„Uw woord is waarheid”
Gods geest — een ’geheugenopfrisser’ en onderwijzer
GODS heilige geest frist niet alleen ons geheugen op, maar werkt ook als onderwijzer. Jezus zei tot zijn discipelen: „De helper, de heilige geest, die de Vader in mijn naam zal zenden, die zal u alle dingen leren en alle dingen welke ik u heb gezegd, in uw herinnering terugbrengen.” — Joh. 14:26.
Jezus had zijn apostelen gedurende de drie en een half jaar van zijn aardse bediening opgeleid om het werk voort te zetten waarmee hij was begonnen. Als onvolmaakte mensen konden zij onmogelijk elk detail van zijn onderwijs onthouden. Jezus’ belofte gaf echter te kennen dat Gods geest hun alles zou leren wat zij moesten weten om hun bediening te volbrengen. Hij zou vooral hun begrip openen voor hetgeen zij vroeger hadden gehoord maar niet hadden begrepen. De heilige geest zou hun dingen in hun herinnering terugbrengen die Jezus had gezegd toen hij bij hen was. En als onderwijzer zou hij hun de juiste toepassing van zijn woorden laten zien. — Zie Johannes 2:19-22.
Als Jezus’ discipelen voor openbare vergaderingen, koningen en mensen in hoge regeringsposities zouden worden gebracht, konden zij zich er rustig op verlaten dat Gods geest hun geheugen zou opfrissen en hen zou onderwijzen. Als een vriend zou hij in hun herinnering terugbrengen wat zij moesten zeggen en hen helpen alles op juiste wijze toe te passen. Hierdoor zouden zij een goed getuigenis geven en zou bovendien tegenstanders de mond worden gesnoerd (Matth. 10:18-20; Luk. 12:11, 12; 21:13-15). Daarom konden Petrus en Johannes met vrijmoedigheid spreken toen zij voor de hoogste joodse rechtbank, het Sanhedrin, ondervraagd werden naar een man die vanaf zijn geboorte lam was geweest en die zij genezen hadden. Hun vrijmoedigheid was iets volkomen onverwachts van ongeletterde en gewone mensen. Het deed de leden van het Sanhedrin verwonderd staan, en deze geleerde mannen konden niets tegen Petrus’ woorden, ondersteund door de aanwezigheid van de genezen man, inbrengen. — Hand. 4:5-14.
Hoewel Gods geest diende om het geheugen van elke christen op te frissen en hem te onderwijzen, onderrichtte hij niet ieder afzonderlijk met betrekking tot leerstellige kwesties en organisatorische regelingen. De inwerking van Gods geest op de apostelen en andere rijpe mannen van de gemeente te Jeruzalem maakte het echter mogelijk dat men van de heilige geest onderwijs ontving — vaak in geschreven vorm — tot opbouw en onderricht van allen.
Een voorbeeld hiervan is de wijze waarop de kwestie van de besnijdenis werd behandeld. Toen enkelen beweerden dat niet-joden besneden dienden te worden en dat hun moest worden geboden de Mozaïsche wet te gehoorzamen, wachtten degenen die met de gemeente te Antiochië verbonden waren niet op een persoonlijke openbaring van God. In plaats daarvan zonden zij Paulus en Barnabas naar Jeruzalem, naar het besturende lichaam van de eerste christengemeente dat uit de apostelen en andere rijpe mannen bestond, ten einde de juiste zienswijze te krijgen. — Hand. 15:1, 2.
In een vergadering waarvan de discipel Jakobus voorzitter was, werd de kwestie grondig besproken. Na ampele bespreking wees Petrus erop dat de eerste niet-joden tot wie hij had gepredikt de heilige geest ontvingen hoewel zij niet besneden waren. Vervolgens verhaalden Paulus en Barnabas „de vele tekenen en wonderen welke God door bemiddeling van hen onder de natiën had gedaan” (Hand. 15:7-12). Het is opmerkenswaardig dat alle drie de mannen onder leiding van de heilige geest hadden gehandeld toen zij tot de heidenen predikten en dat Petrus zelfs door middel van een visioen werd onderwezen dat dit juist was. Gods geest leerde derhalve daadwerkelijk dat onbesnedenen een volk voor Gods naam konden worden. — Hand. 10:9-48; 13:2-4.
De discipel Jakobus zag hierin de onmiskenbare leiding van Gods heilige geest, alsook de vervulling van een profetie. Hij zei: „Broeders, hoort mij. Simeon heeft nauwgezet verteld hoe God voor de eerste maal zijn aandacht op de natiën heeft gericht om uit hen een volk voor zijn naam te nemen. En hiermee stemmen de woorden van de Profeten overeen, zoals er geschreven staat: ’Na deze dingen zal ik terugkeren en de hut van David, die vervallen is, herbouwen, en ik zal haar puinhopen herbouwen en haar wederom oprichten, opdat zij die overblijven van de mensen, Jehovah ernstig mogen zoeken, te zamen met mensen uit alle natiën, mensen die naar mijn naam zijn genoemd, zegt Jehovah, die deze dingen doet, die vanouds bekend zijn.’” — Hand. 15:13-18; vergelijk Amos 9:11, 12, LXX.
De profetie betreffende personen uit de natiën die Gods naamvolk zouden worden, was onder inspiratie van de heilige geest opgetekend. En Gods geest hielp Jakobus zich deze profetie te herinneren en de toepassing ervan te begrijpen. De beslissing van Jakobus, dat het niet nodig was dat christenen uit de heidenen besneden werden, was derhalve in overeenstemming met hetgeen Gods geest leerde. — Hand. 15:19, 20.
Terecht verklaarde de brief waarin de beslissing was vervat: „Want het heeft de heilige geest en ons goedgedacht ulieden geen verdere last toe te voegen dan deze noodzakelijke dingen: u te onthouden van dingen die aan afgoden ten slachtoffer zijn gebracht en van bloed en van al wat verstikt is en van hoererij” (Hand. 15:28, 29). Door zich te houden aan wat de heilige geest, zoals door het besturende lichaam werd uiteengezet, leerde, werden de gemeenten gesterkt en kregen ze toename. — Hand. 16:4, 5.
Aangezien Gods gehele Woord onder inspiratie werd geschreven (2 Tim. 3:16), bevat alleen dit het onderwijs van de geest. Dit sluit elke leer uit die in strijd is met Gods Woord. Zoals uit de context duidelijk blijkt, was het met betrekking tot valse leraars dat de apostel Johannes schreef: „Gij hebt niet nodig dat iemand u onderwijst; doch zoals de van hem afkomstige zalving u omtrent alle dingen onderwijst, en waarachtig is en geen leugen, en zoals ze u onderwezen heeft, blijft zo in eendracht met hem.” — 1 Joh. 2:27.
Die eerste-eeuwse christenen waren met Gods geest gezalfd. Zij hadden zowel Jehovah God als zijn Zoon Christus Jezus leren kennen. Zij waren volledig op de hoogte van Gods waarheid. Zij hadden dus geen mensen als onderwijzers nodig die de Vader en de Zoon loochenden. Zulke leraars zouden hen alleen maar afkeren van wat door Gods geest werd onderwezen en duidelijk in de Heilige Schrift werd uiteengezet en waarvan zij wisten dat het de waarheid was. — 1 Joh. 2:18-26.
Jehovah’s getuigen in deze tijd hebben evenmin onderricht nodig van personen die God en zijn Woord loochenen en aldus tegenstaan wat de heilige geest leert. Omdat zij de waarheid kennen, verspillen zij er geen tijd aan, in de geschriften van godloze mensen te graven die bedoeld zijn om het geloof te verwoesten. Maar zoals de eerste-eeuwse christenen in het geloof gesterkt werden door brieven van het besturende lichaam of leden daarvan, worden ook Jehovah’s getuigen in deze tijd opgebouwd door de hulpmiddelen voor bijbelstudie die uitgegeven worden door het Wachttorengenootschap en datgene bevatten wat de heilige geest leert en zoals het in de Heilige Schrift wordt aangetroffen. Ook individueel kunnen zij er zeker van zijn dat Gods geest bijbelse waarheden en de juiste toepassing daarvan in hun geest zal terugbrengen zodat zij zich kunnen verdedigen tegen een ieder die een reden voor hun hoop eist. Zo zien wij dat Gods geest inderdaad degenen die tot Gods volk behoren, blijft onderwijzen en hun geheugen blijft opfrissen.