Mensen die klein van stuk zijn
ALS u met de een of andere lichamelijke handicap, zoals mankheid, te kampen had, zou u dan willen dat anderen uw toestand als grappig beschouwden? U zou het eerder waarderen als zij empathie aan de dag legden. Zo is het ook met degenen die ongewoon klein van stuk zijn.
De bijbel vertelt ons van een belastinginner, Zachéüs genaamd, die „klein van gestalte” was. Daarom klom hij in een boom om Jezus Christus te kunnen zien. Dit illustreert de handicaps waaraan mensen die klein van stuk zijn, vooral zij die tussen de negentig centimeter en één meter twintig zijn, het hoofd moeten bieden. Zij hebben wellicht moeilijkheden als zij een brief willen posten of aan een deur willen aanbellen. Het vormt voor hen ook een probleem om kleren te krijgen die klein genoeg zijn, en vooral schoenen.
Zij die ongewoon klein van stuk zijn, behoren over het algemeen tot een van de volgende twee groepen: normaal geproportioneerde en ongeproportioneerde dwergen. In het geval van normaal geproportioneerde dwergen is alles aan hen in lichamelijk opzicht ’mini’ — hun hoofd, hun lichaam, hun ledematen, hun lichaamskracht — maar niet hun mentale en emotionele vermogens. Het kleinste normaal geproportioneerde dwergje dat in de geschiedenis te boek staat, was een Arabier die maar iets meer dan vierendertig centimeter werd. Ongeveer één op de miljoen geboorten heeft een goed geproportioneerde dwerg tot gevolg; de meeste dwergen van deze soort hebben echter bij de geboorte een normale lengte.
Dwerggroei is meestal het gevolg van een gebrek aan een groeihormoon dat wordt afgescheiden door het voorste deel van de hypofyse, die zich aan de onderzijde van de hersenen bevindt. Soms kan onvoldoende voeding of een ongelukkig huiselijk leven de oorzaak zijn of ertoe bijdragen. De dwergen die alleen aan groeihormoongebrek lijden, zijn in staat kinderen te verwekken die over het algemeen normaal van gestalte zijn. Zo kreeg één dwergpaar van iets meer dan zestig centimeter lang veertien kinderen die allen een gemiddelde lengte kregen. Sommige dwergen zijn echter niet in staat kinderen te krijgen.
Ongeproportioneerde dwergen hebben met een ander probleem te kampen. Zij lijden aan een beenderziekte, een stoornis in de kraakbeenontwikkeling. Terwijl het menselijk groeihormoon bij jeugdige, normaal geproportioneerde dwergen nuttig is gebleken, is er geen geneesmiddel gevonden voor ongeproportioneerde dwergen. Als gevolg van deze beenderziekte zijn de ledematen van deze dwergen heel kort, terwijl de rest van het lichaam normale afmetingen heeft. En terwijl normaal geproportioneerde dwergmoeders alleen kinderen kunnen krijgen met de keizersnede, schijnen ongeproportioneerde dwergen er geen moeite mee te hebben kinderen ter wereld te brengen, die mogelijk ook dwergen zijn. De kinderen van beide groepen hebben bij de geboorte een normale lengte.
Normaal geproportioneerde dwergen hebben echter ook enkele voordelen. Zij veranderen uiterlijk weinig als zij ouder worden. Als groep zijn zij buitengewoon gezond. Zij hebben ook een snellere stofwisseling, ongeveer anderhalf maal zo snel als die van mensen met een gemiddelde lengte. Zo zegt men dat een dwerg die dertig kilo weegt net zoveel kan eten als een man die drie maal zo zwaar is!
Het is gemakkelijk te begrijpen waarom dwergen niet aangestaard uitgelachen of als gedrochten of curiositeiten beschouwd willen worden. Zij willen op grond van hun vermogens, hun bekwaamheden en hun prestaties als mensen worden beschouwd. Eén Engelse dwerg van één meter en zeven centimeter lang was een voortreffelijk toneelspeler en beeldhouwer en had een uitzonderlijk hoog IQ. Hij zei: „Ik voel mij van binnen geen dwerg!” Er zijn dwergen met een academische graad, zoals elektrotechnisch ingenieur, meester in de rechten, enzovoort. Velen besturen hun eigen auto met behulp van verhoogde pedalen, en sommigen besturen zelfs hun eigen vliegtuig. Ja, zij schijnen vastbesloten te zijn te demonstreren dat zij in geen enkel opzicht onderdoen voor mensen van normale grootte. Dit schijnt gestaafd te worden door het feit dat twee vijfde van hen een huwelijkspartner van normale grootte kiest.
Als u dus een van deze personen ontmoet die klein van stuk zijn, behandel hem dan als de medemens die hij is. Hij zal het waarderen. En dit is ten slotte ook juist, want zegt Gods Woord niet: „Zoals gij wilt dat de mensen u doen, doet hun desgelijks”? — Luk. 6:31.