രക്തം: ആരുടെ തീരു​മാ​നം, ആരുടെ മനസ്സാക്ഷി?

ന്യൂയോർക്ക്‌ സ്‌റേ​റ​ററ്‌ ജേർണൽ ഓഫ്‌ മെഡി​സി​ന്റെ അനുവാ​ദ​ത്തോ​ടെ പുനർമു​ദ്രണം ചെയ്യ പ്പെട്ടത്‌, 1988; 88:463-464; പകർപ്പ​വ​കാ​ശം ന്യൂ​യോർക്ക്‌ സ്‌റേ​റ​ററ്‌ മെഡിക്കൽ സൊ​സൈ​റ​റി​യു​ടേത്‌.

രോഗ​ത്തോ​ടും മരണ​ത്തോ​ടും പോരാ​ടു​ന്ന​തിൽ തങ്ങളുടെ അറിവും പ്രാപ്‌തി​യും അനുഭവ പരിച​യ​വും ഉപയോ​ഗി​ക്കാൻ ഭിഷഗ്വ​രൻമാർ പ്രതി​ജ്ഞാ​ബ​ദ്ധ​രാണ്‌. എന്നിരു​ന്നാ​ലും ശുപാർശ ചെയ്യപ്പെട്ട ഒരു ചികി​ത്സാ​രീ​തി ഒരു രോഗി നിരസി​ക്കു​ന്നു​വെ​ങ്കി​ലെന്ത്‌? രോഗി യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളി​ലൊ​രാ​ളാ​യി​രി​ക്കു​ക​യും ചികി​ത്സ​യിൽ രക്തമോ രക്താണു​ക്ക​ളോ പ്ലാസ്‌മാ​യോ പ്ലെയി​റ​റ്‌ലെ​റ​റ്‌സോ ഉൾപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യു​മ്പോൾ ഇതു സംഭവി​ക്കാൻ സാദ്ധ്യ​ത​യുണ്ട്‌.

രക്തത്തിന്റെ ഉപയോ​ഗം സംബന്ധി​ച്ചാ​ണെ​ങ്കിൽ, രക്തം കൂടാ​തെ​യുള്ള ചികി​ത്സ​മാ​ത്രം സ്വീക​രി​ക്കാ​നുള്ള രോഗി​യു​ടെ തീരു​മാ​നം ചികി​ത്സ​ക​രു​ടെ കൈയ്‌ക്ക്‌ കൂച്ചു​വി​ല​ങ്ങി​ടു​ന്നു എന്ന്‌ ഒരു ഡോക്ടർ വിചാ​രി​ച്ചേ​ക്കാം. എന്നിരു​ന്നാ​ലും യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ള​ല്ലാത്ത രോഗി​ക​ളും ഡോക്ടർമാ​രു​ടെ നിർദ്ദേ​ശങ്ങൾ പലപ്പോ​ഴും സ്വീക​രി​ക്കാ​തി​രി​ക്കു​ന്നു എന്നത്‌ നാം മറക്കരുത്‌. ആപ്പിൾ ബോമി​ന്റെ​യും റോത്തിന്റെയും¹ അഭി​പ്രാ​യ​മ​നു​സ​രിച്ച്‌ മെഡിക്കൽ കോ​ളേജ്‌ ആശുപ​ത്രി​ക​ളി​ലെ 19% രോഗി​ക​ളെ​ങ്കി​ലും ഏതെങ്കി​ലും ചികി​ത്സാ​രീ​തി​യോ നടപടി​യോ സ്വീക​രി​ക്കാൻ വിസമ്മ​തി​ച്ചി​ട്ടുണ്ട്‌. അത്തരം നിരസ​ന​ങ്ങ​ളിൽ 15% “ജീവന്‌ ഭീഷണി​യാ​യി​രു​ന്നി​ട്ടു​കൂ​ടെ” അങ്ങനെ ചെയ്‌തി​ട്ടുണ്ട്‌.

“ഡോക്ടർക്കാണ്‌ ഏററം നന്നായി അറിയാ​വു​ന്നത്‌” എന്ന പൊതു വീക്ഷണം മിക്ക രോഗി​ക​ളും തങ്ങളുടെ ഡോക്ടർമാ​രു​ടെ അറിവി​നെ​യും പ്രാപ്‌തി​യെ​യും ആദരി​ക്കാൻ ഇടയാ​ക്കു​ന്നു. എന്നാൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ വീക്ഷണം ഒരു ശാസ്‌ത്ര സത്യമാ​യി​രു​ന്നാ​ലെ​ന്ന​വണ്ണം ഒരു ഡോക്ടർ ചികിത്സാ നടപടി​കൾ സ്വീക​രി​ക്കു​ക​യാ​ണെ​ങ്കിൽ, അതിൽ വളരെ​യ​ധി​കം അപകടം പതിയി​രി​പ്പുണ്ട്‌. നമ്മുടെ വൈദ്യ​പ​രി​ശീ​ല​ന​വും, ലൈസൻസും, അനുഭ​വ​ജ്ഞാ​ന​വും വൈദ്യ​ശാ​സ്‌ത്ര രംഗത്ത്‌ നമുക്ക്‌ ശ്രദ്ധേ​യ​മായ പദവികൾ നൽകു​ന്നുണ്ട്‌ എന്നത്‌ വാസ്‌തവം തന്നെ. എന്നാൽ നമ്മുടെ രോഗി​കൾക്കും അവരുടെ അവകാ​ശങ്ങൾ ഉണ്ട്‌. കൂടാതെ നമുക്ക്‌ അറിയാ​വു​ന്ന​തു​പോ​ലെ നിയമം (ഭരണഘ​ട​ന​യും) അവകാ​ശ​ങ്ങൾക്കാണ്‌ മുൻതൂ​ക്കം നൽകു​ന്നത്‌.

മിക്ക ആശുപ​ത്രി​ക​ളു​ടെ​യും ഭിത്തി​യിൽ “രോഗി​ക​ളു​ടെ അവകാ​ശ​പ​ത്രിക” പതിപ്പി​ച്ചു കാണാ​റുണ്ട്‌. ഈ അവകാ​ശ​ങ്ങ​ളി​ലൊന്ന്‌ വിവര​മ​റി​ഞ്ഞുള്ള സമ്മതമാണ്‌. വിവര​മ​റി​ഞ്ഞുള്ള തെര​ഞ്ഞെ​ടുപ്പ്‌ എന്ന്‌ അതിനെ വിളി​ക്കു​ന്ന​താ​യി​രി​ക്കും കൂടുതൽ ശരി. വ്യത്യസ്‌ത ചികി​ത്‌സകൾ ചെയ്യു​ന്ന​തി​ന്റെ​യും (ചെയ്യാ​തി​രി​ക്കു​ന്ന​തി​ന്റെ​യും) സാദ്ധ്യ​ത​യുള്ള ഫലങ്ങൾ വിശദീ​ക​രി​ച്ചു കൊടു​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​ശേഷം എന്തിന്‌ വിധേ​യ​മാ​ക​ണ​മെന്ന്‌ തീരു​മാ​നി​ക്കേ​ണ്ടത്‌ രോഗി​യാണ്‌. ന്യൂ​യോർക്കി​ലെ ബ്രോൺക്‌സി​ലുള്ള ആൽബർട്ട്‌ ഐൻസ്‌റ​റീൻ ആശുപ​ത്രി​യു​ടെ, രക്തപകർച്ച​യും യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളും എന്ന വിഷയം സംബന്ധിച്ച നയം ഇപ്രകാ​ര​മാണ്‌: “തീരു​മാ​ന​ശേഷി നഷ്ടപ്പെ​ട്ടി​ട്ടി​ല്ലാത്ത ഏതൊരു മുതിർന്ന വ്യക്തി​ക്കും ഒരു ചികിത്സ നിരസി​ക്കാൻ, ആ നിരസി​ക്കൽ അയാളു​ടെ ആരോ​ഗ്യ​ത്തിന്‌ എത്ര കണ്ട്‌ ദോഷ​ക​ര​മാ​യി​രു​ന്നാൽതന്നെ, അവകാ​ശ​മുണ്ട്‌.”²

അതിലെ ധാർമ്മി​കത സംബന്ധി​ച്ചും ഉത്തരവാ​ദി​ത്വം സംബന്ധി​ച്ചും ചികി​ത്സകർ ഉത്‌ക്കണ്‌ഠ പ്രകടി​പ്പി​ച്ചേ​ക്കാ​മെ​ങ്കി​ലും തെര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കാ​നുള്ള രോഗി​യു​ടെ അധികാ​രം പരമമാ​ണെന്നു കോട​തി​കൾ ഊന്നി​പ്പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ടുണ്ട്‌.³ “സ്വന്തം ചികിത്സാ സമ്പ്രദാ​യം തെര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കാ​നുള്ള രോഗി​യു​ടെ അവകാശം പരമമാണ്‌ . . . തീരു​മാ​ന​ശേ​ഷി​യുള്ള മുതിർന്ന ഒരു രോഗി ഒരു ചികിത്സ നിരസി​ക്കു​മ്പോൾ ആ അവകാ​ശത്തെ ആദരി​ക്കുന്ന ഒരു ഡോക്ടർ നിയമ​പ​ര​മാ​യും തൊഴിൽപ​ര​മാ​യു​മുള്ള തന്റെ ഉത്തരവാ​ദി​ത്വ​ത്തിൽ വീഴ്‌ച വരുത്തി എന്ന്‌ പറയാ​നാ​വില്ല” എന്ന്‌ ന്യൂ​യോർക്ക്‌ അപ്പീൽ കോടതി പ്രഖ്യാ​പി​ച്ചു.⁴ “വൈദ്യ​ശാ​സ്‌ത്ര രംഗത്തെ ധാർമ്മിക വിശ്വ​സ്‌തത പ്രധാ​ന​മാ​ണെ​ങ്കി​ലും അതിന്‌ ഇവിടെ എടുത്തു പറഞ്ഞി​രി​ക്കുന്ന വ്യക്തി​യു​ടെ മൗലിക അവകാ​ശ​ത്തേ​ക്കാൾ മുൻതൂ​ക്കം ഉണ്ടായി​രി​ക്കാ​വു​ന്നതല്ല. വ്യക്തി​യു​ടെ ആവശ്യ​ങ്ങ​ളും ആഗ്രഹ​ങ്ങ​ളു​മാണ്‌, അല്ലാതെ സ്ഥാപന​ത്തി​ന്റെ നിബന്ധ​ന​കളല്ല പരമ പ്രധാ​ന​മാ​യി​രി​ക്കു​ന്നത്‌” എന്നും കൂടെ കോടതി നിരീ​ക്ഷി​ച്ചു.⁵

ഒരു സാക്ഷി രക്തം സ്വീക​രി​ക്കാൻ വിസമ്മ​തി​ക്കു​മ്പോൾ അയാൾക്കു​വേണ്ടി ഏററം മെച്ചമായ ചികിത്സ നടത്താൻ കഴിയാ​ത്ത​തിൽ ഡോക്ടർമാർക്ക്‌ മനസ്സാ​ക്ഷി​ക്കുത്ത്‌ അനുഭ​വ​പ്പെ​ട്ടേ​ക്കാം. എന്നാൽ ഒരു സാക്ഷി മനസ്സാ​ക്ഷി​ബോ​ധ​മുള്ള ഒരു ഡോക്ട​റോട്‌ ആവശ്യ​പ്പെ​ടു​ന്നത്‌ നിലവി​ലുള്ള സാഹച​ര്യ​മ​നു​സ​രിച്ച്‌ ഏററം മെച്ചമായ മററു ചികി​ത്സകൾ ചെയ്യാ​നാണ്‌. സാഹച​ര്യ​ങ്ങൾക്ക​നു​സ​രിച്ച്‌ നാം നമ്മുടെ ചികി​ത്സാ​രീ​തി​ക​ളിൽ മാററം വരു​ത്തേണ്ടി വരുന്നുണ്ട്‌. കൂടിയ രക്തസമ്മർദ്ദ​മോ, ആൻറി​ബ​യോ​ട്ടി​ക്‌സി​നോ​ടുള്ള കടുത്ത അലർജി​യോ വിലകൂ​ടിയ ചില ഉപകര​ണങ്ങൾ ലഭ്യമ​ല്ലാ​തി​രി​ക്കു​ക​യോ ചെയ്യു​മ്പോൾ നാം അങ്ങനെ ചെയ്യേ​ണ്ടി​വ​രു​ന്നു. സാക്ഷി​ക​ളായ രോഗി​ക​ളു​ടെ കാര്യ​ത്തിൽ രോഗി​യു​ടെ തീരു​മാ​ന​ത്തോ​ടും മനസ്സാ​ക്ഷി​യോ​ടു​മുള്ള യോജി​പ്പിൽ, രക്തം വർജ്ജി​ക്കാ​നുള്ള അയാളു​ടെ ധാർമ്മികമായ⁄മതപരമായ തീരു​മാ​ന​ത്തോ​ടുള്ള യോജി​പ്പിൽ, അയാളു​ടെ ചികി​ത്സാ​പ​ര​മോ ശസ്‌ത്ര​ക്രി​യാ​പ​ര​മോ ആയ പ്രശ്‌നം കൈകാ​ര്യം ചെയ്യാ​നാണ്‌ ഡോക്ടർമാ​രോട്‌ അയാൾ ആവശ്യ​പ്പെ​ടു​ന്നത്‌.

സാക്ഷി​ക​ളാ​യ രോഗി​ക​ളിൽ നടത്തപ്പെട്ട സുപ്ര​ധാ​ന​മായ ശസ്‌ത്ര​ക്രി​യ​കളെ സംബന്ധി​ച്ചുള്ള റിപ്പോർട്ടു​കൾ കാണി​ക്കു​ന്നത്‌ പല ഡോക്ടർമാർക്കും ശുദ്ധ മനസ്സാ​ക്ഷി​യോ​ടെ​യും, വിജയ​ക​ര​മാ​യും രക്തം ഉപയോ​ഗി​ക്കാ​തി​രി​ക്കാ​നുള്ള അപേക്ഷ മാനി​ക്കാൻ കഴിയും എന്നാണ്‌. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌ 1981-ൽ കൂലി 1,026 കാർഡി​യോ​വാ​സ്‌കു​ലർ ശസ്‌ത്ര​ക്രി​യ​ക​ളു​ടെ ഒരു പുനര​വ​ലോ​കനം നടത്തി. അതിൽ 22% കുട്ടി​ക​ളിൽ നടത്ത​പ്പെ​ട്ട​വ​യാ​യി​രു​ന്നു. “യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളായ രോഗി​ക​ളിൽ ശസ്‌ത്ര​ക്രിയ നടത്തു​ന്ന​തി​ലെ അപകടം മററ്‌ രോഗി​ക​ളിൽ നടത്തു​ന്ന​തി​നേ​ക്കാൾ അത്രയ​ധി​ക​മൊ​ന്നു​മല്ല” എന്ന തീരു​മാ​ന​ത്തി​ലാണ്‌ അദ്ദേഹം എത്തി​ച്ചേർന്നത്‌.⁶ സാക്ഷി​ക​ളിൽ നടത്തപ്പെട്ട ചില സുപ്ര​ധാന ശസ്‌ത്ര​ക്രി​യ​ക​ളെ​പ്പ​ററി കംബോ​റി​സും,⁷ റിപ്പോർട്ടു ചെയ്‌തു. അവരിൽ പലരും “രക്തം സ്വീക​രി​ക്കാൻ വിസമ്മ​തി​ച്ച​തി​നാൽ ചില അത്യാ​വ​ശ്യ​മായ ശസ്‌ത്ര​ക്രി​യകൾ നിഷേ​ധി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​വ​രാ​യി​രു​ന്നു.” “ഓപ്പ​റേഷൻ മുറി​യിൽ എന്തുതന്നെ സംഭവി​ച്ചാ​ലും തങ്ങളുടെ മതവി​ശ്വാ​സം ആദരി​ക്ക​പ്പെ​ടു​മെന്ന്‌ ചികിത്സ തുടങ്ങു​ന്ന​തിന്‌ മുമ്പു​തന്നെ അവർക്ക്‌ ഉറപ്പു നൽക​പ്പെട്ടു. ഈ നയം നിമിത്തം അസുഖ​ക​ര​മായ ഫലങ്ങ​ളൊ​ന്നും ഉണ്ടായില്ല” എന്ന്‌ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

രോഗി യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളിൽ ഒരാളാ​യി​രി​ക്കു​മ്പോൾ തീരു​മാ​ന​ത്തേ​ക്കാ​ളും അധിക​മാ​യി മനസ്സാക്ഷി ചിത്ര​ത്തി​ലേക്ക്‌ കടന്നു​വ​രു​ന്നു. ഡോക്ട​റു​ടെ മനസ്സാ​ക്ഷി​യെ​പ്പ​ററി മാത്ര​മാ​യി നമുക്ക്‌ ചിന്തി​ക്കാൻ കഴിയു​ക​യില്ല. രോഗി​യു​ടെ മനസ്സാക്ഷി സംബന്ധി​ച്ചെന്ത്‌? യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ ജീവൻ രക്തത്താൽ പ്രതി​നി​ധാ​നം ചെയ്യ​പ്പെ​ടു​ന്ന​താ​യും ദൈവ​ത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ദാനമാ​യും വീക്ഷി​ക്കു​ന്നു. ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ “രക്തത്തിൽനിന്ന്‌ ഒഴിഞ്ഞി​രി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നുള്ള” ബൈബി​ളി​ന്റെ കല്‌പന അവർ വിശ്വ​സി​ക്കു​ന്നു (പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 15:28, 29).⁸ അതു​കൊണ്ട്‌ ഒരു ഡോക്ടർ അധികാ​ര​പൂർവ്വം ആഴമാ​യ​തും ദീർഘ​കാ​ല​മാ​യി നിലനിൽക്കു​ന്ന​തു​മായ അത്തരം ബോദ്ധ്യ​ങ്ങൾ ലംഘി​ക്കു​ന്നു​വെ​ങ്കിൽ അതിന്റെ ഫലം ഭയങ്കര​മാ​യി​രി​ക്കാം. “ഒരുവനെ തന്റെ മനസ്സാ​ക്ഷിക്ക്‌ എതിരാ​യി പ്രവർത്തി​ക്കാൻ നിർബ്ബ​ന്ധി​ക്കു​ന്നത്‌ മാനുഷ മാന്യ​തക്ക്‌ ഏൽപ്പി​ക്കുന്ന ഏററം വേദനാ​ജ​ന​ക​മായ പ്രഹര​മാണ്‌,” എന്ന്‌ പോപ്പ്‌ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ നിരീ​ക്ഷി​ച്ചു. “ഒരർത്ഥ​ത്തിൽ അതു ശാരീ​രി​ക​മായ മരണ​ത്തേ​ക്കാൾ അല്ലെങ്കിൽ കൊല​പാ​ത​ക​ത്തേ​ക്കാൾ ഹീനമാണ്‌.”⁹

യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ മതപര​മായ കാരണ​ങ്ങ​ളാൽ രക്തം സ്വീക​രി​ക്കാൻ വിസമ്മ​തി​ക്കു​മ്പോൾ സാക്ഷികൾ അല്ലാത്ത കൂടുതൽ കൂടുതൽ രോഗി​കൾ എയ്‌ഡ്‌സ്‌, നോൺ-ബി ഹെപ്പ​റൈ​റ​റ​റിസ്‌, രോഗ പ്രതി​രോധ വ്യവസ്ഥ​യി​ലെ പ്രതി​പ്ര​വർത്തനം എന്നിവ പോലുള്ള അപകടം നിമിത്തം രക്തം ഒഴിവാ​ക്കു​ന്ന​തി​നെ തെര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കു​ന്നു. അത്തരം അപകടങ്ങൾ ലഭിക്കാ​വുന്ന പ്രയോ​ജ​ന​ങ്ങ​ളോ​ടുള്ള താരത​മ്യ​ത്തിൽ നിസ്സാ​ര​മാ​ണോ എന്നതു സംബന്ധിച്ച്‌ നമുക്ക്‌ നമ്മുടെ വീക്ഷണം അവരുടെ മുമ്പാകെ അവതരി​പ്പി​ക്കാം. എന്നാൽ അമേരി​ക്കൻ മെഡിക്കൽ അസ്സോ​സി​യേഷൻ ചൂണ്ടി​ക്കാ​ണി​ക്കു​ന്ന​തു​പോ​ലെ “ഡോക്ടർ ശുപാർശ ചെയ്‌ത ചികി​ത്സാ​രീ​തി​യോ ഓപ്പ​റേ​ഷ​നോ വേണമോ അതോ അതു കൂടാതെ കഴിയ​ണ​മോ എന്നതു സംബന്ധിച്ച്‌ അന്തിമ തീരു​മാ​നം കൈ​ക്കൊ​ള്ളേ​ണ്ടത്‌ രോഗി​യാണ്‌. നിയമം അംഗീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തും ഒരു വ്യക്തിക്ക്‌ സ്വാഭാ​വി​ക​മാ​യി​ട്ടു​ള്ള​തു​മായ അവകാശം അത്ര​ത്തോ​ള​മുണ്ട്‌.”¹⁰

ഇതി​നോട്‌ ബന്ധപ്പെട്ട്‌ “രക്തപ്പകർച്ച സ്വീക​രി​ക്കാത്ത രക്തചോർച്ച നിമിത്തം മരിക്കാൻ തീരു​മാ​നിച്ച ഒരു സാക്ഷി​യു​ടെ” അപകട⁄പ്രയോജന പ്രശ്‌നം മാക്‌ളിൻ¹¹ ശ്രദ്ധക്ക്‌ വിഷയീ​ഭ​വി​പ്പി​ച്ചു. ഒരു വൈദ്യ​വി​ദ്യാർത്ഥി ഇപ്രകാ​രം പറഞ്ഞു: “അയാളു​ടെ ചിന്താ​പ്ര​ക്രിയ കുററ​മ​റ​റ​താ​യി​രു​ന്നു. മതപര​മായ വിശ്വാ​സങ്ങൾ ലഭ്യമായ ഏക ചികി​ത്സാ​രീ​തിക്ക്‌ എതിരാ​യി​രി​ക്കു​മ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക്‌ എന്തു ചെയ്യാൻ കഴിയും?” മാക്‌ളിൻ ഇപ്രകാ​രം ന്യായ​വാ​ദം ചെയ്‌തു: “ഈ മനുഷ്യൻ കാണി​ക്കു​ന്നത്‌ പിശകാണ്‌ എന്ന്‌ നമുക്ക്‌ ഉറച്ച വിശ്വാ​സ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നേ​ക്കാം. എന്നാൽ രക്തപകർച്ച സ്വീക​രി​ക്കു​ന്നത്‌ . . . നിത്യ​നാ​ശ​ത്തിന്‌ ഇടയാ​ക്കി​യേ​ക്കാം എന്നാണ്‌ യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ വിശ്വ​സി​ക്കു​ന്നത്‌. വൈദ്യ​ശാ​സ്‌ത്ര രംഗത്ത്‌ അപകട-പ്രയോ​ജന അപഗ്ര​ഥനം നാം നടത്താ​റുണ്ട്‌. എന്നാൽ ഭൂമി​യിൽ ശേഷി​ച്ചി​രി​ക്കുന്ന ജീവി​ത​വും നിത്യ​നാ​ശ​വു​മാ​യി തട്ടിച്ചു നോക്കു​മ്പോൾ ആ അപഗ്ര​ഥനം മറെറാ​രു വീക്ഷണ കോണ​ത്തിൽ നിന്നാ​യി​രി​ക്കേ​ണ്ടി​വ​രു​ന്നു.”¹¹

ആശ്രി​ത​രു​ടെ സുരക്ഷി​ത​ത്വം ഉറപ്പാ​ക്കു​ന്ന​തി​ന്റെ താല്‌പ​ര്യം വിശേ​ഷ​വൽക്ക​രി​ക്കാൻ വെർസി​ല്ലോ​യും ഡൂപ്രേയും¹² ജേർണ​ലി​ന്റെ ഈ ലക്കത്തിൽ ഇൻ റേ ഓസ്‌ബോൺ പരാമർശി​ക്കു​ന്നു. എന്നാൽ ആ കേസ്സിൽ എന്ത്‌ തീർപ്പാണ്‌ കൽപ്പി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടത്‌. അത്‌ ഗുരു​ത​ര​മാ​യി പരി​ക്കേ​റ​റ​വ​നും രണ്ടു കൊച്ചു​കു​ട്ടി​കൾ ഉള്ളവനു​മായ ഒരു പിതാ​വി​നെ സംബന്ധി​ക്കു​ന്ന​താ​യി​രു​ന്നു. അയാൾ മരിച്ചാൽ ബന്ധുക്കൾ ആ കുട്ടി​ക​ളു​ടെ ഭൗതി​ക​വും ആത്മീയ​വു​മായ ആവശ്യങ്ങൾ നിറ​വേ​റ​റി​ക്കൊ​ള്ളു​മെ​ന്നാണ്‌ കോടതി തീരു​മാ​നി​ച്ചത്‌. അതു​കൊണ്ട്‌ സമീപ​കാ​ല​ങ്ങ​ളിൽ നടന്ന മററു കേസുകളുടെ¹³ കാര്യ​ത്തി​ലെ​ന്ന​പോ​ലെ ചികിത്സ സംബന്ധിച്ച രോഗി​യു​ടെ തീരു​മാ​നത്തെ മറിക​ട​ക്കേ​ണ്ട​കാ​ര​ണ​മൊ​ന്നും കോടതി കണ്ടില്ല; രോഗിക്ക്‌ തികച്ചും അസ്വീ​കാ​ര്യ​മായ ചികിത്സ നടത്താൻ അധികാ​ര​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന​തിന്‌ നിയമ​പ​ര​മായ ഇടപെ​ട​ലി​ന്റെ ആവശ്യ​വും കോടതി കണ്ടില്ല.¹⁴ മററു ചികി​ത്സ​ക​ളി​ലൂ​ടെ രോഗി സൗഖ്യം പ്രാപി​ക്കു​ക​യും തന്റെ കുടും​ബ​ത്തി​നു​വേണ്ടി കരുതു​ന്ന​തിൽ തുടരു​ക​യും ചെയ്‌തു.

ഭിഷഗ്വ​രൻമാർ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ച്ചി​ട്ടു​ള്ള​തും അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കാ​നി​ട​യു​ള്ള​തു​മായ മിക്ക കേസ്സു​ക​ളും രക്തം കൂടാതെ കൈകാ​ര്യം ചെയ്യാൻ കഴിയും എന്നത്‌ വാസ്‌ത​വ​മല്ലേ? നാം പഠിച്ചി​ട്ടു​ള്ള​തും നമുക്ക്‌ നന്നായി അറിയാ​വു​ന്ന​തു​മായ കാര്യങ്ങൾ വൈദ്യ​ശാ​സ്‌ത്ര പ്രശ്‌ന​ങ്ങ​ളു​മാ​യേ ബന്ധപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു​ള്ളു. എന്നാൽ രോഗി​കൾ വ്യക്തി​ക​ളാണ്‌; അവരുടെ മൂല്യ​ങ്ങ​ളും ലക്ഷ്യങ്ങ​ളും അവഗണി​ക്ക​പ്പെ​ടാ​വു​ന്ന​വയല്ല. അവരെ സംബന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം ജീവിതം അർത്ഥവ​ത്താ​ക്കി​ത്തീർക്കുന്ന അവരുടെ സ്വന്തം മുൻഗ​ണ​ന​ക​ളെ​ക്കു​റി​ച്ചും ധാർമ്മി​ക​ത​യെ​ക്കു​റി​ച്ചും മനസ്സാ​ക്ഷി​യെ​ക്കു​റി​ച്ചും അവർക്കു തന്നെയാണ്‌ ഏററം നന്നായി അറിയാ​വു​ന്നത്‌.

സാക്ഷി​ക​ളാ​യ രോഗി​ക​ളു​ടെ മതപര​മായ മനസ്സാ​ക്ഷി​യെ ആദരി​ക്കു​ന്നത്‌ നമ്മുടെ പ്രാപ്‌തി​ക​ളോ​ടുള്ള ഒരു വെല്ലു​വി​ളി​യാ​യി​രു​ന്നേ​ക്കാം. എന്നാൽ നാം ഈ വെല്ലു​വി​ളി​കളെ നേരി​ടു​മ്പോൾ നാം എല്ലാവ​രും താലോ​ലി​ക്കുന്ന മൂല്യ​വ​ത്തായ സ്വാത​ന്ത്ര്യ​ങ്ങൾക്ക്‌ നാം അടിവ​ര​യി​ടു​ന്നു. ജോൺ സ്‌ററൂ​വാർട്ട്‌ മിൽ ഉചിത​മാ​യി എഴുതി​യ​തു​പോ​ലെ: “ഈ സ്വാത​ന്ത്ര്യ​ങ്ങൾ പൊതു​വേ മാനി​ക്ക​പ്പെ​ടാത്ത യാതൊ​രു സമൂഹ​വും, അതിന്റെ ഭരണം ഏതു രൂപത്തി​ലു​ള്ള​താ​യി​രു​ന്നാ​ലും, സ്വത​ന്ത്രമല്ല . . . ഓരോ വ്യക്തി​യും തന്റെ സ്വന്തം ആരോ​ഗ്യ​ത്തി​ന്റെ, അതു ശാരീ​രി​ക​മോ മാനസ്സി​ക​മോ ആത്മീയ​മോ ആയിരു​ന്നാ​ലും, സംരക്ഷ​ക​നാണ്‌. തങ്ങൾക്ക്‌ ശരി​യെന്ന്‌ തോന്നും​വി​ധം ജീവി​ക്കാൻ മററു​ള്ള​വരെ അനുവ​ദി​ക്കു​ന്ന​തി​നാ​ലാണ്‌, ഓരോ​രു​ത്ത​രും മററു​ള്ള​വർക്ക്‌ ശരി​യെന്നു തോന്നുന്ന വിധത്തിൽ ജീവി​ക്കാൻ അവരെ നിർബ്ബ​ന്ധി​ക്കു​ന്ന​തി​നേ​ക്കാ​ളും മനുഷ്യ​വർഗ്ഗ​ത്തിന്‌ നേട്ടമു​ള്ളത്‌.”¹⁵

1. Appelbaum PS, Roth LH: Patients who refuse treatment in medical hospitals. JAMA 1983; 250:1296-1301.

2. Macklin R: The inner workings of an ethics committee: Latest battle over Jehovah’s Witnesses. Hastings Cent Rep 1988; 18(1):15-20.

3. Bouvia v Superior Court, 179 Cal App 3d 1127, 225 Cal Rptr 297 (1986); In re Brown, 478 So 2d 1033 (Miss 1985).

4. In re Storar, 438 NYS 2d 266, 273, 420 NE 2d 64, 71 (NY 1981).

5. Rivers v Katz, 504 NYS 2d 74, 80 n 6, 495 NE 2d 337, 343 n 6 (NY 1986).

6. Dixon JL, Smalley MG: Jehovah’s Witnesses. The surgical/ethical challenge. JAMA 1981; 246:2471-2472.

7. Kambouris AA: Major abdominal operations on Jehovah’s Witnesses. Am Surg 1987; 53:350-356.

8. Jehovah’s Witnesses and the Question of Blood. Brooklyn, NY, Watchtower Bible and Tract Society, 1977, pp 1-64.

9. Pope denounces Polish crackdown. NY Times, January 11, 1982, p A9.

10. Office of the General Counsel: Medicolegal Forms with Legal Analysis. Chicago, American Medical Association, 1973, p 24.

11. Kleiman D: Hospital philosopher confronts decisions of life. NY Times, January 23, 1984, pp B1, B3.

12. Vercillo AP, Duprey SV: Jehovah’s Witnesses and the transfusion of blood products. NY State J Med 1988; 88:000-000.

13. Wons v Public Health Trust, 500 So 2d 679 (Fla Dist Ct App) (1987); Randolph v City of New York, 117 AD 2d 44, 501 NYS 2d 837 (1986); Taft v Taft, 383 Mass 331, 446 NE 2d 395 (1983).

14. In re Osborne, 294 A 2d 372 (DC Ct App 1972).

15. Mill JS: On liberty, in Adler MJ (ed): Great Books of the Western World. Chicago, Encyclopaedia Britannica, Inc, 1952, vol 43, p 273. (g89 2/22)