गीत १४८
यहोवा आपल्याला सोडवतो
१. जि-वं-त देव तू या-हा
जा-ण-तो आ-म्ही.
तु-झी श-क्ती दि-से, सा-ऱ्या वि-श्वा-तु-नी.
ना देव को-णी य-हो-वा,
तु-झ्या-स-मान, तू म-हान.
सो-डव-शील तू आ-म्हा.
(कोरस)
सो-डव-तो, या-हा त्यां-ना
जे नि-ष्ठा-वान.
मज-बूत तो ख-डक, क-रेल त्यां-ची तो र-क्षा.
तर गा-ऊ या, धै-र्या-ने च-ला, सा-ऱ्या ज-गी,
त्या-ची स्तु-ती
तो ता-र-णा-रा र-क्षण-क-र्ता.
२. मृ-त्यू-च्या ला-टा दे-वा
घे-र-ती म-ला,
दे बळ म-ला या-हा, धै-ऱ्या-ने ल-ढ-ण्या,
मं-दि-रा-तून य-हो-वा,
तू ऐ-क रे, धा-व घे,
सो-डव-ण्या तू म-ला.
(कोरस)
सो-डव-तो, या-हा त्यां-ना
जे नि-ष्ठा-वान.
मज-बूत तो ख-डक, क-रेल त्यां-ची तो र-क्षा.
तर गा-ऊ या, धै-र्या-ने च-ला, सा-ऱ्या ज-गी,
त्या-ची स्तु-ती
तो ता-र-णा-रा र-क्षण-क-र्ता.
३. स्व-र्गा-तून ऐ-कू ये-ईल
तु-झी ग-र्ज-ना.
श-त्रू भय-भीत हो-तील,
ह-र्ष तु-झ्या लो-कां.
तू हो-तो-स य-हो-वा,
जे व्हा-य-चे, नाव तु-झे.
सो-डव-शील तू आ-म्हा.
(कोरस)
सो-डव-तो, या-हा त्यां-ना
जे नि-ष्ठा-वान.
मज-बूत तो ख-डक, क-रेल त्यां-ची तो र-क्षा.
तर गा-ऊ या, धै-र्या-ने च-ला, सा-ऱ्या ज-गी,
त्या-ची स्तु-ती
तो ता-र-णा-रा र-क्षण-क-र्ता.
(स्तो. १८:१, २; १४४:१, २ ही वचनंसुद्धा पाहा.)