അവ നിശബ്ദം തങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാ​വി​നെ സ്‌തു​തി​ക്കു​ന്നു

സൂര്യാ​സ്‌ത​മ​യങ്ങൾ സ്വതവേ വർണോ​ജ്വ​ല​മാണ്‌. എന്നാൽ ഇറ്റലി​യി​ലെ റ്റുസ്‌ക​നി​ലുള്ള ആപ്യവൻ മലകളി​ലെ ഈ പ്രത്യേക മലയ്‌ക്കു പിന്നിൽ സൂര്യൻ താഴു​ന്നത്‌ തികച്ചും അനുപ​മ​മായ ഒരു ദൃശ്യം​ത​ന്നെ​യാണ്‌.

ദൂരെ​നി​ന്നു നോക്കു​മ്പോൾ, സൂര്യൻ മലയ്‌ക്കു പിന്നിൽ താഴു​ന്നു​വെന്നല്ല, അതി​ലേക്കു വീഴു​ക​യാ​ണന്നേ തോന്നൂ. എന്തു​കൊണ്ട്‌? എന്തെന്നാൽ മലയുടെ ശിഖര​ത്തിന്‌ കൊത്തി​യു​ണ്ടാ​ക്കി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു സ്വാഭാ​വിക കമാനം ഉണ്ട്‌. ഈ മുനമ്പിന്‌ ഒരു പേരു കിട്ടി​യി​ട്ടുണ്ട്‌—മൊൻഡെ ഫൊറാ​റ്റൊ, അതായത്‌ സുഷി​രിത മല. ഭൂമി സൂര്യനു ചുറ്റും കറങ്ങു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌, കമാന​ത്തി​ലൂ​ടെ നോക്കു​ന്ന​വർക്കു വർഷത്തിൽ രണ്ടു പ്രാവ​ശ്യ​മേ മൊൻഡെ ഫൊറാ​റ്റൊ​യി​ലേക്കു സൂര്യൻ വീഴു​ന്ന​താ​യുള്ള മിഥ്യാ​ദർശനം ലഭിക്കു​ക​യു​ള്ളൂ.

സൃഷ്ടി​ക​ളു​ടെ മറ്റു സവി​ശേ​ഷ​ത​കൾപോ​ലെ, അചേതന ആകാശം അതിന്റെ സ്രഷ്ടാ​വി​നെ സ്‌തു​തി​ക്കു​ന്നു. എങ്ങനെ? ഒരു മനോഹര ഛായാ​ചി​ത്രം അതു വരച്ച ചിത്ര​കാ​രനു സ്‌തുതി കരേറ്റു​ന്ന​തു​പോ​ലെ. ഫലത്തിൽ, ആകാശ​ഗോ​ളങ്ങൾ യഹോ​വ​യു​ടെ ശക്തി​യെ​യും ജ്ഞാന​ത്തെ​യും ഗാംഭീ​ര്യ​ത്തെ​യും വിളി​ച്ചോ​തു​ന്നു. സങ്കീർത്ത​ന​ക്കാ​രൻ പറഞ്ഞതു​പോ​ലെ, “ആകാശം ദൈവ​ത്തി​ന്റെ മഹത്വത്തെ വർണ്ണി​ക്കു​ന്നു; ആകാശ​വി​താ​നം അവന്റെ കൈ​വേ​ലയെ പ്രസി​ദ്ധ​മാ​ക്കു​ന്നു.” (സങ്കീർത്തനം 19:1; 69:34) സൂര്യ​നും മറ്റ്‌ അചേതന ഗോള​ങ്ങ​ളും അവയുടെ സ്രഷ്ടാ​വി​നെ സ്‌തു​തി​ക്കു​ന്നെ​ങ്കിൽ, നാമെ​ത്ര​യ​ധി​കം അങ്ങനെ ചെയ്യേ​ണ്ട​താണ്‌!—സങ്കീർത്തനം 148:1, 3, 12, 13.