‘സംഭവി​ക്കാ​നി​രി​ക്കു​ന്നത്‌ മുൻകൂ​ട്ടി​ക്കാ​ണാ​നുള്ള’ ജ്ഞാനം

“അവർ സുബോ​ധ​വും വിവേ​ക​വും നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ജനമാ​കു​ന്നു. അവർ ജ്ഞാനി​ക​ളാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കിൽ, ഇതു ഗ്രഹി​ക്കു​ക​യും തങ്ങൾക്കു സംഭവി​ക്കാ​നി​രി​ക്കു​ന്നതു മുൻകൂ​ട്ടി​ക്കാ​ണു​ക​യും ചെയ്യു​മാ​യി​രു​ന്നു.”—ആവർത്ത​ന​പു​സ്‌തകം 32:28, 29, ബെക്ക്‌.

വാഗ്‌ദത്ത ദേശത്തി​ന്റെ അതിർത്തി​യിൽ നിന്ന ഇസ്രാ​യേ​ല്യ​രോ​ടു മോശെ പറഞ്ഞ വാക്കു​ക​ളാണ്‌ ഇവ. അവർ യഹോ​വയെ ഉപേക്ഷി​ക്കു​ക​യും തങ്ങളുടെ പ്രവൃ​ത്തി​ക​ളു​ടെ അനന്തര​ഫ​ല​ങ്ങളെ കുറിച്ച്‌ ഒട്ടും​തന്നെ ചിന്തി​ക്കാ​തി​രി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്ന ഒരു കാലത്തെ കുറിച്ച്‌ മോശെ മുൻകൂ​ട്ടി​പ്പ​റ​യു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. തുടർന്നുള്ള നൂറ്റാ​ണ്ടു​ക​ളിൽ, ഇസ്രാ​യേ​ല്യർ—അനേകം രാജാ​ക്ക​ന്മാർ ഉൾപ്പെടെ—ദൈവ​ത്തി​ന്റെ മുന്നറി​യി​പ്പു​കളെ അവഗണി​ച്ചു.

ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, യഹോ​വയെ അല്ലാതെ മറ്റു ദൈവ​ങ്ങളെ ആരാധി​ക്കുന്ന ആരെയും വിവാഹം കഴിക്ക​രുത്‌ എന്ന ദിവ്യ​നി​യമം ശലോ​മോന്‌ അറിയാ​മാ​യി​രു​ന്നു. (ആവർത്ത​ന​പു​സ്‌തകം 7:1-4) എന്നിരു​ന്നാ​ലും, അദ്ദേഹ​ത്തിന്‌ “അനവധി വിദേശ ഭാര്യ​മാർ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു.” (1 രാജാ​ക്ക​ന്മാർ 11:1, NW) ഫലമോ? ബൈബിൾ രേഖ പറയുന്നു: “ശലോ​മോൻ വയോ​ധി​ക​നാ​യ​പ്പോൾ ഭാര്യ​മാർ അവന്റെ ഹൃദയത്തെ അന്യ​ദേ​വ​ന്മാ​രി​ലേക്കു വശീക​രി​ച്ചു; അവന്റെ ഹൃദയം അവന്റെ അപ്പനായ ദാവീ​ദി​ന്റെ ഹൃദയം​പോ​ലെ തന്റെ ദൈവ​മായ യഹോ​വ​യി​ങ്കൽ ഏകാ​ഗ്ര​മാ​യി​രു​ന്നില്ല.” (1 രാജാ​ക്ക​ന്മാർ 11:4) ജ്ഞാനി ആയിരു​ന്നെ​ങ്കി​ലും, താൻ ദൈവ​കൽപ്പന അനുസ​രി​ക്കാ​തി​രു​ന്നാൽ ‘എന്തു സംഭവി​ക്കു​മെന്നു മുൻകൂ​ട്ടി​ക്കാ​ണാ​നുള്ള’ സുബോ​ധം ശലോ​മോന്‌ ഇല്ലാ​തെ​പോ​യി.

നമ്മെ സംബന്ധി​ച്ചോ? ജീവി​ത​ത്തി​ലെ തീരു​മാ​ന​ങ്ങൾക്കു മുന്ന​മേ​തന്നെ വേണ്ടത്ര ശ്രദ്ധ കൊടു​ക്കു​ന്നെ​ങ്കിൽ വേദനാ​ക​ര​മായ അനേകം സാഹച​ര്യ​ങ്ങ​ളും നമുക്ക്‌ ഒഴിവാ​ക്കാ​നാ​കും. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, “ജഡത്തി​ലെ​യും ആത്മാവി​ലെ​യും സകല കന്മഷവും നീക്കി നമ്മെത്തന്നേ വെടിപ്പാ”ക്കാൻ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കളെ ബുദ്ധി​യു​പ​ദേ​ശി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. (2 കൊരി​ന്ത്യർ 7:1) ഇതു ജ്ഞാനപൂർവ​ക​മായ ഒരു നടപടി​യാണ്‌. എന്നിരു​ന്നാ​ലും, പൗലൊ​സി​ന്റെ ആ ബുദ്ധി​യു​പ​ദേശം നിരസി​ച്ചാൽ എന്തു സംഭവി​ച്ചേ​ക്കാം എന്നു മുൻകൂ​ട്ടി​ക്കാ​ണാ​നുള്ള സുബോ​ധം അനേകർക്കു​മില്ല. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, തങ്ങൾ പക്വമ​തി​ക​ളും അറിവു​ള്ള​വ​രു​മാ​യി കണക്കാ​ക്ക​പ്പെ​ടും എന്നു ചിന്തി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ അനേകം ചെറു​പ്പ​ക്കാ​രും തങ്ങളുടെ ശരീര​ങ്ങളെ പുകയി​ല​യു​ടെ ഉപയോ​ഗ​ത്താൽ ദുഷി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. അതിന്റെ ഫലമായി നിരവധി പേർ ഹൃദയ​സം​ബ​ന്ധ​മായ തകരാ​റു​കൾ, ശ്വാസ​കോശ അർബുദം, എംഫി​സിമ എന്നിവ​യ്‌ക്ക്‌ ഇരകളാ​യി​ത്തീ​രു​ന്നത്‌ എത്ര ദുഃഖ​ക​ര​മാണ്‌!

നമ്മുടെ തീരു​മാ​ന​ങ്ങ​ളു​ടെ​യും ചെയ്‌തി​ക​ളു​ടെ​യും അനന്തര​ഫ​ല​ങ്ങൾക്ക്‌ ഗൗരവ​മായ പരിഗണന കൊടു​ക്കു​ന്നതു വളരെ പ്രധാ​ന​മാണ്‌. നല്ല കാരണ​ത്തോ​ടെ പൗലൊസ്‌ എഴുതി: “മനുഷ്യൻ വിതെ​ക്കു​ന്നതു തന്നേ കൊയ്യും. ജഡത്തിൽ വിതെ​ക്കു​ന്നവൻ ജഡത്തിൽനി​ന്നു നാശം കൊയ്യും; ആത്മാവിൽ വിതെ​ക്കു​ന്നവൻ ആത്മാവിൽനി​ന്നു നിത്യ​ജീ​വനെ കൊയ്യും.”—ഗലാത്യർ 6:7, 8.