“കാലത്തി​ലെ ഒരു നിമിഷം മാറ്റു​വാ​നെ​നി​ക്കാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കിൽ”

യു.എസ്‌.എ.-യിലെ കാലി​ഫോർണി​യാ​യി​ലുള്ള ഒരു സ്‌കൂ​ളി​ലെ വിദ്യാർഥി​ക​ളോ​ടു മേൽപ്പറഞ്ഞ വിഷയ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ഒരു ഉപന്യാ​സം എഴുതു​വാൻ ആവശ്യ​പ്പെട്ടു. അവസാ​ന​മ​ത്സ​ര​ത്തിൽ പങ്കെടു​ത്ത​വ​രി​ലൊ​രാൾ യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ ഒരു കുടും​ബ​ത്തിൽപ്പെട്ട പതി​നൊ​ന്നു വയസ്സു​കാ​ര​നായ എറിക്ക്‌ ആയിരു​ന്നു. താഴെ​ച്ചേർക്കുന്ന ബൈബി​ള​ധി​ഷ്‌ഠി​ത​മായ ഉപന്യാ​സം അവൻ സ്വയം രചിച്ച​താണ്‌.

“രണ്ടാം ലോക​മ​ഹാ​യു​ദ്ധം വിനാ​ശ​ക​ര​മായ ഒരു യുദ്ധമാ​യി​രു​ന്നു. നിർദോ​ഷി​ക​ളായ അനേകം ആളുകൾ മൃതി​യ​ടഞ്ഞു. എന്നാൽ ഞാൻ തിര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്തി​രി​ക്കുന്ന നിമിഷം ഈ യുദ്ധത്തെ ചരി​ത്ര​പു​സ്‌ത​ക​ങ്ങ​ളിൽ നിന്ന്‌ അപ്രത്യ​ക്ഷ​മാ​ക്കും. ജോൺ എഫ്‌. കെന്നഡി​യു​ടെ വധത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചു ചിന്തി​ക്കുക. ശോച​നീ​യ​മായ ഒരു മരണമാ​യി​രു​ന്നു അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റേത്‌. എന്നാൽ ഞാൻ തിര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്തി​രി​ക്കുന്ന നിമിഷം ഇതും ചരി​ത്ര​പു​സ്‌ത​ക​ങ്ങ​ളിൽനിന്ന്‌ അപ്രത്യ​ക്ഷ​മാ​ക്കും. ലോക​ത്തി​ന്റെ ചിന്തയെ മാറ്റി​യെ​ടു​ക്കാൻ ശ്രമി​ച്ച​തിന്‌ 1968-ൽ മാർട്ടിൻ ലൂഥർ കിങ്‌, ജൂനിയർ മരിച്ചു. എന്നാൽ ഞാൻ തിര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്തി​രി​ക്കുന്ന നിമിഷം ഇത്തവണ​യും മുമ്പേ വരുമാ​യി​രു​ന്നു. കാലത്തി​ലെ ഈ നിമിഷം മാറ്റു​വാ​നെ​നി​ക്കാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കിൽ ലോകം വ്യത്യ​സ്‌ത​മാ​യേനെ, നാമറി​യുന്ന വിധത്തി​ലുള്ള ഏതും, സ്ഥിതി​ഗ​തി​ക​ളും ആളുക​ളു​മുൾപ്പടെ, എല്ലാം വ്യത്യ​സ്‌ത​മാ​യേനെ. ഇതു സംഭവിച്ച ഈ നിമി​ഷ​ത്തിൽ നാമി​ന്ന​റി​യുന്ന വിധം ലോകത്തെ—നാശക​ര​വും അക്രമാ​സ​ക്ത​വും രോഗ​ഗ്ര​സ്‌ത​വും ദുഷ്ടവു​മാ​യ​വി​ധ​ത്തിൽ—ആക്കിത്തീർക്കു​മാറ്‌ ചരി​ത്ര​ത്തി​ന്റെ ഗതി മാറ്റി​മ​റി​ക്ക​പ്പെട്ടു.

“കൊള്ളാം, ‘ഈ നിമിഷം ഒരു രോഗ​മാ​ണോ? ഈ നിമിഷം ഒരു ഗവൺമെ​ന്റാ​ണോ? അതോ ഈ നിമിഷം ഒരു യുദ്ധമാ​ണോ?’ എന്നൊക്കെ നിങ്ങൾ സംശയി​ച്ചേ​ക്കാം. നിങ്ങ​ളോ​ടു തന്നെ ചോദി​ക്കുക, ‘ഇത്‌ ഒരു രോഗ​മാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കിൽ മനുഷ്യ​രെ ദുഷ്ടരാ​ക്കുന്ന പ്രവൃ​ത്തി​കളെ ഇതി​നെ​ങ്ങനെ തടയാ​നാ​കും?’ ‘അതിനു സാധി​ക്കില്ല’, എന്നു നിങ്ങൾ പറയു​മാ​യി​രി​ക്കും. പിന്നെ നിങ്ങൾ, ‘അതു നമ്മുടെ എല്ലാ പ്രശ്‌ന​ങ്ങ​ളും പരിഹ​രി​ക്കുന്ന ഒരു ഗവൺമെ​ന്റാ​യി​രി​ക്കും’ എന്നു വിചാ​രി​ക്കും. പക്ഷേ ഒരു ഗവൺമെന്റു നടത്ത​പ്പെ​ടു​ന്നതു മനുഷ്യ​രാ​ലാണ്‌. മനുഷ്യ​രെ​ല്ലാം അപൂർണ​രും മരിക്കു​ന്ന​വ​രു​മാണ്‌. അതു​കൊണ്ട്‌ അവരുടെ നല്ല പ്രവൃ​ത്തി​ക​ളും അവരോ​ടൊ​പ്പം മരിക്കു​ക​യി​ല്ലേ? അപ്പോൾ നിങ്ങൾ പറയും, ‘അതു രണ്ടാം ലോക​മ​ഹാ​യു​ദ്ധം പോലുള്ള ഒരു യുദ്ധമാ​യി​രി​ക്കണം.’ അല്ല! യുദ്ധത്തിൽ ഒരു പക്ഷം വിജയി​ക്കു​ക​യും അതോ​ടൊ​പ്പം മറുപക്ഷം തോൽക്കു​ക​യും ചെയ്യു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌, അതായി​രി​ക്കാൻ സാധ്യ​ത​യില്ല. ഈ പ്രസ്‌താ​വിച്ച യാതൊ​ന്നി​നും മരണം, അക്രമം, ദുഷ്ടത, രോഗം എന്നിവയെ എന്നേക്കു​മാ​യി നീക്കം ചെയ്യാൻ സാധി​ക്കില്ല. ‘ഞാൻ മാറ്റു​മാ​യി​രുന്ന കാലത്തി​ലെ ഈ നിമിഷം ഏതായി​രി​ക്കും?,’ നിങ്ങൾ ആശ്ചര്യ​പ്പെ​ടു​ന്നു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കാം.

“പാപം. മരണം. പാപവും മരണവു​മാ​ണു ഞാൻ മാറ്റു​മാ​യി​രു​ന്നത്‌. എന്നാൽ എങ്ങനെ? പാപവും മരണവും നമു​ക്കെ​പ്പോ​ഴു​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. പാപവും മരണവും നമ്മുടെ ദൈനം​ദിന ജീവി​ത​ത്തി​ന്റെ ഭാഗമാണ്‌. അപ്പോൾ സദാ ഇവി​ടെ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന​തി​നെ നിങ്ങൾക്കെ​ങ്ങനെ മാറ്റാ​നാ​കും? അതാരം​ഭിച്ച നിമിഷം തന്നെ നിങ്ങൾ അതിനെ തടയണ​മാ​യി​രു​ന്നു. ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ഗവൺമെ​ന്റി​നെ​തി​രെ ആദാമും ഹവ്വായും നടത്തിയ മത്സരം കാര്യങ്ങൾ ഇന്നുള്ള​തു​പോ​ലെ ആയിത്തീ​രാൻ വഴി​യൊ​രു​ക്കി. ഉൾപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കുന്ന വ്യക്തികൾ തന്നിഷ്‌ട​പ്ര​കാ​രം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാ​നാ​ഗ്ര​ഹി​ക്കു​ക​യും, തന്നിമി​ത്തം നമുക്കു പാപവും മരണവും ഉണ്ടാവു​ക​യും ചെയ്‌തു.

“അതു​കൊണ്ട്‌ മാറ്റു​വാ​നുള്ള കൃത്യ​മായ നിമിഷം പൂർണ​ത​യുള്ള ഗവൺമെ​ന്റി​നെ​തി​രെ പിശാ​ചായ സാത്താൻ ആദ്യനുണ ഉന്നയി​ച്ച​പ്പോ​ഴ​ത്തേ​താ​യി​രു​ന്നു. ഈ നുണ ഹേതു​വാ​യി നമ്മളെ​ല്ലാം ദുരി​ത​മ​നു​ഭ​വി​ക്കു​ന്നു. ആദ്യമാ​താ​പി​താ​ക്ക​ളായ ആദാമി​ന്റേ​യും ഹവ്വായു​ടേ​യും പ്രവൃത്തി മൂലം തന്നെ. ഗവൺമെ​ന്റി​ന്റെ ഏകസത്യ​നാ​യ​ക​നായ ദൈവ​ത്തി​നെ​തി​രാ​യി അവർ പാപം ചെയ്‌തു.”

1995, ആഗസ്റ്റ്‌ 12, ശനിയാഴ്‌ച, കാലി​ഫോർണി​യാ​യി​ലെ നോർക്കോ​യിൽ നടന്ന യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ ഏകദിന സമ്മേള​ന​ത്തിൽ വെച്ച്‌, എറിക്ക്‌ തന്റെ ഉപന്യാ​സം വായിച്ചു. മാനവ​ദു​രി​ത​ത്തി​ന്റെ കാരണത്തെ സംബന്ധിച്ച്‌ ചിന്തോ​ദ്ദീ​പ​ക​മായ ഒരു സാക്ഷ്യം നൽകു​ന്ന​തി​നാ​യി ഒരു ബാലൻ സ്‌കൂ​ളിൽ വീണു​കി​ട്ടിയ ഒരവസ​രത്തെ ഉപയോ​ഗി​ച്ച​തി​നെ​പ്പറ്റി കേട്ടതിൽ സദസ്യർ ഉത്സാഹം​കൊ​ണ്ടു. യഹോ​വ​യാം ദൈവം “പഴയ പാമ്പിനെ” നശിപ്പി​ക്കു​ക​യും പിശാച്‌ വരുത്തി​യി​രി​ക്കുന്ന എല്ലാ കഷ്ടപ്പാ​ടും നീക്കു​ക​യും ചെയ്യു​മ്പോൾ അത്‌ എന്തൊ​ര​നു​ഭ​വ​മാ​യി​രി​ക്കും!—വെളി​പ്പാ​ടു 12:9; 21:3, 4; ഉല്‌പത്തി 3:1-6.