അദ്ദേഹം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്‌ഠ​മായ നാമം ഉപയോ​ഗി​ച്ച​തി​ന്റെ കാരണം

“എന്റെ വിമർശ​ക​രിൽ ഒരാൾ പറയു​ന്ന​ത​നു​സ​രിച്ച്‌, നൂറ്റാ​ണ്ടു​ക​ളോ​ളം പരമ്പരാ​ഗ​ത​മാ​യി ഉപയോ​ഗി​ച്ചു​വന്ന ‘കർത്താവ്‌’ എന്ന തുല്യ​പ​ദ​ത്തി​നു​പ​കരം ‘യഹോവ’ എന്ന പദം ഉൾപ്പെ​ടു​ത്തി​യ​തിൽ ഞാൻ പാപം ചെയ്‌തി​രി​ക്കു​ന്നു.”

ജെ. ജെ. സ്റ്റ്യുവാർട്ട്‌ പെറോൺ നിർവ​ഹിച്ച, സങ്കീർത്ത​ന​പു​സ്‌ത​ക​ത്തി​ന്റെ, പരിഭാ​ഷ​യു​ടെ രണ്ടാം പതിപ്പി​ന്റെ ആമുഖ​ത്തി​ലെ അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ അഭി​പ്രാ​യ​മാ​യി​രു​ന്നു അത്‌. അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ പരിഭാഷ ആദ്യം പ്രസി​ദ്ധീ​ക​രി​ച്ചത്‌ 1864-ൽ ആയിരു​ന്നു. ആ പരിഭാ​ഷ​യിൽ ദൈവ​നാ​മം ഉപയോ​ഗി​ച്ച​തി​നെ, 1864 ജൂലൈ 2-ലെ സാറ്റർഡേ റിവ്യൂ​വിൽ എഴുതവേ, നിരൂ​പകർ എതിർത്തു. യഹൂദ​പ്പ​ള്ളി​ക​ളി​ലോ ക്രിസ്‌തീയ പള്ളിക​ളി​ലോ അത്‌ മേലാൽ ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ന്നില്ല എന്നതാ​യി​രു​ന്നു കാരണം. യഹോവ എന്ന നാമം യഹൂദ​ന്മാ​രോ​ടു വളരെ അടുത്തു ബന്ധപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്ന​താ​യും അതു​കൊണ്ട്‌ “പ്രാ​ദേ​ശി​ക​മോ ദേശീ​യ​മോ ആയി യാതൊ​രു ബന്ധവു​മി​ല്ലാത്ത” “കർത്താവ്‌” അല്ലെങ്കിൽ “ദൈവം” എന്നതു പോലുള്ള മറ്റൊരു പദം ഉപയോ​ഗി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നും അദ്ദേഹം അവകാ​ശ​പ്പെട്ടു.

ഈ വാദങ്ങ​ളോ​ടു പെറോൺ യോജി​ച്ചില്ല. കാരണം അദ്ദേഹം, മനുഷ്യ​നുള്ള ദൈവ​ത്തി​ന്റെ വെളി​പാ​ടി​ലെ “ഒരൊറ്റ അക്ഷരം പോലും നീക്കി​ക്ക​ള​യാൻ ആഗ്രഹി”ച്ചില്ല. എബ്രായ ദിവ്യ​നാ​മം “കർത്താവ്‌” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യുന്ന പരിഭാ​ഷകർ രണ്ട്‌ എബ്രായ പദങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാ​സം വേർതി​രി​ച്ച​റി​യാൻ പരാജ​യ​പ്പെ​ടു​ന്ന​താ​യി അദ്ദേഹം ഉചിത​മാ​യി​ത്തന്നെ തറപ്പി​ച്ചു​പ​റഞ്ഞു.

കൂടു​ത​ലാ​യി, ദിവ്യ​നാ​മ​ത്തി​ന്റെ പുനഃ​സ്ഥി​തീ​ക​ര​ണത്തെ അനുകൂ​ലിച്ച യോഗ്യ​രായ പ്രാമാ​ണി​കർ ഉണ്ടെന്നു പെറോൺ തറപ്പി​ച്ചു​പ​റഞ്ഞു. പ്രസിദ്ധ ആംഗലേയ കവിയായ സാമു​വേൽ ടേയ്‌ലർ കോൾറി​ഡ്‌ജി​നെ അദ്ദേഹം ഉദ്ധരിച്ചു:

“മൂലമ​ല്ലാത്ത, സെപ്‌റ്റു​വ​ജിൻറ്‌ എന്ന മാധ്യ​മ​ത്തി​ലൂ​ടെ, ഇംഗ്ലീ​ഷി​ലേ​ക്കുള്ള എബ്രാ​യ​യു​ടെ പരിഭാഷ എന്തിനു തുടരണം? യഹോവ എന്ന എബ്രായ പദം നാം സ്വീക​രി​ച്ചി​ട്ടി​ല്ലേ? സെപ്‌റ്റു​വ​ജിൻറി​ലെ Κύριος അഥവാ കർത്താവ്‌ ഒട്ടനവധി സന്ദർഭ​ങ്ങ​ളിൽ, യഹോവ എന്ന എബ്രായ പദത്തിനു പകരമുള്ള ഗ്രീക്കു വാക്കല്ലേ? അപ്പോൾപ്പി​ന്നെ, എന്തു​കൊണ്ട്‌ ആദ്യപദം പുനഃ​സ്ഥി​തീ​ക​രി​ച്ചു​കൂ​ടാ; പഴയനി​യ​മ​ത്തിൽ യഹോവ എന്ന പദം യഹോവ എന്നുതന്നെ ഉപയോ​ഗി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ എന്തു​കൊണ്ട്‌ വിശ്വ​സ്‌ത​മാ​യി വിവർത്തനം ചെയ്‌തു​കൂ​ടാ; പുതി​യ​നി​യ​മ​ത്തിൽ, പഴയനി​യ​മത്തെ പരാമർശി​ക്കുന്ന ഓരോ വാക്യ​വും പരാമർശി​ക്ക​പ്പെട്ട ആ വാക്യ​ത്തിൽ ആ എബ്രായ പദം ഉപയോ​ഗി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ എന്തു​കൊണ്ട്‌ പരിഭാ​ഷ​പ്പെ​ടു​ത്തി​ക്കൂ​ടാ?”

എബ്രായ ചതുരാ​ക്ഷ​രി​യു​ടെ യഥാർഥ ഉച്ചാരണം നഷ്ടപ്പെ​ട്ടു​പോ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​താ​യി പെറോൺ സമ്മതി​ച്ചു​വെ​ങ്കി​ലും അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ അഭി​പ്രാ​യ​പ്പെട്ടു: “കേവലം അന്ധവി​ശ്വാ​സ​പ​ര​മായ തത്ത്വദീ​ക്ഷ​ക​ളാൽ യഹൂദ സഭയിൽ ആ നാമം ഉപയോ​ഗ​മി​ല്ലാ​ത്ത​താ​യി​ത്തീർന്നു​വെ​ങ്കിൽ, ഗ്രീക്ക്‌, ലാറ്റിൻ പതിപ്പു​ക​ളു​ടെ അനുക​ര​ണാ​ത്മക പകർത്തൽ നിമിത്തം നമ്മുടെ സ്വന്തം [ഇംഗ്ലീഷ്‌] പതിപ്പിൽ ആ പദം നഷ്ടപ്പെ​ട്ടു​പോ​യെ​ങ്കിൽ, ആ ആദിമ ഉപയോ​ഗ​ത്തി​ലേക്കു വീണ്ടും മടങ്ങു​ന്ന​തിന്‌ എതിരായ, പ്രബല​മായ കാരണ​ങ്ങ​ളല്ലവ.” “യഹോവ” എന്ന പദരൂ​പത്തെ പെറോൺ അനുകൂ​ലി​ച്ചു, കാരണം അതു സുപ്ര​സി​ദ്ധ​മാ​യി​രു​ന്നു. അന്നുമു​തൽ, കുറേ​ക്കൂ​ടെ ആധുനി​ക​മായ അനേകം ഭാഷാ​ന്ത​ര​ങ്ങ​ളും ദിവ്യ​നാ​മം ഉപയോ​ഗി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. വിശുദ്ധ തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​ക​ളു​ടെ പുതി​യ​ലോക ഭാഷാ​ന്തരം യഹോവ എന്ന നാമം 7,200-ലധികം പ്രാവ​ശ്യം എബ്രായ തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​ക​ളി​ലും ക്രിസ്‌തീയ ഗ്രീക്കു തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​ക​ളി​ലും ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ന്നു.

പെറോ​ണി​ന്റെ സങ്കീർത്തന പരിഭാ​ഷ​യിൽ, “എബ്രായ ശൈലി​യി​ലും വാക്യാം​ശ​ങ്ങ​ളു​ടെ ഘടനയി​ലും എബ്രായ രൂപ​ത്തോ​ടു അടുത്തു” പറ്റിനിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. സങ്കീർത്തനം 69-ലെ 5-ഉം 6-ഉം വാക്യങ്ങൾ പരിഭാ​ഷ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യ​പ്പോൾ, “ദൈവ”ത്തിനും (എലോ​ഹിം) ‘കർത്താവി’നും (അഡോ​ണൈ) “യഹോവ”യ്‌ക്കും വേണ്ടി​യുള്ള എബ്രായ പദങ്ങൾ വേർതി​രി​ച്ചു​കാ​ണി​ക്കേണ്ട ആവശ്യം അദ്ദേഹം കണ്ടു: “ദൈവമേ [എലോ​ഹിം], അങ്ങ്‌ എന്റെ മടയത്തരം അറിയു​ന്നു, എന്റെ അകൃത്യം അങ്ങയിൽനി​ന്നും മറഞ്ഞി​രി​ക്കു​ന്നു​മില്ല. കർത്താവേ [അഡോ​ണൈ], സൈന്യ​ങ്ങ​ളു​ടെ (ദൈവ​മായ) യഹോവേ, അങ്ങേക്കാ​യി കാത്തി​രി​ക്കു​ന്നവർ എന്നിലൂ​ടെ ലജ്ജിത​രാ​കാ​തി​രി​ക്കട്ടെ. ഇസ്രാ​യേ​ലി​ന്റെ ദൈവമേ, നിന്നെ അന്വേ​ഷി​ക്കു​ന്നവർ എന്നിലൂ​ടെ നശിച്ചു​പോ​കാ​തി​രി​ക്കട്ടെ.”