Цар Давид го познавал Јехова и се потпирал на него. Кога цар Саул и други се обидувале да го убијат, тој му се молел на Јехова за помош. Откако Бог одговорил на неговата молитва и го избавил, Давид рекол: „Жив е Јехова!“ (Пс. 18:46). Со овие зборови тој не сакал само да укаже на фактот дека Бог постои. Во една книга за Псалмите пишува дека Давид ја изразил својата доверба дека Јехова е „жив Бог кој постојано му помага на својот народ“. Давид од свое лично искуство знаел дека Бог е свесен што му се случува и дека е спремен да му помогне. Тоа го охрабрило и го поттикнало да продолжи да го слави Јехова и да му служи (Пс. 18:28, 29, 49). Нашата увереност дека Јехова е живиот Бог може да ни помогне да му служиме со ревност. Ќе ја имаме силата што ни е потребна кога минуваме низ тешкотии и ќе имаме желба да продолжиме трудољубиво да му служиме на Бог. Исто така, ќе бидеме решени да останеме блиски со Јехова (w24.06 20-21, пас. 3-4).

Што можеме да научиме од зборовите што апостол Павле им ги напишал на Солуњаните? Кога ќе чуеме нешто што не е во склад со она што сме го научиле од Библијата или кога ќе чуеме некои сензационални гласини, треба да бидеме проникливи. Во поранешниот Советски Сојуз, нашите браќа во една прилика добиле писмо кое наводно било од главното седиште, но всушност било од нашите непријатели. Писмото навело некои од браќата да формираат посебна, независна организација. Она што го пишувало во писмото изгледало како да е вистина. Но, верните браќа не биле измамени. Тие сфатиле дека пораката од писмото не била во склад со она за што биле поучени. Денес, непријателите на вистината понекогаш ја користат современата технологија за да нѐ збунат и да создадат поделби меѓу нас. Наместо да дозволиме брзо да бидеме „расколебани во [нашето] расудување“, можеме да се заштитиме така што внимателно ќе размислиме дали она што го слушаме или читаме е во склад со вистините за кои сме биле поучени (2. Сол. 2:2; 1. Јов. 4:1; w24.07 12, пас. 14-15).

Најважната одлука што едно лице може да ја донесе е одлуката да му го заветува својот живот на Јехова и да стане дел од неговото семејство. Јехова сака секој да го направи тоа. Зошто? Тој сака луѓето да му бидат пријатели и да живеат засекогаш (5. Мој. 30:19, 20; Гал. 6:7, 8). Сепак, Јехова никого не присилува да му служи. Тој му дозволува на секој поединец да одлучи што ќе прави. Но што ако еден крстен христијанин го крши Божјиот закон со тоа што прави тежок грев? Ако не се кае, тој мора да биде отстранет од собранието (1. Кор. 5:13). Сепак, дури и кога ќе дојде до тоа, Јехова со сето срце се надева дека оној што згрешил ќе се врати кај него. Всушност, тоа е една важна причина зошто Јехова ја обезбедил откупнината — за да може да им прости на оние што се каат за своите гревови. Нашиот Бог кој е полн со љубов срдечно ги поттикнува оние што згрешиле да се покаат (Зах. 1:3; Рим. 2:4; Јак. 4:8; w24.08 14, пас. 1-2).