ഒന്നായി പറക്കുന്ന പക്ഷിക്കൂ​ട്ട​ങ്ങൾ

നിങ്ങ​ളെ​ല്ലാം അത്‌ കണ്ടിട്ടു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കാം. പ്രാവിൻ കൂട്ടങ്ങൾ ഒന്നു​പോ​ലെ കറങ്ങി​ത്തി​രി​യു​ന്ന​തു​തന്നെ. കടൽപ്പു​റത്തെ വാലാ​ട്ടി​പ്പ​ക്ഷി​കൾ അതുതന്നെ ചെയ്യുന്നു. അവ അതു ചെയ്യു​ന്ന​തെ​ങ്ങ​നെ​യെന്ന്‌ ആശ്ചര്യ​പ്പെട്ട്‌ നിങ്ങൾ അത്ഭുത​ത്തോ​ടെ നോക്കി​നിൽക്കു​ന്നു. അവ ഒരു നേതാ​വി​നെ അനുസ​രി​ക്കു​ക​യാ​ണോ? അവയെ ഐക്യ​ത്തിൽ നിർത്തുന്ന മറ്റേ​തെ​ങ്കി​ലും നിഗൂഢ ശക്തികൾ ഉണ്ടോ? നിങ്ങളെ കുഴച്ചു കളഞ്ഞി​ട്ടു​ണ്ടെ​ങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക്‌ കൂട്ടു​കാ​രുണ്ട്‌. ഒരു കൂട്ടത്തി​ലെ നൂറു​ക​ണ​ക്കിന്‌, ആയിര​ക്ക​ണ​ക്കിന്‌ പക്ഷികൾ ഒന്നായി പറക്കു​ക​യും തിരി​യു​ക​യും ചെയ്യു​ന്ന​തെ​ങ്ങ​നെ​യെന്ന്‌ മൃഗങ്ങ​ളു​ടെ സ്വഭാവം പഠിക്കു​ന്നവർ വർഷങ്ങ​ളോ​ളം പരിചി​ന്തി​ക്കു​ക​യു​ണ്ടാ​യി. നേയ്‌ച്ചർ എന്ന ശാസ്‌ത്രീയ മാസി​ക​യിൽ എഴുതി​ക്കൊണ്ട്‌ വാഷിം​ഗ്‌ടൻ സർവ്വക​ലാ​ശാ​ല​യി​ലെ ജന്തു ശാസ്‌ത്ര​ജ്ഞ​നായ വെയ്‌ൻ കെ. പോട്ട്‌സി​നേ​പ്പോ​ലുള്ള ചിലർ ഇപ്പോൾ ഉത്തരവു​മാ​യി വന്നിരി​ക്കു​ന്നു.

പക്ഷികൾ ഒരു നൃത്തഗാ​യക സംഘ​ത്തേ​പ്പോ​ലെ പ്രവർത്തി​ക്കു​ക​യാണ്‌. ഒരു നൃത്ത ഗായക സംഘത്തി​ലെ നർത്തകർ കൂടെ​യുള്ള മറ്റൊ​രാ​ളിൽ നിന്ന്‌ മനസ്സി​ലാ​ക്കു​ന്ന​തി​നേ​ക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഒരു താളമാ​റ്റ​ത്തോട്‌ പ്രതി​ക​രി​ക്കു​ന്ന​താ​യി മന്ദ—ചലച്ചി​ത്രങ്ങൾ തെളി​യി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. കൂടെ​യുള്ള ആളിൽ നിന്ന്‌ മാതൃക കണ്ട്‌ പകർത്തു​ന്ന​തി​നേ​ക്കാൾ ഇരട്ടി​വേ​ഗ​ത്തിൽ താളമാ​റ്റം സംഘത്തിൽ വ്യാപി​ക്കു​ന്നു. മാറ്റം വരുന്ന​തി​നു മുമ്പു​തന്നെ അത്‌ വരുന്ന​താ​യി നർത്തകി മനസ്സി​ലാ​ക്കു​ക​യും പുതിയ താളത്തി​ന​നു​സ​രിച്ച്‌ തന്റെ ലയം ക്രമീ​ക​രി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു. ആയിര​ക്ക​ണ​ക്കിന്‌ വാലാ​ട്ടി​പ്പ​ക്ഷി​ക​ളു​ടെ കൂട്ടങ്ങ​ളിൽ നടത്തിയ മന്ദ—ചലച്ചി​ത്ര​പ​ഠ​നങ്ങൾ അവ ചെയ്യു​ന്നത്‌ അതുത​ന്നെ​യാ​ണെന്ന്‌ പ്രകട​മാ​ക്കു​ന്നു. തിരിയൽ തുടങ്ങു​ന്നത്‌ കൂട്ടത്തി​ന്റെ ഏതെങ്കി​ലും സ്ഥാനത്തുള്ള ഒരു പക്ഷിയാ​യി​രി​ക്കാം. അടുത്തു​ള്ളവ ഒരു സെക്കൻഡി​ന്റെ 15,000-ത്തിലൊ​രം​ശം​കൊണ്ട്‌ പ്രതി​വർത്തി​ക്കു​ന്നു. എന്നാൽ തരംഗങ്ങൾ മുഴു​കൂ​ട്ട​ത്തി​ലും വ്യാപി​ക്കു​മ്പോൾ, “പക്ഷികൾ അവയുടെ തൊട്ട​ടു​ത്തു​ള്ള​വയെ അനുക​രി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കിൽ സാധി​ക്കു​ന്ന​തി​നേ​ക്കാൾ മൂന്നു മടങ്ങ്‌ വേഗത​യിൽ അത്‌ സഞ്ചരി​ക്കു​ന്നു. മാറ്റം തുടങ്ങുന്ന പക്ഷികൂ​ട്ട​ത്തി​ന്റെ പിന്നി​ലാ​ണെ​ങ്കിൽപോ​ലും ഇതു സാധി​ക്കു​ന്നു. (g86 1/22)