നിങ്ങളു​ടെ സംസാരം മുറി​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന​തോ സുഖ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന​തോ?

പ്രയാ​സ​മേ​റിയ ഈ നാളു​ക​ളിൽ അനേക​മാ​ളു​ക​ളും “ഹൃദയം നുറു​ങ്ങി​യവ”രും “മനസ്സു തകർന്നവ”രുമാണ്‌ എന്നത്‌ ഒട്ടും​തന്നെ അതിശ​യ​ക​രമല്ല. (സങ്കീർത്തനം 34:18) അതു​കൊണ്ട്‌, അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലൊ​സി​ന്റെ വാക്കു​ക​ളിൽ പറഞ്ഞാൽ, “വിഷാദ ദേഹി​ക​ളോട്‌ സമാശ്വാ​സ​ക​ര​മാ​യി സംസാരി”ക്കേണ്ടതി​ന്റെ​യും ‘ബലഹീ​നരെ താങ്ങേണ്ട’തിന്റെ​യും വർധിച്ച ആവശ്യം ഇന്നുണ്ട്‌. (1 തെസ്സ​ലൊ​നീ​ക്യർ 5:14, NW) എന്നാൽ സഹമനു​ഷ്യൻ നമ്മെ എതിർക്കു​ക​യോ ഗുരു​ത​ര​മായ തെറ്റു ചെയ്യു​ക​യോ ആണെങ്കി​ലോ? അത്തരം സാഹച​ര്യ​ങ്ങ​ളിൽ, വ്യക്തിയെ പരുക്കൻ രീതി​യിൽ തിരു​ത്തു​ന്ന​തിൽ നമുക്കു ന്യായം തോന്നി​യേ​ക്കാം. എന്നിരു​ന്നാ​ലും, ജാഗ്രത ആവശ്യ​മാണ്‌. ബുദ്ധ്യു​പ​ദേശം ആവശ്യ​മാ​യി​രി​ക്കുന്ന അവസര​ങ്ങ​ളിൽ പോലും, മയമി​ല്ലാ​തെ നൽകി​യാൽ, അത്‌ ഹാനി​കരം ആയിരു​ന്നേ​ക്കാം. സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 12:18 പ്രസ്‌താ​വി​ക്കു​ന്നു: “വാളു​കൊ​ണ്ടു കുത്തും​പോ​ലെ മൂർച്ച​യാ​യി സംസാ​രി​ക്കു​ന്നവർ ഉണ്ട്‌.”

ആയതി​നാൽ, തിരുത്തൽ നൽകു​മ്പോ​ഴോ തെറ്റി​ദ്ധാ​രണ കൈകാ​ര്യം ചെയ്യു​മ്പോ​ഴോ സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 12:18-ന്റെ രണ്ടാം ഭാഗം ഓർക്കു​ന്നതു മർമ​പ്ര​ധാ​ന​മാണ്‌: “ജ്ഞാനി​ക​ളു​ടെ നാവോ സുഖ​പ്രദം.” ‘മറ്റുള്ളവർ എന്നെ എപ്രകാ​രം തിരു​ത്താ​നാണ്‌ ഞാൻ ആഗ്രഹി​ക്കുക’ എന്ന്‌ എല്ലായ്‌പോ​ഴും സ്വയം ചോദി​ക്കുക. വിമർശ​ന​ത്തെ​ക്കാൾ പ്രോ​ത്സാ​ഹ​ന​ത്തോ​ടാണ്‌ നമ്മിൽ മിക്കവ​രും ക്രിയാ​ത്മ​ക​മാ​യി പ്രതി​ക​രി​ക്കു​ന്നത്‌. അതു​കൊണ്ട്‌ അഭിന​ന്ദി​ക്കു​ന്ന​തിൽ പിശുക്ക്‌ കാണി​ക്കാ​തി​രി​ക്കുക. [നമ്മോട്‌] തെറ്റു​ചെ​യ്യു​ന്നവൻ അഭിവൃ​ദ്ധി പ്രാപി​ക്കാൻ ഇതു പ്രചോ​ദ​ന​മേ​കും. കൂടാതെ, പ്രദാനം ചെയ്യ​പ്പെ​ടുന്ന സഹായ​ത്തോട്‌ അയാൾ നന്ദിയു​ള്ള​വ​നും ആയിരി​ക്കും.

നമ്മുടെ വാക്കുകൾ എല്ലായ്‌പോ​ഴും മയപ്പെ​ടു​ത്തേ​ണ്ടത്‌ എത്ര പ്രധാ​ന​മാണ്‌! സുഖ​പ്പെ​ടു​ത്തുന്ന വാക്കുകൾ, പിൻവ​രുന്ന പ്രകാരം എഴുതിയ സങ്കീർത്ത​ന​ക്കാ​ര​നെ​പ്പോ​ലെ തോന്നാൻ ശ്രോ​താ​വി​നെ ഇടയാ​ക്കും: “നീതി​മാൻ എന്നെ അടിക്കു​ന്നതു ദയ; അവൻ എന്നെ ശാസി​ക്കു​ന്നതു തലെക്കു എണ്ണ; എന്റെ തല അതിനെ വിലക്കാ​തി​രി​ക്കട്ടെ.”—സങ്കീർത്തനം 141:5.