गीत २९
आपल्या नावाला जागू या!
१. सा-म-र्थ्य-शा-ली, स-ना-तन य-हो-वा,
प्री-ती वि-शाल सा-ग-रा-हून तु-झी!
न्या-यी ख-रा तू, सु-बु-द्धी-चा दा-ता,
रा-जा-धि-राज वि-श्वा-चा गौ-र-वी!
से-वे-स ध-न्य, तू ने-मि-ले आ-म्हा,
रा-ज्या-ची वा-र्ता ज-गी सां-ग-ण्या.
(कोरस)
सा-क्षी तु-झे ब-हु-मा-न हा मो-ठा,
बळ दे आ-म्हा या ना-वा जा-ग-ण्या!
२. से-वे-त ह-र्षि-तो बां-ध-वां-सं-गे,
ला-वु-नी खां-द्या-स खां-दा स-दा.
सां-गू तु-झे स-त्य, वा-णी कृ-ती-ने,
ख्या-ती तु-झी हो-वो दा-ही दि-शा.
ना-व तु-झे तू दि-ले आ-म्हा बा-पा,
आ-म्ही झ-टू त्या स्तु-ती आ-ण-ण्या!
(कोरस)
सा-क्षी तु-झे ब-हु-मा-न हा मो-ठा,
बळ दे आ-म्हा या ना-वा जा-ग-ण्या!
(अनु. ३२:४; स्तो. ४३:३; दानी. २:२०, २१ ही वचनंसुद्धा पाहा.)