शांतीची आस ठेवणाऱ्‍यांना शोधू या!

१. ‘रा-ज्या-चा सं-देश सां-गा स-र्व-दूर’

दि-ली आ-ज्ञा ही ये-शू-ने

नि हो-ता तो स्व-तः आ-तुर.

न-म्र लो-कां-ना शो-ध-ण्या जा-ऊन,

चा-ले दर-रोज, मै-लो-मैल तो,

भूक त-हान विस-रून.

घ-रो-घ-री, मा-र्गा-व-री,

लो-कां-ना सां-गू जा-उ-नी,

पु-से-ल या-हा प्र-त्ये-का-चे आ-सू.

२. ना ठे-वू बा-की थो-डी-ही क-सर.

क-रू य-त्न धी-रा-ने रोज,

की ला-खो प्रा-ण दा-वा-वर.

जी-वन जग-णे-ही ओ-झे वा-टे ज्यां,

दे-ऊ त्यां-ना, ख-रे प्रेम नि

हा-त मै-त्री-चा.

त्यां भे-टू या पु-न्हा पु-न्हा,

आ-नं-द चा-खू या ख-रा,

ये-ती-ल या-हा ज-वळ ते-ही जे-व्हा.