die bij mij aan de deur kwam maar niet goed Engels kon spreken, kwam terug met iemand die dat wel kon. Wij ontmoetten elkaar bij toeval in een park vlak bij mijn huis. Ik kwam van een baptistische straatbijeenkomst en was op weg naar huis met mijn bijbel onder de arm. Ik vroeg de Getuige of zij de bijbel kon uitleggen en ze zei dat zij dacht van wel. ’Uitstekend’, zei ik, ’verklaar mij dan de betekenis van Openbaring 17!’ en ik overhandigde haar mijn bijbel.
Ik had anderen hiernaar gevraagd maar geen van hen kon dit gedeelte uitleggen. Deze Getuige nam mijn bijbel, begon de verschillende symbolische betekenissen in dit hoofdstuk uit te leggen en toen wist ik dat zij bezig was mij de waarheid van God te vertellen. Nadat zij vele verzen had uitgelegd, wendde zij zich tot Matthéüs 24:3-8 en toonde aan hoe de Eerste Wereldoorlog, de hongersnoden, pestilenties en aardbevingen sinds 1914 G.T. een vervulling waren van de profetie over ’het besluit van het samenstel van dingen’. Ik zag de waarheid hiervan gemakkelijk in, en mijn opwinding kende geen grenzen. Ik vroeg haar wat ik moest doen en zij lichtte mij in over de vergaderingen in de Koninkrijkszaal.
Toen wij uit elkaar gingen, liep ik dansend naar huis en zong ik: ’Ik heb de waarheid gevonden! Ik heb de waarheid gevonden!’ Binnen twee weken bezocht ik de vergaderingen, liet ik een Getuige mij helpen de waarheid te leren kennen en ging ik eropuit om anderen te vertellen hoe gelukkig ik was met de dingen die ik leerde. In mijn hart weet ik dat God erop toe heeft gezien dat ik op die warme juni-avond vierentwintig jaar geleden met een van zijn Getuigen in aanraking kwam, en vanaf die tijd heb ik hem steeds gelukkig en blij als een van deze Getuigen gediend.”
Geestelijke leegte wekt nieuwsgierigheid naar de waarheid
Niet iedereen gaat eropuit om verschillende religies te onderzoeken. Toch worden mensen er vaak door een gevoel van geestelijke leegte toe gebracht bij anderen inlichtingen in te winnen als de gelegenheid zich voordoet. Op deze wijze is een gezin in de Amerikaanse staat New York erin geslaagd de waarheid te vinden. De vrouw des huizes bericht het volgende:
„Mijn man en ik waren goede katholieken, die met onze twee jongens trouw de mis bezochten. Op een goede dag zei ik tegen mijn man: ’Nu zijn wij vanmorgen weer naar de kerk geweest, schat, en wat hebben wij eraan gehad? Niets! Ik voel me leeg. Wat vind jij?’ Hij antwoordde dat hij zich net zo voelde. Toen zei ik: ’Ik denk dat wij er nog eens helemaal mee op zullen houden!’
Juist omstreeks de tijd waarin dit gevoel zich ontwikkelde, kwamen wij in contact met een van Jehovah’s getuigen die wij in dienst namen om de oprijlaan van ons huis te bestraten. Toen wij met hem spraken, vermeldde hij zijn religieuze activiteiten, zodat wij benieuwd waren naar zijn religie. Wij vroegen hem veel over zijn godsdienst, en toen hij zag dat onze nieuwsgierigheid in werkelijkheid belangstelling was, trof hij regelingen om ons te helpen de bijbel te leren kennen. In korte tijd begrepen wij dat wij onbewust de voldoening-schenkende waarheid van God hadden gevonden!
Onze priester, die bemerkte dat wij niet langer de mis bezochten, kwam mij bezoeken. Ik vertelde hem dat wij nu de bijbel met Jehovah’s getuigen bestudeerden. ’Lieve help!’ riep hij uit, en voegde eraan toe: ’Denk aan je kinderen!’ Ik vroeg hem aan de hand van de bijbel de leerstellingen van de kerk te bewijzen. Alles wat hij kon zeggen, was dat die een mysterie of een kerkelijke overlevering waren. Hij kon niet één schriftplaats in de bijbel aanwijzen. Hij vertrok volkomen teleurgesteld. Ik was buitengewoon enthousiast, want doordat hij niet in staat was een bijbelse ondersteuning voor katholieke leerstellingen te laten zien, werd ik gesterkt in mijn overtuiging dat ik de juiste weg had gevonden om God te aanbidden. Ik denk dat ik Jehovah die middag wel honderdmaal heb gedankt dat hij mij had geholpen mijn standpunt voor zijn waarheid in te nemen.”
Hoe iemand die het geloof had verloren de waarheid vond
Sommige mensen die het geloof in God hebben verloren, hebben niettemin een hart dat ontvankelijk is voor Gods waarheid. Beschouw bijvoorbeeld eens de ervaring van een voormalige zeeofficier uit de Tweede Wereldoorlog. De onmenselijkheden van de oorlog, het gedrag van de geestelijkheid tijdens de oorlog en de opleiding die hij daarna op een universiteit in Massachusetts ontving, hadden een agnosticus van hem gemaakt. Hij vertelt wat er gebeurde toen hij naar de stad New York ging om zijn familieleden te bezoeken die getuigen van Jehovah zijn:
„Mijn bloedverwanten die Getuigen zijn, wisten hoe ik over religie dacht en deden geen moeite om tot mij te prediken. Op zekere dag las ik een van hun brochures waarin de huichelachtigheid en de valse leerstellingen van de kerk aan de kaak werden gesteld. Ik begon te beseffen dat ik het met veel van wat erin werd gezegd eens was. Ik begon daarom meer van hun lectuur te lezen, meestal als zij niet thuis waren. Ten slotte kreeg ik antwoord op een vraag die een raadsel voor mij was! Als er een God bestond, waarom heerste er dan op aarde zo’n grenzeloze goddeloosheid? Ik vernam het bijbelse antwoord: dit werd door God slechts voor een bepaalde tijd toegelaten maar zou weldra eindigen, te zamen met dit corrupte samenstel van dingen. Ik was blij te vernemen dat er een nieuwe ordening op aarde zou worden gevestigd waardoor al het kwaad en onrecht dat de mensheid al eeuwenlang heeft geteisterd, hersteld zal worden. — Rom. 9:17; 2 Petr. 3:13; Openb. 21:3, 4.
Het duurde niet veel weken of ik begon door mijn grondige manier van lezen te begrijpen dat ik de waarheid van God gevonden had. Gedurende deze tijd bezocht ik enkele kerken in de stad New York om hetgeen daar gezegd werd te vergelijken met wat ik leerde. Het was mij onmiddellijk duidelijk dat de boodschap van de kerken leeg en oppervlakkig, onschriftuurlijk en totaal onbevredigend was. Sindsdien is mijn geloof jaarlijks toegenomen naarmate ik met vreugde de bijbelse profetieën in vervulling heb zien gaan.”
Ja, de waarheid van God is een kostbare schat die groot geluk met zich brengt voor hen die ze vinden (Ps. 119:162). Niet alleen opent ze het vooruitzicht op eeuwig leven in een paradijs, maar ze bevrijdt iemand ook van vals-religieuze denkbeelden, mensenvrees en slavernij aan zondige gewoonten en praktijken die smart veroorzaken. — Joh. 8:32.
Hebt u soms bijbelse lectuur van Jehovah’s getuigen ontvangen, wellicht het boek De waarheid die tot eeuwig leven leidt? Zo ja, dan zijn de Getuigen ongetwijfeld bij u teruggekomen om u te helpen de bijbel te leren begrijpen. Wij dringen er bij u op aan thans voordeel te trekken van deze aanbieding, want wij zijn ervan overtuigd dat ook u de vreugde zult willen smaken welke hun ten deel valt die de waarheid vinden!