Het Woord van God blijft groeien in Chili
Door Ontwaakt!-correspondent in Chili
IN HET lange, bergachtige land Chili geldt hetzelfde als in Palestina in de dagen van de apostelen van Jezus Christus: „Zo bleef het woord Gods groeien, en het aantal discipelen . . . bleef sterk toenemen” (Hand. 6:7). Het meest recente opvallende bewijs van deze geestelijke groei is het nieuwe bijkantoor en huis van het Wachttorengenootschap dat op 21 november 1970, in aanwezigheid van 255 personen die een speciaal programma bijwoonden, werd ingewijd.
Het prachtige, nieuwe, uit twee verdiepingen bestaande L-vormige gebouw in de stad Santiago onder het hoogoprijzende Andesgebergte is van gewapend beton gemaakt waardoor het bestand is tegen aardbevingen, waar Chili om bekendstaat. Tot op dit moment zijn er twee krachtige bevingen geweest en er zit nog geen scheurtje in. Er zijn meer dan 4000 zakken cement en twintig ton betonijzer in het gebouw gegaan. De bouwwerkzaamheden zijn hoofdzakelijk door Jehovah’s getuigen verricht. Een gemeente huurde bij verschillende gelegenheden zelfs een bus om de Getuigen van hun gemeente naar het terrein van de bouw te brengen en zij zetten daar een veldkeuken op waar de vrouwen de maaltijden bereidden.
Velen van de buren kwamen onder de indruk van het gedrag van de werkende Getuigen. Sommigen zeiden: „Wij hebben nog nooit zoiets gezien jullie werken hier dag in dag uit en van geen van jullie hebben wij ooit een onvertogen woord gehoord!” Een buurgezin bracht zijn waardering tot uitdrukking door een ceder te schenken om in hun grond te planten.
Toen de groei begon
Vooral sinds 1930 is de prediking van het Woord van God door Jehovah’s getuigen in Chili toegenomen. In dat jaar kwam de eerste getuige van Jehovah naar Chili. Het was een jonge Duitser, Ricardo Traub, die in Buenos Aires, in Argentinië, had gewoond, waar hij de waarheid van God had leren kennen. Hij werd uitgenodigd om het predikingswerk van Jehovah’s getuigen in Chili te openen. Er woonden in 1930 ongeveer 6.000.000 personen in Chili en met de ware zendingsgeest begon de Getuige Traub Gods Woord in de hoofdstad Santiago te prediken.
Andere ijverige volle-tijdpredikers sloten zich in die eerste jaren bij Traub aan. Theodore Laguna bijvoorbeeld, die aangestoken werd door enthousiasme toen hij in 1935 op het congres van Jehovah’s getuigen in Washington, D.C., naar de lezingen luisterde van de toenmalige president van het Wachttorengenootschap, J. F. Rutherford. Vastbesloten naar een ander land te gaan om het Woord van God te prediken, kwam Laguna naar Chili.
Twee vrouwelijke Getuigen, Beta Abbott en Kay Palm, arriveerden in 1936. De laatste Getuige vertelt: „Ik werkte van Chili’s noordelijkste stad Arica tot aan Chili’s zuidelijkste bezitting, Tierra del Fuego (ruim 4300 kilometer), bracht het goede nieuws naar zwavelkampen in het hoge Andesgebergte, naar nitraatkampen in de Pampa van Tocopilla, Iquique en Antofagasta, naar zilvermijnen en naar de grote schapenfokkerijen in het zuiden van Chili. Die schaapherders en schapenfokkers lazen veel en wilden dus graag lectuur hebben waarin Gods Woord werd verklaard.”
Er komen afgestudeerden van Gilead, een bijkantoor wordt gesticht
In het jaar 1945 werd met de komst van de eerste twee afgestudeerden van de Wachttorenbijbelschool Gilead in Santiago een bijkantoor van het Wachttorengenootschap gesticht en werd het predikingswerk op een meer georganiseerde leest geschoeid. Een van deze Getuigen, Albert Mann, werkt hier nog altijd als kringopziener. In datzelfde jaar vond het eerste bezoek van de president van het Genootschap, N. H. Knorr, aan Chili plaats, en er werden regelingen getroffen voor een congres voor de drieëntachtig Getuigen in het land. Het was een aangename verrassing te zien hoe 480 personen naar de openbare lezing kwamen luisteren.
In de daaropvolgende jaren kwamen er nog vele andere zendelingen naar Chili. Robert Hannan en zijn vrouw gingen bijvoorbeeld in 1946 naar de stad Concepción, en zij zijn daar nog altijd. Een van degenen met wie zuster Hannan voor het eerst de bijbel bestudeerde, vertelde haar later: „In het begin begreep ik niets van wat je mij probeerde te leren. Mijn zoon, die Engels had geleerd, begreep je echter beter en zo maakten wij vorderingen. De getrouwheid waarmee je in alle regen en modder van zo ver weg naar mij toekwam, schonk mij echter de overtuiging dat wat je onderwees de waarheid was.” De Hannans hebben de weinigen met wie zij begonnen, zien uitgroeien tot twee gemeenten in Concepción en tien gemeenten in de omringende gebieden waar zij het Woord van God hebben gepredikt! Zij zijn de geestelijke ouders en grootouders van honderden Jehovah’s getuigen in dat gebied geworden.
Intussen werd ook aan het woestijngebied in het noorden, een van de droogste plaatsen op het aardoppervlak, aandacht geschonken. Zendelinge Evelyn Valenzuela kreeg de toewijzing om het predikingswerk in de stad Pedro de Valdivia te openen. Toen zij daar aankwam, kon zij geen huis vinden om in te wonen, doch in plaats van ontmoedigd te raken en weg te gaan, sprak zij met een vrouw die zij in een andere stad had ontmoet af dat zij op de grond in haar huis mocht slapen. Haar maaltijden bereidde zij in het huis van een vrouw die belangstelling voor de Koninkrijksboodschap had getoond.
Met volledig vertrouwen in Jehovah begon zij haar werk, en in de eerste maand richtte zij in één straat tien bijbelstudies op en bracht hen daarna op één plaats bijeen om een Wachttoren-studie met hen te houden. In de tweede maand zorgde zij voor een zaal waarin zij deze personen bijeen kon brengen en tegen de derde maand werden alle vergaderingen van Jehovah’s getuigen geregeld gehouden. „U kunt zich mijn vreugde indenken”, zo vertelt zij, „toen ik, na in mei met mijn werk te zijn begonnen, op 25 december daarop vijfentwintig personen met mij mee kon nemen in het predikingswerk!” Deze stad was het eigendom van een onderneming en later zorgde de administrateur voor de grond en de materialen om een Koninkrijkszaal te bouwen ten einde de pasgevormde gemeente onderdak te verschaffen.
Er komt schot in
Tegen het jaar 1952 kwam er schot in de prediking van Gods Woord, met 832 verkondigers van het goede nieuws, hetgeen een toename van 66 percent over het voorgaande jaar was.
Er begon tegenstand te komen. De General Conference van de Zevendedagsadventisten probeerde de verspreiding van De Wachttoren een halt toe te roepen. Zij betoogden dat de naam La Atalaya (Spaans voor De Wachttoren) dezelfde was als de naam van hun tijdschrift El Atalaya. De kwestie werd voor de rechtbank gebracht. De rechtbank besliste dat de ondertitel „Aankondiger van Jehovah’s Koninkrijk” het tijdschrift van de Watch Tower Bible and Tract Society voldoende onderscheidde. De adventisten tekenden hoger beroep aan, doch het hof van appel bevestigde de uitspraak van de rechtbank en merkte daarbij op dat De Wachttoren lang voor het tijdschrift van de adventisten in omloop kwam. Verleden jaar werden er 1.119.714 exemplaren van De Wachttoren in Chili onder de mensen gebracht.
Nu was de tijd aangebroken om Gods Woord te verbreiden naar Punta Arenas, een van de zuidelijkste steden ter wereld, een stad die soms door stormen met een windkracht van meer dan honderdveertig kilometer per uur wordt geteisterd. De zendelingen die daar voor het eerst in 1956 naar toe werden gezonden, begrepen al gauw waarom de bomen permanent in één richting kromgetrokken waren, want zij moesten zich in de wind krommen als zij van deur tot deur gingen.
De zendelinge Stella Semczyszyn, een van de oorspronkelijke groep die nog altijd in Punta Arenas werkzaam is, vertelt: „Wij kwamen in juni 1956. Er was een overstroming geweest en het was nat en koud weer. De meeste katholieken hadden niet alleen geen bijbel, maar zij wisten niet eens wat een bijbel was!”
Enkelen gaven gehoor aan de prediking van het Woord van God. Een van de eerste mensen in Punta Arenas die een Getuige werd, vertelt: „Als lid van de Chileense marine voer ik in 1950 op een schip toen ik toevallig een gesprek tussen een van Jehovah’s getuigen en de beroemde schilder Pablo Picasso hoorde. Daar ik mij altijd voor de bijbel had geïnteresseerd, ging ik later naar de Getuige toe en kreeg lectuur. Ik kon echter pas in 1956 een bijbelstudie in mijn eigen huis hebben en in 1957 werd ik gedoopt.”
Er zijn nu twee gemeenten in Punta Arenas, met 140 bedienaren van het goede nieuws. Op een onlangs gehouden kringvergadering woonden 362 personen de openbare lezing bij. Wat een verschil met de eerste bijbellezing die in de Polar Radio Station werd gehouden, waar slechts één geïnteresseerde aanwezig was!
Discipelen vermenigvuldigen zich
In 1960 waren er 2013 predikers van Gods Woord in Chili’s vijfenzestig gemeenten. De discipelen bleven zich vermenigvuldigen, en tegen 1966 was het aantal uitgegroeid tot 4112. Groot is nog altijd de honger naar bijbelkennis van de mensen in Chili, en zij hebben veel bijbels en hulpmiddelen voor bijbelstudie ontvangen. Het bijkantoor heeft in de afgelopen vier jaar niet minder dan 77.745 bijbels verstuurd. Daarnaast zijn er 160.593 exemplaren van het boek De waarheid die tot eeuwig leven leidt verspreid. Momenteel worden er in heel Chili 9361 bijbelstudies geleid.
Het grote aantal personen dat bij de laatste viering van het Avondmaal des Heren aanwezig was, is een duidelijk bewijs van de uitstekende mogelijkheden voor toekomstige toename. Er waren 19.850 personen aanwezig!
In de hoofdstad Santiago zijn thans drieëndertig gemeenten van discipelen van de Heer Jezus Christus, en de opziener van één daarvan is Ricardo Traub, die veertig jaar geleden met het predikingswerk van Jehovah’s getuigen in Chili is begonnen.
De 7572 getuigen van Jehovah in Chili, met inbegrip van 63 zendelingen, van wie er dertien nu al meer dan twintig jaar hier zijn, zijn werkelijk druk bezig met het verbreiden van het goede nieuws van het Koninkrijk. Zij verheugen zich over het nieuwe bijkantoor dat pas is ingewijd en zijn geestdriftig over dit nieuwe bewijs dat in Chili het Woord van God blijft groeien.
[Illustratie op blz. 24]
Het nieuwe bijkantoor van het Wachttorengenootschap in Chili