നിങ്ങൾ എപ്പോ​ഴെ​ങ്കി​ലും കാട്ടു​തീ​ക്കു തുടക്ക​മി​ട്ടി​ട്ടു​ണ്ടോ?

തീർച്ച​യാ​യും ഇല്ല, എന്നു നിങ്ങൾ പറയുന്നു. എന്നാൽ നിൽക്കൂ! നിങ്ങൾ ഒരുപക്ഷേ അതു ചെയ്‌തി​ട്ടുണ്ട്‌. ശിഷ്യ​നായ യാക്കോ​ബി​ന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധി​ക്കുക: “നാവ്‌ വളരെ ചെറിയ അവയവ​മാണ്‌. എങ്കിലും അതു വൻപു പറയുന്നു. ചെറിയ ഒരു തീപ്പൊ​രി എത്ര വലിയ വനത്തെ​യാ​ണു ചാമ്പലാ​ക്കുക.”—യാക്കോബ്‌ 3:5, പി.ഒ.സി. ബൈ.

സംസാ​ര​ത്തി​നു​ള്ള മർമ​പ്ര​ധാ​ന​മായ ഒരു അവയവ​മാണ്‌ നാവ്‌, പക്ഷേ എങ്ങനെ​യെ​ല്ലാം അതിനെ ദുരു​പ​യോ​ഗ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യി​രി​ക്കു​ന്നു! നുണ പറയാ​നും ദൂഷണം പറയാ​നും ആളുകൾ നാവിനെ ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ന്നു. അത്‌ ഉപയോ​ഗിച്ച്‌ അവർ മററു​ള്ള​വരെ നിശി​ത​മാ​യി വിമർശി​ക്കു​ക​യും അവരുടെ സൽപ്പേരു കെടു​ത്തു​ക​യും അവരെ ചതിക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു. കലഹ​പ്രി​യർ വിപ്‌ളവം ഇളക്കി​വി​ടാൻ നാവിനെ ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ന്നു. അഡോൾഫ്‌ ഹിററ്‌ലർ ഒരു ജനതയെ യുദ്ധത്തി​നാ​യി കൂട്ടി​വ​രു​ത്താൻ തന്റെ നാവ്‌ ഉപയോ​ഗി​ച്ചു—തീർച്ച​യാ​യും ഒരു ‘കാട്ടുതീ’ തന്നെ!

സദു​ദ്ദേ​ശ്യ​പ്രേ​രി​ത​രാ​യ​വർക്കു​പോ​ലും ചെറിയ ‘കാട്ടുതീ’ ഉണ്ടാക്കാ​നാ​കും. നിങ്ങൾ എപ്പോ​ഴെ​ങ്കി​ലും എന്തെങ്കി​ലും പറഞ്ഞിട്ട്‌ അങ്ങനെ പറയേ​ണ്ടി​യി​രു​ന്നില്ല എന്ന്‌ ഉടനടി വിചാ​രി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ടോ? എങ്കിൽ യാക്കോബ്‌ പിൻവ​രു​ന്നതു പറഞ്ഞ​പ്പോൾ അദ്ദേഹം എന്താണ്‌ അർഥമാ​ക്കി​യ​തെന്നു നിങ്ങൾക്കു മനസ്സി​ലാ​കും: “ഒരു മനുഷ്യ​നും നാവിനെ നിയ​ന്ത്രി​ക്കാൻ സാധി​ക്കു​ക​യില്ല.”—യാക്കോബ്‌ 3:8, പി.ഒ.സി. ബൈ.

എന്നുവ​രി​കി​ലും, നമ്മുടെ നാവിനെ നൻമക്കാ​യി ഉപയോ​ഗി​ക്കാൻവേണ്ടി നമുക്കു പരി​ശ്ര​മി​ക്കാൻ കഴിയും. സങ്കീർത്ത​ന​ക്കാ​ര​നെ​പ്പോ​ലെ “നാവു​കൊ​ണ്ടു പാപം ചെയ്യാ​തി​രി​പ്പാൻ ഞാൻ എന്റെ വഴികളെ സൂക്ഷി​ക്കും” എന്നു നമുക്കു ദൃഢമാ​യി പറയാൻ കഴിയും. (സങ്കീർത്തനം 39:1) ആളുകളെ നിശി​ത​മാ​യി വിമർശി​ക്കു​ന്ന​തി​നു പകരം നമുക്ക്‌ അവരെ കെട്ടു​പണി ചെയ്യാൻ ശ്രമി​ക്കാ​വു​ന്ന​താണ്‌. ദൂഷണം പറയു​ന്ന​തി​നു പകരം ആളുക​ളെ​പ്പ​ററി നമുക്കു നല്ലതു സംസാ​രി​ക്കാ​നാ​കും. മററു​ള്ള​വരെ ചതിക്കു​ക​യും വഞ്ചിക്കു​ക​യും ചെയ്യു​ന്ന​തി​നു പകരം നമുക്കു സത്യം സംസാ​രി​ക്കാ​നും പ്രബോ​ധി​പ്പി​ക്കാ​നും കഴിയും. ഒരു ഉത്തമ ഹൃദയ​ത്താൽ പ്രേരി​പ്പി​ക്ക​പ്പെ​ടു​മ്പോൾ നാവിനു സൗഖ്യ​മാ​ക്ക​ലി​ന്റേ​തായ അത്ഭുത​ക​ര​മായ വാക്കുകൾ സംസാ​രി​ക്കാ​നാ​കും. രക്ഷയെ​ക്കു​റി​ച്ചു മനുഷ്യ​വർഗത്തെ പഠിപ്പി​ക്കാൻ യേശു തന്റെ നാവിനെ വിസ്‌മ​യാ​വ​ഹ​മായ വിധത്തിൽ ഉപയോ​ഗി​ച്ചു.

സത്യമാ​യും “മരണവും ജീവനും നാവിന്റെ അധികാ​ര​ത്തിൽ ഇരിക്കു​ന്നു.” (സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 18:21) നിങ്ങളു​ടെ നാവ്‌ മരണക​ര​മോ ജീവദാ​യ​ക​മോ? അതു ‘കാട്ടു​തീ​ക്കു’ തുടക്ക​മി​ടു​ന്നു​വോ? അതോ അത്‌ അതിനെ കെടു​ത്തു​ന്നു​വോ? സങ്കീർത്ത​ന​ക്കാ​രൻ ദൈവ​ത്തോട്‌ ഇങ്ങനെ പ്രാർഥി​ച്ചു: “നിന്റെ കല്‌പ​നകൾ ഒക്കെയും നീതി​യാ​യി​രി​ക്ക​യാൽ എന്റെ നാവു നിന്റെ വാഗ്‌ദാ​ന​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചു പാടട്ടെ.” (സങ്കീർത്തനം 119:172) സങ്കീർത്ത​ന​ക്കാ​രന്റെ മനോ​ഭാ​വം നട്ടുവ​ളർത്തു​ന്നെ​ങ്കിൽ നാമും നമ്മുടെ നാവിനെ നൻമക്കു​വേണ്ടി ഉപയോ​ഗി​ക്കും.

[32-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

U.S. Forest Service photo